tag:blogger.com,1999:blog-43875725539668607322011-08-31T20:53:59.907+07:00ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.comBlogger801100tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-58370583630263212362010-01-01T22:28:00.006+07:002010-01-01T23:00:46.253+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sz4b0AN2iUI/AAAAAAAAAaA/bV0Z0wX1_Eg/s1600-h/Fireworks_2010_news.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 130px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sz4b0AN2iUI/AAAAAAAAAaA/bV0Z0wX1_Eg/s200/Fireworks_2010_news.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421801581625903426" border="0" /></a><br />The sky is crying and saying goodbye to <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">2009</span>.<br /><br />People are happy and saying hello to <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">2010</span>.<br /><br />But I am staying in my room quietly and<br /><br />Wishing <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">our country</span> and <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">the world</span> to be <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">peaceful</span>.<br /><br />I am praying <span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">our people</span> to be <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">happy</span>, <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">free</span> from <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">troubles</span> and <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">sufferings</span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5837058363026321236?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-85267372495304275612009-10-08T16:38:00.007+07:002009-10-08T22:01:45.118+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Ss38acR_9mI/AAAAAAAAAZ4/20jeQwKoul8/s1600-h/Rockwell_Girl_at_the_Mirror.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 159px; height: 157px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Ss38acR_9mI/AAAAAAAAAZ4/20jeQwKoul8/s200/Rockwell_Girl_at_the_Mirror.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390241860230837858" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> တိုက္ဆိုင္မွဳရွိတုိင္း<br />သတိရ အမွတ္ရျခင္းဟာ<br />အလြမ္းဆိုရင္<br />မင္းကို လြမ္းေနတယ္ထင္ရဲ့ေနာ္.....။<br /></span><span id="fullpost"><br />အခ်ိန္တိုင္းလြမ္းေနတာ<br />အခ်စ္ရဲ့ တစိတ္တပိုင္းဆိုရင္ေတာ့<br />မင္းကို ခ်စ္ေနမိတယ္ ထင္ရဲ့ကြယ္.....။<br /><br />ေနမယ္ဆိုရင္<br />ထာ၀ရ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေပမယ့္<br />ထြက္သြားမယ္ဆိုရင္လည္း<br />ပ်ံသန္းခြင့္ မင္းကို ေပးလုိက္မယ္<br />အရာရာ မင္းရဲ့အမိန္႔တိုင္းသာ..........။<br /><br />ရယူျခင္းနဲ႔ စြန္႔လႊတ္ျခင္းၾကားမွာ<br />ႏွလံုးသားက စစ္ေျမျပင္မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူးေလ<br />ေနာက္တခါ နာက်င္ရရင္<br />တစစီ ကြဲေၾကသြားလိမ့္မယ္............။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-8526737249530427561?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-48739326079078929952009-10-03T15:30:00.005+07:002009-10-03T15:49:37.261+07:00တကယ္လုိ႔သာ<br />တန္ခိုးရွင္တေယာက္လို<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SscOaoD2P2I/AAAAAAAAAZw/0dvcAGYMzYw/s1600-h/362846.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 142px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SscOaoD2P2I/AAAAAAAAAZw/0dvcAGYMzYw/s200/362846.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388291329765031778" border="0" /></a><br />အရာရာကို ႀကိဳတင္ၿပီး<br />ျမင္ႏိုင္စြမ္း<br />ရွိခဲ့ရင္ေပါ့ေလ.......။<br /><span id="fullpost"><br />တကယ္လို႔သာ<br />အေျခအေန အသြယ္သြယ္<br />အေၾကာင္းအရာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြကို<br />တဒဂၤေလး<br />ရပ္ထားႏိုင္စြမ္း ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ေလ.......။<br /><br />အခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းျပန္လွည့္<br />သကၠရာဇ္ေတြ ၿဖိဳခ်လို႔<br />ျပကၡဒိန္ကို ဆုတ္ၿဖဲပစ္ရံုနဲ႔<br />တကယ္လို႔သာ<br />အတိတ္ကို ျပန္လို႔ရခဲ့ရင္ေလ.......။<br /><br />အင္း....................<br />တကယ္လို႔သာေပါ့ေလ............။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4873932607907892995?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-79439703332059914492009-09-27T14:39:00.006+07:002009-09-27T15:32:26.434+07:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" > </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sr8gJ96AFxI/AAAAAAAAAZo/Iq7LsJRAnG4/s1600-h/LaundryBluesSadFace%5B1%5D.png"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 177px; height: 168px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sr8gJ96AFxI/AAAAAAAAAZo/Iq7LsJRAnG4/s200/LaundryBluesSadFace%5B1%5D.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386059034967152402" border="0" /></a><br />ရက္စက္တယ္ ခ်စ္သူရယ္...<br />ႏွလံုးသားရဲ့ တေနရာထဲမွာ<br />တရွဳိက္မက္မက္နဲ႔<br />ရူးသြပ္ခဲ့ရတဲ့<br />နင့္ရဲ့အခ်စ္ေတြအတြက္<br />ရလာဒ္က ခါးသီးလြန္းလို႔..........။<br /><span id="fullpost"><br />မညီမွ်တဲ့ ျပိဳင္မ်ဥ္းႏွစ္ခုကို<br />ဆံုမွတ္တခု သတ္မွတ္ခ်င္ေနတဲ့ ငါ.....<br />နင့္အတြက္ေတာ့<br />နိမိတ္ဆိုးတခု ျဖစ္ခေနမွာပါ...........။<br /><br />နင့္ရဲ့ စကားလံုးေတြေအာက္<br />မာနေတြအရည္ေပ်ာ္<br />သိကၡာေတြ ခၽြတ္ၿခံဳက်<br />ရင္ခုန္သံတခုတည္းကိုသာ ကဗ်ာစပ္ခဲ့သမွ်<br />ခုေတာ့ ႏွလံုးသား၀တ္ရံုေအာက္မွာ<br />ခ်စ္ျခင္း၀တ္မွဳံေတြ ေပ်ာက္ခဲ့ၿပီ.......။<br /><br />နင္တကယ္မခ်စ္ဘူးဆိုတာ<br />ငါ့ဦးေႏွာက္က သိေပမယ့္<br />ႏွလံုးသားနဲ႔ ဇြတ္မွိတ္ယံုတဲ့ထိ<br />ငါ တကယ္ ရူးခဲ့တာေလ...........။<br /><br />နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္<br />ခ်စ္ခဲ့တယ္<br />ခ်စ္ေနတုန္း..........<br />နင္က ရက္စက္တယ္<br />ရက္စက္ခဲ့တယ္<br />ရက္စက္ေနအံုးမွာပဲ.................။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7943970333205991449?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-52697074580343172362009-07-24T13:29:00.002+07:002009-07-24T15:03:22.373+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SmlqpUVPnkI/AAAAAAAAAYg/F-P2OzjZwVQ/s1600-h/031bonus.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 157px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SmlqpUVPnkI/AAAAAAAAAYg/F-P2OzjZwVQ/s200/031bonus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361934089426280002" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br />အေျပာေခ်ာေခ်ာ<br />အသံခ်ဳိခ်ဳိ<br />ရိုးသားဟန္နဲ႔<br />ယံုၾကည္ခင္မင္မွဳကို<br />အရယူသြားခဲ့တယ္...။<br /><span id="fullpost"><br />ႏွမခ်င္းမစာ<br />ကိုယ္ခ်င္းလည္း မနာ<br />အတၱကို ငံုၿပီးမ်ား<br />ေမြးလာေလသလား<br />ထင္မွတ္မွားရတယ္.......။<br /><br />ကိုယ့္လိပ္ျပာမွ အားမနာ<br />ကုိယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရးလို႔<br />သူမို႔ မရွက္တယ္...။<br /><br />ႏိုင္ငံႀကီးသားပီသပံုက<br />ငခံုးမတေကာင္ေၾကာင့္<br />တေလွလံုးပုပ္ေတာင္<br />သူနဲ႔မဆိုင္<br />ေနႏိုင္လြန္းတယ္...။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5269707458034317236?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-82116126701628261372009-07-07T14:43:00.034+07:002009-07-08T14:00:59.313+07:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">အရွဳပ္ေတြလုပ္ေနတာေၾကာင့္ အသစ္မတင္ျဖစ္တာ အားလံုးကို ေတာင္း ေရာ စေကာေရာ ပန္ပါတယ္ေနာ္...။ ဒီၾကားထဲမွာ ဘယ္အိမ္မွလည္း သြားမ လည္ျဖစ္ဘူး။ ေျခခ်ဳပ္မိတဲ့ ေန႔ေတြေပါ့ :( ။ ေမြးေန႔မွာ ေမးလ္ထဲကေနေရာ ဘေလာ့ဂ္မွာပါ ဆုမြန္ေျခြခဲ့ေပးတဲ့ ညီကိုေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး ကို ေက်းဇူးပါရွင္။ ေရာင္ျပန္ရဲ့ေမြးေန႔မွာ စိတ္ရွဳပ္ေနတဲ့ၾကားက အမွန္တ ကယ္ ေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ</span>္။ အားလံုးကိုလည္း ထပ္မံၿပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။<br /><br />အမျဖစ္တဲ့ မငယ္<a style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);" href="http://yaysin.blogspot.com/">ေရစင္</a>က ေရာင္ျပန္အတြက္ ေမြးေန႔မွာ စာတပုဒ္ေရးေပး ခဲ့ပါတယ္။ ဘ၀တေကြ႔က အမွတ္တရ တပိုင္းတစေလးပါ... သူက က်မကို ကတိေတာင္းတယ္ ဘာမွမဖ်က္ပဲ မူရင္းအတိုင္းတင္ရင္ ေပးမယ္တဲ့..။ ပထမေတာ့ စဥ္းစားေသးတယ္ (စိတ္ပူလို႔..)။ ဘာေတြ ေပါက္ကရ ေရးထား မလဲေပါ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ သေဘာတူညီခ်က္ ရသြားတယ္။ သူပို႔လာေပး ေတာ့ က်မဖတ္ေနရင္း တကယ္ ျပန္ငိုမိတယ္။ ကတိအတိုင္း က်မဘေလာ့ မွာ တင္လိုက္ပါတယ္။<br /><br /><span id="fullpost"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 153, 153);font-size:130%;" >အမွတ္တရ တပိုင္းတစ</span><br /><br /></span>အမွတ္တရ ေန႔ကေလးတေန႔ေပါ့….. မနက္ေလးနာရီေလာက္ တအိမ္လံုးမွာ ပ်ာယာခတ္လို႔… နည္းနည္း အလွမ္းေ၀းတဲ့ဆီမွာေနတဲ့ အဖိုးအဖြားေတြ ဘယ္အခ်ိန္ေရာက္မွန္းမသိ…. ႏိုးလာလို႔ ၾကားလိုက္တာက အေဖက ဆရာ မ သြားေခၚေနတယ္တဲ့....<br /><br />အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔မွတ္မိတာက အိမ္အဆင့္ ေဘာင္ေလးမွာမွီေနတုန္း… ေမေမ က မဲျပာျပာ ကေလးေပါက္စေလးတေယာက္ကို ေလာကထဲကို ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့ တယ္…..<br /><br />အဲဒီရက္က ၁၉၉၀ ဇူလိုင္လ ၁ ရက္ေန႔… လင္းေရာင္ျပန္ေလးတခု စတင္ အားယူတဲ့ ေန႔တေန႔ေပါ့…<br /><br />ေလာကထဲကို အသစ္စက္စက္ ၀င္လာတဲ့လူသားေလးက အျခားေမာင္ႏွမ ေတြနဲ႔ အသားေရာင္မတူဘဲ (မဲျပာျပာကေန နည္းနည္းအေရာင္ေျပာင္းလို႔) ညိဳညစ္ညစ္ေလး ျဖစ္ေနတယ္… ႏွုတ္ခမ္းေလး ထူထူေလးနဲ႔ေပါ့… သူ႔ကို အသဲေလးလို႔ တအိမ္လံုးက ခ်စ္စႏိုးေလးနဲ႔ ၀ိုင္းေခၚၾကတယ္….<br /><br />ေလးဘက္သြားတတ္.. ထိုင္တတ္တဲ့အရြယ္မွာ… ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြမဟုတ္ လို႔… မိဘေတြက သူကေလးကို အစ္မေတြနဲ႔ စိတ္ခ်လက္ခ်အပ္ၿပီး ၿခံထဲ အလုပ္သြားလုပ္ၾကတယ္….<br /><br />အစ္မေတြကလဲ ငယ္ေသးတာမို႔… ကေလးပီပီေဆာ့ၾကေတာ့…. သူ႔ကို စားပြဲ ေပၚမွာတင္ၿပီး ထိုင္ေစခဲ့တယ္… သတိတခ်က္အလစ္မွာ သူစားပြဲေပၚကေန ဆပ္ကပ္ျပၿပီး ကၽြမ္းထုိးခ်လိုက္တယ္…..<br /><br />အသံက်ယ္ႀကီးေၾကာင့္ ၀ိုင္းဖမ္းေပမဲ့ ျပန္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ႏွုတ္ခမ္းမွာ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေလ်ာ့ေတာ့မယ့္ အသီးေလး…. ႏွုတ္ခမ္း ေထာ္ ေထာ္ေလးနဲ႔ေပါ့…<br /><br />သူငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဥာဏ္လဲသိပ္ေကာင္းတယ္တဲ့ (မိဘေတြအေျပာ အရ)…. ေသခ်ာမွတ္မိတာ တခုကေတာ့ အငယ္ဆံုး… အခ်စ္ဆံုးမို႔ အလို လိုက္ခံရတဲ့သူ႔က… သိပ္ကို အေငၚတူးတယ္ဆိုတာဘဲ…. (နည္းနည္းျဖစ္ စိတ္ေကာက္ စိတ္ဆိုး)။ ဒါေပမယ့္ ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္ေတာ့ သိပ္အိုက္တင္ေပး တတ္တယ္.. ေခါင္းကေလး ေစာင္းေစာင္း.. ေစာင္းေစာင္းနဲ႔…. အဲဒီအခ်ိန္ တုန္းက သူ႔ကို ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ေမးေတာ့ အိုက္တင္ေစာင္း ေလးပါတဲ့…..<br /><br />သူမ်ားကေလးေတြနည္းတူ… အီအီးပါၿပီး အီးေတာထဲမွာလဲ သူလူးဖူးတယ္။ ထိန္းမယ့္သူ အေဖတေယာက္တည္း ရွိတဲ့အခ်ိန္… အေဖအိမ္သာသြားခ်င္လို႔ သူ႔ေျခေထာက္ကို.. ႀကိဳးခ်ည္ၿပီးထားခဲ့ေတာ့ ထရံၾကားထဲကေနကၽြံက်ၿပီး ေအာက္မွာ တြဲေလာင္းျဖစ္ေနတာကို ငိုသံမေပးဘဲ တိတ္တိတ္ေလးလည္း ေနတတ္တဲ့အက်င့္ရွိခဲ့ဖူးတယ္….<br /><br />ကံၾကမၼာ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ မိသားစုေတြ ဒုကၡေရာက္ေတာ့ သူ႔မွာ ကေလးဘ၀နဲ႔မတန္တဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြ ခံစားခဲ့ရတယ္… (သူမ်ားကစား ခ်ိန္မွာ သူ မကစားရ… သူမ်ားထမင္းစားခ်ိန္မွာ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ေနခဲ့ရ…. စသည္ျဖင့္..စသည္ျဖင့္..) အဲဒီတုန္းကေတာ့ သိပ္သနားစရာ ေကာင္းတဲ့ ေကာင္မေလးေပါ့…..<br /><br />အခုေတာ့ အခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္လႊားၿပီးတဲ့ေနာက္… သူ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ထဲ၀င္လာၿပီ….<br /><br />အရင္တုန္းက ႏွုတ္ခမ္းေထာ္ေထာ္ေလးက အခုေတာ့ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္း ေနသလို…အရင္တုန္းက အသားေရာင္ညိဳညစ္ညစ္ေလးက အခုေတာ့လည္း ယဥ္ၿပီး ပိုခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးေနျပန္တယ္…..<br /><br />အေငၚတူးတာေလးေတြရဲ့ေနရာမွာ… ေျပေျပျပစ္ျပစ္နဲ႔ ခ်စ္စရာအသံေလး က ေနရာယူလာျပန္ေတာ့… လူခ်စ္လူခင္ပိုမ်ားလာေစတယ္…<br /><br />ငယ္ငယ္ကအတိုင္း ပဲမ်ားတဲ့အက်င့္ကေတာ့ မေပ်ာက္ေသးပါဘူး… လူလစ္ ရင္လစ္သလို ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဓါတ္ပံု ျပန္ရိုက္…. (မ်က္ႏွာမသစ္ေသးမီ… မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးခ်ိန္… အလွမျပင္မွီ… အလွျပင္ၿပီးခ်ိန္).. တခါမွကို ဓါတ္ပံုရိုက္လို႔ မေက်နပ္ႏိုင္တဲ့ သူေပါ့….<br /><br />အခုေတာ့လည္း ၁၉ ႏွစ္တုိင္တိုင္ အားယူၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အားျဖစ္လာတဲ့ အလင္းတန္းေလး…. ၁၉ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔မွသည္ ဘ၀တသက္တာကာလလံုး ဒုကၡအေပါင္းမွ ကင္းေ၀းၿပီး ေအးခ်မ္းလွပတဲ့… ဘ၀ကိုပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ…<br /><br />ငယ္စဥ္က<br />အေမွာင္ထဲမွာ…<br />အားယူခဲ့ရ….<br /><br />ဒုကၡေတြၾကားမွာ…<br />ရွင္သန္ခဲ့ရ…<br /><br />ပူေလာင္မွုေတြကို…<br />အေဖာ္လုပ္ခဲ့ရ….<br /><br />အလင္းတန္းတခုအျဖစ္စတင္လာခ်ိန္….<br />ရင္ထဲကခံစားမွဳေတြကိုု..<br />တန္ျပန္ဖို႔အတြက္….<br />ပဲ့တင္သံတခုရဲ့လင္းေရာင္ျပန္..<br /><br />မငယ္ေရစင္…<br /><br />ပို႔စ္က အရမ္းရွည္လြန္းေတာ့... ဖတ္ရ အခက္အခဲ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ က်န္တဲ့ေမြးေန႔ဆုမြန္ေတြကုိ ပို႔စ္တခုနဲ႔ ျပန္တင္ထားပါတယ္ရွင္။ ေမြးေန႔ ဆုမြန္ေတြကို <span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><a style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);" href="http://yaungpyan.blogspot.com/2009/06/blog-post_12.html">ဒီမွာ</a></span> သြားေရာက္ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါတယ္ရွင့္...။<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-8211612670162826137?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-58821049509304422712009-07-01T15:08:00.022+07:002009-07-01T16:27:12.723+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksjEqnq3pI/AAAAAAAAAWg/ySoxhF1OfIM/s1600-h/birthday_cake.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 180px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksjEqnq3pI/AAAAAAAAAWg/ySoxhF1OfIM/s200/birthday_cake.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353411145127091858" border="0" /></a>ဒီေန႔ေတာ့ ေမြးေန႔ ေရာက္ၿပီ.. ေမြးေန႔ မေရာက္ခင္တုန္းကေတာ့ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္လို႔... ေမြးေန႔လည္းေရာက္ေရာ.. ကိုယ့္ေမြးေန႔ကိုေတာင္ ကိုယ္ေမ့ခ်င္ ေလာက္ေအာင္... အလုပ္ေတြရွဳပ္ ေနတာ.. တကယ္က အရွဳပ္ေတြ လုပ္ေနတာပါ.. အဟဲ.. မနက္ပိုင္း မက်င္းပရေပမယ့္ ေန႔လယ္မေရာက္ ညေနမေရာက္မွာပဲ စလုိက္တယ္... ကန္႔လန္႔ႀကီးေနာ္.... အဟီး...<br /><div style="text-align: justify;"><br />ကိုယ့္ေမြးေန႔မို႔လို႔ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ပဲ ေကၽြးလိုက္တယ္ေနာ္... အဟီး... အားရ ပါးရ လြတ္လြတ္လပ္လပ္သာ စားသြားၾကေနာ္... မစားပဲနဲ႔ မျပန္သြားၾကနဲ႔ ေနာ္... စိတ္ဆိုးမယ္.. ဒါပဲ ဒါပဲ...<br /><span id="fullpost"><br />ေၾကးအိုးလည္း ေသာက္သြားေနာ္......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SkskSwX6tQI/AAAAAAAAAWw/YxQngMbua0c/s1600-h/mmf07.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 280px; height: 209px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SkskSwX6tQI/AAAAAAAAAWw/YxQngMbua0c/s200/mmf07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353412486701430018" border="0" /></a><br /><br />အ၀စားေနာ္... တဆိုင္လံုး သိမ္းထားတာ...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SkskmpN9nfI/AAAAAAAAAW4/e_7g2v_5iJ8/s1600-h/normal_693_420442959l.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 327px; height: 243px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SkskmpN9nfI/AAAAAAAAAW4/e_7g2v_5iJ8/s200/normal_693_420442959l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353412828378013170" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒါက ဆီက်က္ ေခါက္ဆြဲ......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sksk8TrGA_I/AAAAAAAAAXA/qBJN6R6TOuo/s1600-h/mmf13.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 275px; height: 206px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sksk8TrGA_I/AAAAAAAAAXA/qBJN6R6TOuo/s200/mmf13.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353413200551740402" border="0" /></a><br /><br />မုန္႔ဟင္းခါးလည္း ေလြးသြားေနာ္.....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksljQWeruI/AAAAAAAAAXI/wB_Hy9LHTfw/s1600-h/mmf25.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 270px; height: 202px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksljQWeruI/AAAAAAAAAXI/wB_Hy9LHTfw/s200/mmf25.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353413869674868450" border="0" /></a><br /><br />ဒါလည္း စားသြားပါရွင္.....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmNBwhR6I/AAAAAAAAAXY/_cfkhjO7qM4/s1600-h/2083276207_7deae4f65c.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 256px; height: 191px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmNBwhR6I/AAAAAAAAAXY/_cfkhjO7qM4/s200/2083276207_7deae4f65c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353414587312064418" border="0" /></a><br /><br />တို႔ဟူးသုတ္လည္း စားသြားပါေနာ္....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmrPB-cDI/AAAAAAAAAYY/5MwTPgWY7ao/s1600-h/2084092158_6f0abcaf2b.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 245px; height: 184px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmrPB-cDI/AAAAAAAAAYY/5MwTPgWY7ao/s200/2084092158_6f0abcaf2b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353415106271014962" border="0" /></a><br /><br />ပီဇာလည္း စားသြားအံုးေလ......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqrdTRWI/AAAAAAAAAYI/TRDAjJDucV4/s1600-h/img_0228_resize.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 285px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqrdTRWI/AAAAAAAAAYI/TRDAjJDucV4/s200/img_0228_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353415096721950050" border="0" /></a><br /><br />အအီေျပေအာင္ အသီးလည္းစား......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmNSEhlgI/AAAAAAAAAXg/lgqrFiVd3L8/s1600-h/mango.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 239px; height: 234px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmNSEhlgI/AAAAAAAAAXg/lgqrFiVd3L8/s200/mango.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353414591690937858" border="0" /></a><br /><br />အခ်ဳိရည္လည္းေသာက္.......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sksmq6ArPRI/AAAAAAAAAYQ/qOj8CEcMqKM/s1600-h/juce.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 246px; height: 184px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sksmq6ArPRI/AAAAAAAAAYQ/qOj8CEcMqKM/s200/juce.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353415100628417810" border="0" /></a><br /><br />ေရခဲမုန္႔လည္း ေလြးသြားေနာ္.....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmMqOafaI/AAAAAAAAAXQ/unXnLvzXsis/s1600-h/mmf02.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 215px; height: 244px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmMqOafaI/AAAAAAAAAXQ/unXnLvzXsis/s200/mmf02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353414580994997666" border="0" /></a><br /><br />ဒါကေတာ့ သူမ်ား လက္ေဆာင္ေပးလာတာ...<br />အမ်ားႀကီးပဲ... ၀ိုင္းေသာက္သြားေနာ္....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqRbQpVI/AAAAAAAAAYA/bPfAUoSkv1E/s1600-h/facing.png"><img style="cursor: pointer; width: 163px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqRbQpVI/AAAAAAAAAYA/bPfAUoSkv1E/s200/facing.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353415089734067538" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqMt7OxI/AAAAAAAAAX4/1L9pwQIVT64/s1600-h/greek_red_wine.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 239px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SksmqMt7OxI/AAAAAAAAAX4/1L9pwQIVT64/s200/greek_red_wine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353415088470178578" border="0" /></a><br /><br />ကဲ ကုိယ္ႀကိဳက္တာေတြနဲ႔လည္း ဧည့္ခံၿပီးသြားၿပီ.... အကုန္အက်လား.. သိပ္မမ်ားပါဘူး.. အားလံုး <span style="color: rgb(0, 102, 0);">Google</span> က မွာထားတာခ်ည္းပဲ... စိတ္မပူနဲ႔.... ကဲ... အားလံုး ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္... ေရာင္ျပန္လည္း ေပ်ာ္တယ္....။<br /><br />ေၾသာ္... ေမ့ေတာ့မလို႔... ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေတြကိုေတာ့.. ေနာက္ပို႔စ္ တခုနဲ႔ ၾကြားေတာ့မယ္ေနာ္...အဟီး..<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5882104950930442271?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-60348472821468214312009-06-21T15:18:00.007+07:002009-06-21T15:56:28.467+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sj3zzMu_eXI/AAAAAAAAAWA/ClkPqLD7LrU/s1600-h/whitegirl8in.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 187px; height: 140px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Sj3zzMu_eXI/AAAAAAAAAWA/ClkPqLD7LrU/s200/whitegirl8in.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349699993303218546" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> နာက်င္မွဳကို အေဖာ္ျပဳလို႔<br />ပန္းတုိင္သို႔တေခါက္<br />အေရာက္သြားေနခ်ိန္.....။<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြလြင့္ေျပး<br />ခႏၶာကိုယ္တခုလံုးပဲ့ေၾကြမတတ္<br />ရင္တခုလံုးကြဲအက္လို႔<br />ကံၾကမၼာ မ်က္လွည့္ေၾကာင့္<br />ငါ့ေကာင္းကင္ႀကီးက ေမွာင္ေနခဲ့ၿပီ......။<br /><span id="fullpost"><br />ခါးသီးမွဳဒဏ္ကို ၿမိဳသိပ္ခံရင္း<br />မေတာ္လို႔မ်ား<br />ဦးတည္ရာ လမ္းခုလတ္မွာ<br />ငါ... ေၾကြခဲ့ရင္ေလ.......။<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6034847282146821431?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-79377596058257707482009-06-19T10:34:00.006+07:002009-06-19T11:38:46.075+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVKvaoLyI/AAAAAAAAAVo/r3VdBlMNpGw/s1600-h/2607889283_b6c493f8b5.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 142px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVKvaoLyI/AAAAAAAAAVo/r3VdBlMNpGw/s200/2607889283_b6c493f8b5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348892256703622946" border="0" /></a><br />ေႏြးေထြးမွဳနဲ႔ အားအင္ေပးၿပီး<br />ျမင္သူတိုင္း ရင္ေအးခ်မ္းေစတဲ့<br />ေကာင္းကင္.....<br /><br />တခါတခါ<br />ျဖဴလႊလႊ တိမ္စိုင္ေတြ၀န္းရံလို႔...<br />ေတာက္ပတဲ့ေန႔သစ္ေတြ ဖန္တီးၿပီး<br />အလွႀကီးလွေနတဲ့ ေကာင္းကင္.....<br /><br /><span id="fullpost">အေႏြးဓါတ္နဲ႔ ေအးခ်မ္းမွဳေတြ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVUmFt0tI/AAAAAAAAAVw/xBKDFzQ0WMo/s1600-h/captionit232723I518D32.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 132px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVUmFt0tI/AAAAAAAAAVw/xBKDFzQ0WMo/s200/captionit232723I518D32.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348892425998684882" border="0" /></a><br />တလွည့္စီေပးေနတဲ့<br />ဒီေကာင္းကင္ႀကီးရဲ့ ရင္ေငြ႔ေအာက္မွာပဲ<br />ပန္းကေလးေတြ<br />ရွင္သန္ဖူးပြင့္ေနၾကေလရဲ့..........<br /><br />ေကာင္းကင္ႀကီးက မိခင္ဆို<br />ပန္းကေလးေတြက ရင္ေသြးငယ္ေပါ့....<br /><br />တေန႔မွာ<br />ညစ္ပုပ္ေနတဲ့ တိမ္မဲေတြက<br />မိခင္နဲ႔ ရင္ေသြးၾကားမွာ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVrLiMFkI/AAAAAAAAAV4/xjX3u54LWZw/s1600-h/PhotoFunia-2d00090.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 131px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjsVrLiMFkI/AAAAAAAAAV4/xjX3u54LWZw/s200/PhotoFunia-2d00090.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348892814007342658" border="0" /></a><br />ကန္႔လန္႔ကာထားလိုက္ၿပီး<br />ေကာင္းကင္ႀကီးက<br />အက်ည္းတန္စြာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံလိုက္ရသလို<br />လတ္ဆတ္တဲ့ ပန္းကေလးေတြဟာလည္း<br />အဆိပ္သင့္ခဲ့ရတယ္ေလ.....<br /><br />ဒါေပမယ့္ေလ....<br />အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့<br />တိမ္ပုပ္ေတြက<br />ေလနဲ႔အတူလြင့္သြားမွာပါပဲ<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ<br />အေႏွာင္အဖြဲ႔ကင္းၿပီး<br />ၾကည္လင္လွပေနတဲ့ ေကာင္းကင္တခုကို<br />ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ<br />ပန္းကေလးေတြ ျမင္ႏုိင္စြမ္းရွိမလဲေနာ္...........။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7937759605825770748?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-48045487984389330822009-06-16T16:34:00.040+07:002009-06-24T13:14:57.448+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjoDktaWEnI/AAAAAAAAAVI/s4_ty5WqDqs/s1600-h/VeryTired_big.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 190px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjoDktaWEnI/AAAAAAAAAVI/s4_ty5WqDqs/s200/VeryTired_big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348591436656153202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေနာက္တ <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);">Tag</span></span> ျပန္ၿပီ.. အကိုေတာ္ <a style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);" href="http://www.mrguiter.co.cc/">ကိုဂစ္တာႀကီး</a>က တက္ဂ္ထားတာ ေလ.. ေလးလေလာက္ ရွိေတာ့ မယ္.. ေမ့ေနတာ.. ေမ့ေနတာ.. (သတိအရမ္း ေကာင္းတယ္ေလ).. အကိုေတာ္က ျပန္ေျပာမွ ဘုရားေရ ေသာက္ေတာ္ေရေပါ့... <span style="color: rgb(0, 153, 0);">:P :P</span><br /><br />အကိုေတာ္ကေတာ့ စိတ္ဆိုးေလရဲ့.. အဲေလ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ပါေလရဲ့.. သူ႔ကို မခင္ဘူးေပါ့.. ဒါနဲ႔ မနည္းေတာင္း ပန္(စေကာပန္) လိုက္ပါတယ္.. ဟုတ္တယ္ေလ.. မဲ့ေနရင္ လွမွမလွပဲ..<span style="color: rgb(153, 51, 153);"> :P :P :P</span>... တခ်ိန္ကဒုကၡ ခုေတာ့ဟာသေတြကေတာ့ အမ်ားသားပဲ (ေျပာခ်င္ လြန္းလို႔ စကားစတာ.) .. ဒါေပမယ့္ အမွတ္အရဆံုးကိုပဲ ေျပာမယ္ေနာ္.. ဟီးဟီး (ေလရွည္တာေလ).. ဒီလို.. ဒီလို...<br /><span id="fullpost"><br />ေရာင္ျပန္က အအိပ္မက္တယ္သိလား.... ေက်ာင္းစာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ပိုဆိုး.. အိပ္ေဆးစားမိသလိုပဲ.. စာအုပ္နဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔အပ္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္ၿပီသာမွတ္..။ ဆယ္တန္းေရာက္မွ ေရာဂါက ပိုဆိုးလာတယ္ေျပာရမယ္... (အဲဒီထဲမွာ ၀တၳဳ စာအုပ္တို႔ မပါဘူးေနာ္. <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">:)</span>.. )။ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ အိပ္ငိုက္ေနတာပဲ..။ ညဆို 7 နာရီမထိုးေသးဘူး.. ငိုက္ၿပီေလ.. (ဆိုးတယ္ေနာ္).. ညမွမဟုတ္ပါဘူး.. ဘယ္ အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္.. စာအုပ္ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ ငိုက္တာပဲ...<br /><br />ေက်ာင္းက နယ္မွာေနတာေလ.. (မြန္ျပည္နယ္ေပါ့).. ရွဳခင္းေတြက အရမ္း လွ.. ေတာင္ေျခနားဆိုေတာ့.. သစ္ပင္ေတြကမ်ား.. အရိပ္ကလည္းအရမ္း ေကာင္းတာ.. အေမ့ကို ၿခံထဲမွာစာဖတ္မယ္လို႔ေျပာၿပီး ၿခံထဲက ယာယီနားဖုိ႔ လုပ္ထားတဲ့ တဲလည္းေရာက္ေရာ.. ငိုက္ေတာ့တာပဲ.. ေလေလးကလည္း တျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ဆိုေတာ့ေလ.. စာအုပ္ေခါင္းအံုးၿပီး တေခါေခါနဲ႔.. (သြားရည္ ေတာ့ မယိုဘူးေနာ္.. ႀကိဳေျပာထားတာ) ေမေမစိတ္ပူလို႔ လိုက္လာရင္ (သူ႔ သမီးအေၾကာင္း သိတာကိုး).. ဆူခံထိၿပီမွတ္...<br /><br />ညဆိုလည္း ဒီလိုပဲ.. သခ်ၤာတြက္ရင္ စာရြက္နဲ႔မတြက္ဘူး.. ေက်ာက္သင္ပုန္း နဲ႔တြက္တာ.. (ကိုယ္က အႀကံနဲ႔ေလ).. စာရြက္နဲ႔တြက္လို႔ ေမေမက အသံမ ၾကားရရင္ လာလာေခ်ာင္းေနမွာစိုးလို႔.. ေက်ာက္သင္ပုန္းကို တေတာက္ ေတာက္နဲ႔ ျမည္ေအာင္ေခါက္ရင္း ထိုင္ရက္ငိုက္ေနတာ.. (မသိရင္ေတာ့ စာ လုပ္ေနတာေပါ့).. ဒါေပမယ့္ ေမကလည္း ဆရာမေဟာင္းဆိုေတာ့ လည္ တယ္ေလ... တေရးႏိုးရင္ လာလာေခ်ာင္းတာ.. (အဲေလာက္ထိ ယံုတာ.. အဟိ).. ေတာက္ခနဲဆို ေခါင္းက ပူထြက္သြားတာပဲ.. ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမေမ.. မိျပန္ၿပီေပါ့.. ေမေမကလည္း တတ္ႏိုင္သမွ်ေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပး ရွာပါတယ္.. <span style="color: rgb(153, 102, 51);">lemon tea</span> ယူမလား.. အခ်ဥ္ထုတ္ယူမလား.. သံပုရာသီးယူ မလား.. အကုန္၀ယ္ေပးတယ္.. လက္ဖက္သုပ္ေရာပဲ.. (မအိပ္ငိုက္ရင္ၿပီး ေရာ)<br /><br />ခက္တာက ကုိယ္ကလည္း ရာဇ၀င္နဲ႔ေလ.. သံပုရာသီးစားလို႔ ခ်ဥ္ၿပီးေယာင္ လုိ႔ မ်က္စိမွိတ္မိရင္ ျပန္မဖြင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး.. တျခားဟာေတြလည္း ထုိနည္း လည္းေကာင္းပဲ.. အစာကုန္တာနဲ႔ ငိုက္တာပဲ.. မ်က္ႏွာသစ္တာလည္း အခါ ခါ.. ဒီေန႔ ၀ေအာင္အိပ္မယ္ေလ.. မနက္ျဖန္ကစၿပီး ႀကိဳးစားေတာ့ မယ္ေပါ့... အဲလိုနဲ႔ ... မနက္ျဖန္ေတြမ်ားၿပီး စာေမးခါနီး.. စာေမးပြဲေျဖခါနီးမွ ကပ္လုပ္ တာ.. (ဒီေနရာမွာ တပြဲတိုးဥာဏ္က မေကာင္းေပမယ့္ အကူအညီေတာ့ ျဖစ္သား)...<br /><br />ေက်ာင္းမွာ <span style="color: rgb(204, 153, 51);">Night Study</span> လုပ္ေတာ့လည္း ဒီတုိင္းပဲ.. သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး.. တေယာက္တလွည့္... ခိုးအိပ္တာေလ.. (ခံုေအာက္မွာ)..က်န္တဲ့သူက ဆရာ ေတြလာမလာ ကင္းေစာင့္ရတာေပါ့... ဒါေတာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး အခ်ဥ္ သီးေတြ... အခ်ဥ္ထုပ္ေတြသယ္လာၿပီး ... ရိကၡာအျပည့္အစံုနဲ႔... အိပ္ၾက တာ.. အဟဲ... ဆရာေတြ အားထားတဲ့ မ်က္ႏွာမွ မေထာက္ေနာ္.... ဒါေပ မယ့္ ဘယ္တတ္ႏုိင္မလဲေလ.. သူက ငိုက္တာကိုး...<br /><br />ညဆို 11 နာရီ... 12 နာရီေလာက္မွ အိပ္... မနက္ဆို... 4 နာရီထရၿပီ... ေက်ာင္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနဲ႔ ကပ္ရက္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ... အဲဒီခ်ိန္ ဆို မီးစက္ႏွဳိးၿပီ.. မ်က္ႏွာသစ္.. သြားတုိက္.. စာၾကည့္ၾကရတာ... ဆရာေတြ လည္း ဒုကၡခံရတာပါပဲ.. အရမ္းသနားဖို႔ေကာင္းတယ္... လစာလည္းပိုၿပီး မရဘူး.. ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ တူတူ ေက်ာင္းမွာ လာေနရတယ္.. တပည့္ေတြ အိပ္မွ အိပ္ရတယ္... ေက်ာင္းသားေတြ ထရင္ ထရတယ္... နားမလည္တဲ့ စာေတြဆို.. ရံုးခန္းကိုသြားၿပီး.. ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာအလိုက္ ဆရာေတြ သြား ေခၚရွင္းျပခိုင္းရံုပဲ... တခါတေလမွသြားေခၚရတာပါ... အမ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">round</span> လွည့္ေနတတ္တာ.. လွမ္းေခၚလိုက္ရံုပဲ.. ေပ်ာ္ဖုိ႔ လည္း ေကာင္းပါတယ္.... ညဆယ္နာရီဆို.. ေက်ာင္းသား မိဘေတြက.. အလွည့္က် လာေကၽြးတဲ့ မုန္႔ေတြလည္း စားရေသးတယ္.... ( ေျပာရင္းနဲ႔ သတိရလာၿပီ.. <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 153, 51);">:(</span>...)<br /><br />သူတုိ႔လည္း တပည့္ေတြကို ျပန္သနားေနၾကတာေလ.... ဆူလည္း မဆူရက္ ေပမယ့္.. သူတို႔မ်က္ႏွာကို တမင္ျပင္ၿပီး.. ဆူၾကတာေလ.. တပည့္ေတြ ကေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔ေပါ့.. (ငိုက္ခ်င္ဦးဟဲ့).... ဆရာအဆူခံၿပီး.. ဒုကၡခံၿပီး ခိုးအိပ္လုိက္.... အတင္းမ်က္လံုးၿဖဲၿပီး စာက်က္လုိက္နဲ႔.. စာေမးပြဲလည္းၿပီး ေရာ.. မ်က္လံုးက ညညဆို အိပ္မေပ်ာ္ဘူး.. (အက်င့္မေကာင္းလိုက္တာ မ်ား.. ၾကည့္ပါဦး).. ခုခ်ိန္ျပန္ေျပာေတာ့ ရယ္စရာျဖစ္ေရာ.... ဆရာေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္.. သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းေတြ႔ရင္ အဲဒီတုန္းက အေၾကာင္းေတြ ျပန္ ေျပာၿပီး ရယ္ၾက.... အဲဒီတုန္းက သူငိုက္တာက ဘယ္လို.. ငါခိုးအိပ္တာက ဘယ္လို.. ဆရာေတြက ဘယ္လိုေျပာၿပီးဆူတာနဲ႔.. ျပန္ေျပာၿပီးရယ္ၾကေရာ၊ ျပန္ေျပာတုိင္းလည္း... ဆရာေတြ... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္ကို သတိရ တယ္.. ဒုကၡမ်ားေပမယ့္.. တကယ့္... မိသားစုလိုပဲ အရမ္းေႏြးေထြးၾကတာ... ဆရာ.. ဆရာမေတြက အေဖ အေမေပါ့ (တခါတေလ သူငယ္ခ်င္းလိုပဲ)... သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ေမာင္ႏွမေတြေလ...<br /><br />ကဲ... ကိုဂစ္တာႀကီးေရ... ေက်ၿပီေနာ္...<span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">:)</span> ဒီလို ျပန္ေနေတာ့... <span style="color: rgb(153, 153, 0);">:P :P :P</span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4804548798438933082?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-47396738963915273922009-06-16T11:41:00.006+07:002009-06-16T12:43:01.789+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjcwdC6N_PI/AAAAAAAAAVA/RZ4fTdFqnVY/s1600-h/Girl_with_Rabbit_by_Rabbit_Girl.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjcwdC6N_PI/AAAAAAAAAVA/RZ4fTdFqnVY/s200/Girl_with_Rabbit_by_Rabbit_Girl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347796358081150194" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဓနဂုဏ္ေမာက္ရေအာင္</span><br />မခ်မ္းသာပါဘူးကြာ<br />ထမင္းေတာင္ နပ္မွန္ေအာင္<br />မနည္းရွာစားေနရတာ<br />ေရႊေငြဆုိတာ နတၳိေပါ့.........<br /><span id="fullpost"><br />ဆရာႀကီးစတုိင္နဲ႔ေနရေအာင္<br />ပညာတတ္ႀကီးမဟုတ္ပါဘူးကြာ<br />ေျပာခ်င္တာေတြကို<br />စီကာပတ္ကံုးေျပာႏိုင္ဖုိ႔ေတာင္<br />အေတာ္ႀကိဳးစားယူရတာ.......<br /><br />အလွမာန္တက္ရေအာင္<br />ရုပ္လည္းမေခ်ာပါဘူးကြာ<br />တိတ္တခိုးခ်စ္သူကို<br />ဆက္ခ်စ္ေနဖုိ႔ေတာင္<br />အလုိလို သိမ္ငယ္ေနရတဲ့အျဖစ္ပါ......<br /><br />အေရးအသားေကာင္းရေအာင္<br />စာေရးဆရာႀကီးလည္း မဟုတ္ပါဘူးကြာ<br />စိတ္ထဲရွိတာေတြကို<br />စာကဗ်ာေတြျဖစ္ဖုိ႔ေတာင္<br />အႏိုင္ႏုိင္ အသြင္ေျပာင္းေနရဆဲပါ.....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4739673896391527392?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-24515377212177860582009-06-15T15:04:00.013+07:002009-06-15T16:04:22.658+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMGB-4WOI/AAAAAAAAAUg/e-6MGuSVxPI/s1600-h/fall_view_from_back_porch.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMGB-4WOI/AAAAAAAAAUg/e-6MGuSVxPI/s200/fall_view_from_back_porch.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347474905299966178" border="0" /></a><br /><br />ေႏြရာသီမွာ<br />တခ်ိန္က ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကိုေတြးမိရင္<br />ကႏၱာရထဲက အိုေအစစ္လို<br />ငါ့ကို ေအးခ်မ္းမွဳေပးစြမ္းတယ္....<br /><span id="fullpost"><br />ေဆာင္းရာသီမွာ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMfEnnb3I/AAAAAAAAAUo/Rb1nwkpxHyk/s1600-h/1312.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 137px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMfEnnb3I/AAAAAAAAAUo/Rb1nwkpxHyk/s200/1312.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347475335504424818" border="0" /></a><br />တခ်ိန္က လြတ္လပ္မွဳေတြကို သတိရမိတိုင္း<br />ေလေျပညွင္းေလးလို<br />ငါ့ကို လန္းဆန္းလတ္ဆတ္ေစတယ္....<br /><br />မိုးရာသီမွာ<br />တခ်ိန္က ေႏြးေထြးမွဳေတြက အေတြးထဲေနရာယူတုိင္း<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMqh_OEgI/AAAAAAAAAUw/Cv4ZUdTT1Us/s1600-h/raining.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 152px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjYMqh_OEgI/AAAAAAAAAUw/Cv4ZUdTT1Us/s200/raining.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347475532366615042" border="0" /></a><br />ေတာက္ပတဲ့ေန႔သစ္ေတြလို<br />ငါ့ကုိ အဓိပၸါယ္အျပည့္နဲ႔ ရွင္သန္ေစတယ္.....<br /><br />ရာသီတုိင္းမွာ<br />တခ်ိန္က ျပယုဂ္ေတြက<br />က်န္သက္တမ္းမွာ<br />ငါ့ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အားျပည့္ေစတယ္ေလ...........<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2451537721217786058?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-27225948656593531312009-06-13T13:48:00.012+07:002009-06-16T16:53:35.487+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjNmssClW8I/AAAAAAAAATw/HAQtHt6lJww/s1600-h/potraitdebbie.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 134px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SjNmssClW8I/AAAAAAAAATw/HAQtHt6lJww/s200/potraitdebbie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346730100541184962" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> တေန႔မွာေပါ့.. <a style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;" href="http://www.hninsinet.com/">မမႏွင္းဆီနက္</a>က ညီမေလးေရ တက္ဂ္မယ္ေနာ္တဲ့.. ဘာအေၾကာင္းလဲဆိုေတာ့ ၀ါသနာတဲ့.. မမက ခ်စ္လုိ႔ တက္ဂ္တာဆိုေတာ့ အျပစ္ေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး (<span style="color: rgb(255, 0, 0);">:P</span>).. ဒါနဲ႔ပဲ ေရး မယ္ေပါ့။ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ေရးမယ္လုပ္ေတာ့မွ ဘယ္နားက စရမွန္းမသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ </span>ဒါေၾကာင့္ စခ်င္သလိုပဲ စလိုက္တယ္။ ဒါပဲ.. <span style="color: rgb(255, 102, 0);">:P</span><br /><br />က်မရဲ့ ၀ါသနာေတြက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္။ (ပါေလ ရာ ငပိခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး).. ေရတက္ ငါးဇင္ရိုင္းေလ.. ေရတက္တုန္း တခ်က္ပဲ... အဟက္။ ၀ါသနာေတြကဒီလို.....<br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">စာေရး.. စာဖတ္</span>က</span> </span>က်မရဲ့ အဓိက ၀ါသနာပဲလုိ႔ ဆိုရမယ္</span><span id="fullpost">ထင္တယ္.. </span><span id="fullpost">(ေက်ာင္းစာမပါေနာ္.. ဟီး) စိတ္ကူးေပါက္ရင္ စာေရးေလ့ရွိတယ္.. ကဗ်ာေတြစပ္တယ္.. (ေကာင္းတာ မေကာင္းတာ အပထား).. စာတိုေပစ မက်န္ စိတ္၀င္စားရင္ အကုန္လိုက္ဖတ္တယ္...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">သီခ်င္း</span> </span>နားေထာင္တာလည္း က်မရဲ့ ၀ါသနာတခုပဲ... အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညေတြဆို သီခ်င္းနားေထာင္ၿပီး အိပ္ပစ္ လိုက္တယ္။ စိတ္တုိရင္ ပိုဆိုး.. သီခ်င္း အက်ယ္ႀကီး ဖြင့္ထားတတ္တယ္.. စိတ္လိုရင္ေတာ့ သီခ်င္း လိုက္ဆို တတ္တယ္ (သူမ်ားကို နားဒုကၡ ေပးတာေလ)။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ကြန္ျပဴတာ</span> ေရွ႔ထုိင္ၿပီး.. ေလွ်ာက္ကလိ ရတာလည္း ၀ါသနာ တမ်ဳိးပဲ။ ဂိမ္း ကစားခ်င္ ကစားမယ္.. စာေရးခ်င္ ေရးေနမယ္.. ဆိုဒ္တကာ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္ေနမယ္... photoshop ကစားခ်င္ ကစားေနမယ္.. အင္တာနက္ ေပၚကေန မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေတြကို ေငးခ်င္ေငးေနမယ္.. တခါတေလ ကလိလြန္ၿပီး.. ဗိုင္းရပ္စ္ ၀င္တာလည္းရွိ.. ပရိုဂရမ္ တခုကို ႏွစ္ခါ သြင္းတာလည္းရွိ.. ရွိတဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ျဖဳတ္ပစ္တာလည္းရွိ (ေအးေရာ..) ကြန္ျပဴတာ ပညာရွင္ႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္ေလ.. (ခုထိေတာ့ ဘာမွကို မတတ္ ေသးတာ)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ဟင္းခ်က္ </span>တာေတာ့ ၀ါသနာပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ တေယာက္တည္း စိတ္လိုလက္ရ ရွိတဲ့အခ်ိန္မွ..။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ဆို ေမေမ့ကိုပဲ အပူကပ္တာ... (ကေလး လုပ္ေနက်.. ရုပ္ၾကမ္းႀကီးနဲ႔ ႏြဲ႔တာေလ.. <span style="color: rgb(153, 0, 0);">:P</span>)။ ကုိယ္ စိတ္လိုတဲ့ အခ်ိန္ဆို ငါးပဲဆီေပါင္းက ငါးျပဳတ္ျဖစ္သြားလည္း ေကာင္းေနတာပဲ.. ဟီး...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">စိုက္ပ်ဳိးေရး</span> လုပ္တာလည္း ႀကိုက္တယ္.. စီးပြားျဖစ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ကိုယ္ ႏိုင္သေလာက္ေပါ့.. ကုိယ္ စိုက္ထားတဲ့ အပင္က အသီး အရြက္ ေတြက ပိုခ်ဳိသလိုပဲ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">:P</span>.. ပန္းကလည္း ပိုလွသလိုပဲ.. ခုအိမ္မွာဆို ရွိတဲ့ လက္တ၀ါးစာ ေျမကြက္ထဲမွာ စိုက္ထားတာ စံုေနတာပဲ.. (ငရုတ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္၊ ကန္စြန္း၊ ျမင္းခြါရြက္၊ ဆႏြင္းရြက္၊ ေငြပန္း၊ ႏွင္းဆီ၊ စံပယ္၊ သစ္ခြ.. စသျဖင့္ေပါ့).. ဒါတင္မက သူမ်ား စိုက္ထားတာ ေတြပါ မ်က္စိစူးခ်င္ေသး....<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ခရီးထြက္</span> ရတာလည္း ႀကိဳက္တယ္.. (အေမ သိရင္ေတာ့ ေျပာတတ္တဲ့ ပါးစပ္ေလးလို႔ ဆုေပးေနမွာ).. သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႔.. မိသားစုနဲ႔.. ခရီးထြက္ တာတို႔ဆို အေသေပ်ာ္ေပါ့.. ဟြန္း (မွတ္ေရာ)။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ေအးေအးေဆးေဆး</span> ေနခ်င္တာလည္း ၀ါသနာ တမ်ဳိးပဲ ထင္တယ္ေနာ္.. က်မက လူေၾကာက္တယ္ (ခင္လို႔ ေလေပါ တတ္တာက လြဲလို႔).. ေတာ္ရံုဆို စကား မေျပာရဲဘူး (ခၽြင္းခ်က္.. အြန္လိုင္း မပါေနာ္ :P) လူမ်ားတဲ့ ေနရာ ကိုဆို မသြားခ်င္ဘူး.. တေယာက္တည္းဆို ပိုဆိုး.. တိတ္ဆိတ္တဲ့ ေနရာ ေလးမွာ တေယာက္တည္း ေတြးေန၊ ေငးေန၊ ေဆြးေနခ်င္တာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ဓါတ္ပံု</span> ရုိက္တာလည္း ၀ါသနာပဲ.. (ကိုယ္က ရုိက္တာေရာ.. အရိုက္ခံရ တာေကာ.. ဓါတ္ပံုကို ေျပာတာေနာ္).. ရုပ္သာဆိုးတာ.. ဟီးဟီး...။<br /><br />မမေရ ဒီေလာက္ဆို ေတာ္ၿပီေနာ္.. ဘယ္သူ႔ကိုမွေတာ့ ထပ္ မတက္ဂ္ေတာ့ ပါဘူး... <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">:P :P :)</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2722594865659353131?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-12318146973059550982009-06-12T10:35:00.023+07:002009-07-08T13:54:22.743+07:00ဇူလိုင္လ ၁ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ႔....<br />ညီမေလးရဲ႕ ၁၉ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔မွသည္....<br />ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္ဆံုးတိုင္....<br />မေတာင္႔မတ မေၾကာင္႔မၾကနဲ႔ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔ ဘ၀ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔........<br />ကည္ႏူးဖြယ္ ေမြးေန႔ရက္ျမတ္ေလး ျဖစ္ပါေစ ညီမေလးေရ... :)<br /><a href="http://www.funny-ecards.com/s/v/J81sw4a31f6c895fd1"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">လက္ေဆာင္1</span></a><br /><a href="http://www.superlaugh.com/1/smileybirthday.htm"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">လက္ေဆာင္2</span></a><br />မမ သက္တန္႔<br /><br />ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။<br />ေရာင္ျပန္ရဲ့ ေမြးေန႔ကို ဆုေတာင္းခြင့္မရတဲ့ လူေတြ ကမာၻေပၚမွာ သန္းေပါင္းရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ရွိပါလိမ့္မယ္။<br />အဲဒီေတာ့ ဆုေတာင္းခြင့္ရတဲ့ လူေတြထဲမွာ က်ေနာ္ပါရတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူဝမ္းေျမာက္ပါတယ္။<br />အထူးအေထြ မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။၁ရက္ေန႔မွာ ေမြးသလို လာမဲ့ႏွစ္မွာ အျမဲ နံပတ္ ၁ ျဖစ္ႏုိင္ပါေစ။<br />With Comradeship,<br />Htoo Myat.<br /><br /><span id="fullpost">ညီမေလး<br />ဒီေန႕ ၁၉ ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ျပီး ေနာက္ရက္ေတြက်ရင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ထဲ၀င္တဲ့ အပ်ိဳမေလး ျဖစ္ျပီေပါ့ေနာ္... ညီမေလး ဘ၀သာယာလွပ ပါေစ ရည္မွန္းခ်က္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ပါေစ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ း) ကဗ်ာေလးေရးေပးခ်င္ေပမယ့္ ေခါင္းက စဥ္းစားလို႕မထြက္ဘူးညီမေလးေရရိုးရိုးေလးပဲ ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္ေနာ္ ခြင့္လႊတ္ပါ<br />မိုးခါး<br /><br />A Birthday Poem<br /><br />Birthdays come and go each year,<br />Today is yours, so don’t you fear.<br />Conversations fill the air,<br />We have joined you since we care.<br /><br />Funny jokes and laughs out loud,<br />We will always be your crowd.<br />Many friends you haven’t seen,<br />How long has it really been?<br /><br />We shall dance all through the night,<br />Until our spirits are truly light.<br />Celebrate our dearest friend,<br />A birthday poem, we wish to send<br />From Stanley<br /><br />ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ သို႔<br /><br />ေမေမ<br />ပခံုးလက္ေလးသစ္အရြယ္ကစ<br />ေမေမျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့လို႔<br />ေလာကထဲ လူလားေျမာက္လာသူ သမီး<br />ဒီေန႔ကို အထူးအျမတ္ထား<br />အရင္ဆံုး ေမေမ့ကို<br />ရွိခုိ္းကန္ေတာ့ပါရေစ ေမေမ ..<br /><br />ေဖေဖ<br />ႏုနယ္ရွင္းသန္႔ ပန္းကေလးေတြရဲ႕ဘ၀<br />ပင္ပန္းမႈေတြ အလ်င္းမရွိရေလေအာင္<br />ေဖေဖ ဦးေဆာင္လမ္းျပေပးခဲ့လို႔<br />ေလာကထဲ ရပ္တည္ႏုိင္သူ သမီး<br />ဒီေန႔ကို အေလးအနက္ထား<br />ေဖေဖ့ကို ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါရေစ ေဖေဖ...<br /><br />ေက်းဇူးရွင္ ေဖေဖ နဲ႕ေမေမ<br />ဒီေန႔ရဲ႕ သမီးဟာ<br />မနက္ျဖန္ဆိုတာေတြကို<br />ဘယ္လိုမွ မေတြးရဲပါဘူး<br />ဒီေမတၲာတရားေတြနဲ႔ေ၀းေနရရင္<br />ဘ၀ရဲ႕ အနွစ္သာရေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားမွာမို႔<br />အခြင့္ရွိသမွ် အနားမွာေနခြင့္ေပးပါ အေမ။<br />ညီမေလး ေရာင္ျပန္အတြက္... အမွတ္တရ<br />မမ စင္ဒရဲလား<br /><br />1.7.2009 တြင္က်ေရာက္ေသာ ငါ့ညီမရဲ႕ ၁၉ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀ေတြကို ေအာင္ျမင္စြာျဖတ္သန္းနိဳင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္ ညီမေရ... ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔မဂၤလာျဖစ္ပါေစဗ်ာ.......။<br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br />အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ<br /><br />ညီမေလး ေရာင္ၿပန္ အတြက္<br />ဆယ္႔ကိုးၿပည္႔တယ္<br />ဇူလိုင္၀ယ္<br />ရည္ရြယ္ခ်င္ၿခင္း ၿပည္႔ေစမင္း။<br />မမ မဟာဆန္<br /><br /><br />ညီမငယ္ေလး ေရာင္ျပန္ မဂၤလာပါကြယ္။ အကို႔ကိုမွတ္မိပါစ။ အကိုက ၿဖိဳးေဝတိုးပါ။ ညီမငယ္က ဇြန္ ၁ မွာ ၁၉ျပည့္တာဆိုေတာ့ အကိုထက္ ၁ႏွစ္နဲ႔႔ ၅၅ရက္တိတိငယ္ပါတယ္ကြယ္။<br /><br />ညီမငယ္ေလးေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ဒုတိယအေနနဲ႔ လူသားတေယာက္ရဲ႕ က်င္ဝတ္ေတြနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ငါ့ဂုဏ္မခ်ီတတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေကာင္းတေယာက္ျဖစ္ပါေစကြယ္။ ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္တိုင္းမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈျပည္စံုတဲ့ အရိုးရွင္းဆံုးဘဝေလးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္<br /><br />လူဘဝဆိုတာ တိုလြန္းလွပါတယ္ ညီမငယ္။ အရာရာတိုင္းဟာ မၿမဲဘူးလို႔လဲ ဘုရားရွင္ကေဟာခဲ့ပါရဲ႕။ တခါသာေတြ႕ေတြ႕ဆံုရတဲ့ ေဟာဒီလူဘဝဆိုတာလည္း ထမင္းနဲပြဲတခုလိုပါပဲ။ ဝင္လာလိုက္ ထြက္လာၾကပါပဲ။ အဲဒီလိုဝင္ၾကထြက္ၾကရင္း ခင္က်မင္က်တာလဲထံုးစံပါပဲ။ အဲဒီေနရာမွာ တခုေျပာလိုတာက သူငါရယ္လို႔ မခြဲျခားဘူး လူတိုင္းကို သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ေစာင့္ထိန္းေစခ်င္တယ္။<br /><br />လူဘဝဆိုတာ ရွင္တေန႔ေမြးတေန႔ ဆိုတာ ညီမငယ္အသိပါ။ ေသတဲ့အခ်ိန္ဘာမွမပါသြားဘူးေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲစည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ဂုဏ္ဝါေတြရွိေနပါေစ မသယ္သြားႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ညီမငယ္ရဲ႕ အမည္ကို သမိုင္းထြင္ေအာင္ေတာ့ ေရးခဲ့လ႔ိုရတယ္။ ပထမမိမိအတြက္၊ ဒုတိယမိသားစု၊ တတိယေဆြမ်ိဳး၊ စတုတၳတိုင္းျပည္၊ ပဥၥမ ကမာၻ ဆုိၿပီး ညီမငယ္ျပည့္စံုႂကြယ္ဝလာတဲ့အခါ တတ္ႏိုင္သေလာက္ သူငါ၊ အယုတ္အလတ္၊ အဆင့္အတန္းမခြဲျခားဘဲ ကူညီေစခ်င္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ညီမငယ္မွာ “ငါ့” ဆိုတာေတြေဘးဖယ္ၿပီး အတၱစိတ္ကင္းကြာေနသင့္တယ္။ ေနာက္ၿပီးအတၱစိတ္ကိုမရွိေအာင္ထားရင္ ေလာဘမီးက ၿငိမ္းေအးသြားမွာပါကြယ္။<br /><br />ဘဝဆိုတာကိုဆက္ေျပာရမယ္ညီမငယ္။ ဘဝဆိုတာ အဆိုးနဲ႔ အေကာင္း ဒြန္တြဲေနတယ္။ အဲဒါတြန္းလွန္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပဲ။ အေကာင္းကိုရင္ဆိုင္ခ်င္သလို အဆိုးကိုလဲ ရင္ဆိုင္ရဲရမယ္။ ညီမငယ္အေနနဲ႔ လဲက်မွာကို ေၾကာက္ေနမွာပဲ။ ဒါေပမယ တခုသတိထားေစခ်င္တာက ညီမငယ္ခဏခဏလဲက်ဖန္မ်ားလာရင္ ေနာင္က်ရင္ဘယ္လိုထရမလဲဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အဆိုးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ားေတြ႕ရင္ ေရွာင္ဝိႈက္မသြားပါနဲ႔။ ပညာနဲ႔ယွဥ္ၿပီးရင္ဆိုင္ပါ။ ေနာက္ၿပီးဘဝဆိုတာ တဘဝထဲမွာေတာင္မတည္ၿမဲဘူး။ ဒီေန႔ေကာင္းေနေပမယ့္ ေနာက္ေန႔ဆိုးခ်င္ဆိုလိမ့္မယ္။ ဗံုလံုတလွည့္ ငါးပ်ံတလွည့္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ေန႔ဘာျဖစ္မလဲမသိတဲ့ဘဝမွာ မုန္တိုင္းတခုမ်ားထန္လာရင္ အဆင့္သင့္ျဖစ္ေအာင္ေတြ႕အၾကံဳမ်ားမ်ားယူသင့္တယ္။ ဘယ္လိုလုပ္သင့္သလဲဆိုရင္ေတာ့ ညီမငယ္ ဘယ္လိုမ်ိဳးျပႆနာပဲျဖစ္ျဖစ္ မေရွာင္လႊဲပါနဲ႔၊ အဲဒီကေနအေတြ႕အႀကံရယူပါကြယ္။ မသိတဲ့ကိစၥေတြကို ေလ့လာပါ၊ မစူးစမ္းပါနဲ႔။ စာေတြ႕ အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုလိုက္လံမွတ္သားထားပါ။ ေနာက္ထပ္လဲအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ညီမငယ္ေတြ႕ၾကံဳလာမွာပါ။<br /><br />ညီမငယ္ ဆက္ေျပာေနရင္စာအရမ္းရွည္မွာဆိုးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေအာက္က ကဗ်ာေလးႏွစ္ပိုဒ္ထဲမွာ အကိုေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းေတြအကုန္ပါပါတယ္။ ညီမငယ္ အဲဒီအတိုင္းက်င္သံုးႏိုင္မယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္။<br /><br />အကိုေျပာခ်င္တာေတြအကုန္ပါလို႔ အသစ္ေရးရင္ မကာမိမွာဆိုးလို႔ ညီမငယ္အတြက္ အသစ္မေရးေပးမိတာကို စိတ္မညိဳပါနဲ႔လို႔လဲေတာင္းပန္ပါတယ္ကြယ္။<br /><br /><br />ဘဝတဲ့<br />ဘဝဘဝလို႔<br />ကၽြန္ေတာ္ခဏခဏေျပာဖူးတယ္ေနာ္။<br />အက်ိဳးေၾကာင္းအဆိုအေကာင္းေတြဒြန္တြဲလို႔<br />ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး မရုန္းလွန္္ႏိုင္စြာနဲ႔<br />တြန္းကန္ရတယ္ေလ။<br />ဗံုလံုတလွည့္ ငါပ်ံတလွည့္ေလ<br />ဘယ္အရာမွမျမဲဘူး..<br />ဒါေၾကာင့္အဆိုးကိုလည္းရင္ဆိုင္ဖို႔<br />အခ်ိန္တိုင္းမွာအားအင္ရွိေနပါေစ။<br /><br />လူတဲ့ ၾကည္ျဖဴရင္<br />ေကာင္းလြန္းလို႔ ေဟာင္းေတာင္မသြားဘူး<br />ျငဳစူရင္ေတာ့ အယူလြဲေလးေတြေၾကာင့္<br />လုပ္သမွ်ကို အျပစ္တင္<br />အေျခတင္စကားေလးေတြမ်ားရပါ့။<br /><br />တခါတေလ ေမာလြန္းလို႔<br />ေက်ာခ်စရာမရွိရင္<br />ေဒါသကထြက္တက္တယ္ေလ<br />သည္းခံခ်င္းသည္<br />အရာရာကိုေအာင္ျမင္ရာ၏တဲ့<br />အမ်က္ကိုသတိဆိုတဲ့<br />အသိေလးနဲ႔ထိန္းလိုက္ပါ။<br /><br />ဘဝတဲ့ေလာကဇာတ္ခံုလိုပဲ<br />ငိုလိုက္ ရီလိုက္ ျပံဳးလိုက္ ေပ်ာ္လိုက္<br />အလိုက္အထုိက္ေလးေတာ့ရမွ<br />အေျခအေနကို အက်ိဳးရွိစြာနဲ႔<br />ဘဝဇာတ္ခံုကို အရွံးမရွိေအာင္<br />စိတ္ကိုထိန္း ေလာဘမယိမ္းပဲ<br />ေဒါသနဲ႔ေမာဟကင္းစင္<br />ဘဝလမ္းအေပၚ အလိုက္အထိုက္ေလး<br />ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္ပါေစ။<br /><br />ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈေလ<br />ဘယ္သူတိမ္းတိမ္း ကိုယ္မတိမ္းပဲ<br />ကိုယ္စိတ္ကို ႏိုင္ေအာင္ထိန္း<br />အတိမ္းေစာင္းမခံမိေစနဲ႔။<br /><br />ေသျခင္းတဲ့ ေရွာင္လႊဲလို႔မရ<br />မေသခင္ေလး<br />ကိုယ္ဘာလုပ္ခဲၿပီးၿပီလဲစဥ္းစား<br />အသက္ေတြတႏွစ္ထက္တႏွစ္ထက္ႀကီးလို႔<br />မသိသတိေလး ကုန္ခဲ့တာၾကာၿပီေနာ္<br />ေလာကအက်ိဳးကို တခုခုေလးေတာ့<br />စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ။<br /><br />အေမွာင္ဆိုတာမရွိဘူး<br />အလင္းေတြကင္းကြာေနလို႔သာ<br />အေမွာင္ျဖစ္လာတာ...<br />အလင္းဆိုတဲ့အမွန္ေတြရွိေနဖို႔<br />အားလံုးမွာတာဝန္ရွိတယ္ေလ<br />တာဝန္ကို အသိေလးကပ္ၿပီး<br />သတိေလးနဲ႔ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစ။<br /><br />လူအသက္တဲ့<br />ျမွားတျဖတ္စာအသြင္းမွာပဲ<br />နိဂုန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တယ္ေလ<br />“အပၸာမာေဒန သမၼာေဒထ”<br />ျမတ္စြာဘုရားရဲ့<br />ေနာက္ဆံုး ဆံုးမစကားေလ<br />အရာရာကို အသိနဲ႔ တသိ ယွဥ္ကပ္ၿပီး<br />မေလွ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔ က်င့္သံုးေနႏိုင္ပါေစကြယ္။<br />ၿဖိဳးေဝတိုး<br /><br />“သင္”<br />မၾကာ အကၽြန္တို႔ ေသရဦးမည္<br />မ်က္စိတမွိတ္ ထန္းတျဖတ္ႏွင့္<br />အသက္ခႏၲာေႂကြတတ္သည္သား။<br /><br />သင္မေသခင္၊<br />သင္၏ေကာင္က်ိဳး သင့္ရာႏိုးကို၊<br />ရိုးရိုးႀကိဳးကုတ္ အားအင္ထုတ္၍၊<br />ေဆာင္ရြက္သင့္ေပ။<br /><br />ထိုမွ တဖန္ သင္လွ်ံလာေသာ္၊<br />သင့္၏ေဆြမ်ိဳး ေကာင္းရာေကာင္းႏိုး<br />စီမံေမွ်ာ္ေတြး ၾကံဆေပးအံ့။<br /><br />သင့္ေဆြဝမ္းစာ သာသည္မက၊<br />ျပည္သာဖို႕လည္း မွတ္ယူသင့္ကုန္။<br />အဖိုးမျဖတ္ သင္အမ်ိဳးျမတ္သည္<br />ဆိုသည္ကာထား၊<br />အိုအိုနာနာ နိမ့္မ်ိဳးမတန္၊<br />မဆန္သင့္လွ။<br /><br />အမ်ားသူငွာ လွဴဒါန္းရာေသာ္၊<br />သာသနာတြက္ရည္ မီးတစက္ဆီလည္း<br />ပထမေနရာ ထားသင့္လွ်က္ခါ လွဴဒါန္းရာ၏။<br />ထိုမွတဖန္ သင့္တိုင္းဌာေန၊<br />ပညာလွ်ံေစ သင့္ရာေတြးေသာ္ ဒုတိယေနာ္၊<br />ထိုတင္မက ဝမ္းမီးခ်ဳပ္ေရး စားဝတ္ေဆးေပး<br />အယုတ္မေရြး လွဴဒါန္းရာ၏။<br /><br />သင့္မ်ိဳးဌာနီ တိုင္းျပည္သည္လည္း<br />စာေပမီးေရာင္ ထြန္းလင္းေျပာင္၍<br />ဗိမၼာန္ပခန္း စာေပနန္းကား<br />သင့္ရာအပ္ေဆြ တည္ရွိသင့္ေပ။<br /><br />သင္ကားမၾကာေသရေပမည္<br />သင္ေခါင္းခ်ရာ သင့္ေျမသာမွ<br />လူေသာ္ေသလည္း နံမည္ေန၏<br />ၿဖိဳးေဝတိုး ၁၇.၆.၀၉<br /><br />ညီမငယ္ အဲဒီကဗ်ာႏွစ္ပိုဒ္နဲ႔အညီ က်င့္သံုးႏိုင္ပါေစလို႔ ေနာက္ဆံုးအေနဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ “မိမိသာလွ်င္မိမိ”ဆိုတဲ့စကားကိုလက္ေဆာင္ပါးရင္း စကားအဓိပၸာယ္ကို နားလည္အက်ိဳးရွိစြာ တေနရာမွာ အသံုးခ်မိခဲ့ရင္လည္း အကိုကိုသတိရမိပါလို႔ကြယ္။<br />ခင္မင္လွ်က္<br />ၿဖိဳးေဝတိုး<br /><br /><div id="wrap"><div id="comments"><img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="wrap-image" alt="" /><br /><div id="comments-bar-info"> </div> <a name="comments"></a> <dl id="comments-block"><dt id="c2255380774827618439"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/08950449758746812563" rel="nofollow" onclick="">WWKM</a></span> said...</dt><dd><p>ံံေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေမြးေန႔ေလးျဖစ္ပါေစ ညီမေလးေရ. း)</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 4:47 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=2255380774827618439" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c343361406654774039"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/10816239936298516602" rel="nofollow" onclick="">အလင္းေရာင္</a></span> said...</dt><dd><p>ေရာင္ျပန္ ... နင္ကေမြးေန႕မွာ ငါတုိ႕ကုိေတာင္ မဖိတ္ဘူး ေနာ္...။ ဒါေပမဲ့လည္း ေျပာစရာလူေတြ မဟုတ္ေတာ့ လာရတာေပါ့ဗ်ာ...။ ေမြးေန႕ပါေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။ စာေတြလည္း အမ်ားၾကီး ေရးႏုိင္ပါေစ။ ဘ၀တက္လမ္းေတြမွာ အခက္အခဲမရွိပဲ ေအာင္ျမင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 5:03 PM</p> </dd><dd><span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=343361406654774039" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span><span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=7368964352153732051" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span><img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/10340498331193120887" rel="nofollow" onclick="">ေနမင္းသံစဥ္</a></span> said...</dd><dd><p>ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေမြးေန႔ေလးျဖစ္ပါေစဗ်ာ<br />happy birthday to you<br />အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 5:30 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=7442140373510276301" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c8271682912290543228"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/10263449477746707788" rel="nofollow" onclick="">ဂ်ာမုန္းဒန္</a></span> said...</div></dt><dd><p>ေရာင္ျပန္ေလးေရ....<br />ေမြးေန႔ပြဲေလးအရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။<br />ဒီေန႔မွစေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလုိက္ပါတယ္။<br />ခင္မင္စြာျဖင္႔<br />ဂ်ာမုန္းဒန္</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 6:09 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=8271682912290543228" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c6748886485811356190"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/15500056749479141473" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/15500056749479141473" rel="nofollow" onclick="">မဟာဆန္</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႔ကို ၾကြေရာက္ ခ်ီးၿမွင္႔ စားေသာက္ သြားပါတယ္ရွင္။<br />Happy Birthday ညီမေလးေရ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 6:33 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=6748886485811356190" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c101858819448965458"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/00280229884296287657" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/00280229884296287657" rel="nofollow" onclick="">ညေလး</a></span> said...</dt><dd><p>ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆံုး ေမြးေန႔ေပါင္းမ်ားစြာကို ဒီႏွစ္မွစၿပီး ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ... မေရာင္ေရ..<br />ဘ၀မွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵတိုင္း ျပည့္၀ပါေစ...<br /><br />ခင္တဲ့<br />ညေလး</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 6:37 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=101858819448965458" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c4828705588631566300"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon anon-comment" alt="Anonymous" /> <span dir="ltr">ေနေဒးသစ္</span> said...</dt><dd><p>ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ေမြးေန႕ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ထာဝရ ရရွိပိုင္ဆိုင္ ႏိုင္ပါေစ ... ေရာင္ျပန္ေရ ...<br />ေနေဒးသစ္။</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 6:48 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=4828705588631566300" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c173723355272894622"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/02734335427442957225" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/02734335427442957225" rel="nofollow" onclick="">ရွင္ရဲထြတ္</a></span> said...</dt><dd><p>ယေန႔မွစ ႏွစ္တစ္ရာတိုင္ပါေစ....<br />သီခ်င္းမဟုတ္ပါဘူး။<br />ဆုေတာင္းေပးတာပါ...<br />လိုအင္နဲ႔ဆႏၵ ထပ္တူၾကလို႔ ဘ၀လမ္းထက္ ၿမဲ႐ႊင္ထက္ေအာင္ ပဲ့တင္သံတိုင္းမွာ အၿမဲၾကည္လင္ လန္းႏိုင္ပါေစ။</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 7:17 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=173723355272894622" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c8304692271195898510"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04879844959185458734" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04879844959185458734" rel="nofollow" onclick="">mgnge</a></span> said...</dt><dd><p>အယ္...<br />သိေတာ့မသိဘူးဗ်ာ..။ အခုမွေရာက္ဖူးတာ..ဒါေပမယ့္ ေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ ေမြးေန ့နဲ ့တုိ းလုိ ့ ကံေကာင္းတာေပ့ါ...။<br />Happy birthday! ဗ်ာ<br /><br />ယေန ့မွစ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ..။</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 7:43 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=8304692271195898510" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c2343552086852389963"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon anon-comment" alt="Anonymous" /> <span dir="ltr"><a href="http://gumkhaia.blogspot.com/" rel="nofollow" onclick="">စံ</a></span> said...</dt><dd><p>ေရာင္ျပန္ေရ..ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႕ေလးျဖစ္ပါေစဗ်ာ..</p> <p class="comment-timestamp">July 1, 2009 8:02 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=2343552086852389963" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c2289141207834567033"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/13859007719149247574" rel="nofollow" onclick="">လင္းၾကယ္ျဖဴ</a></span> said...</dt><dd><p>Many Happy Return of the Day ပါ မေရာင္ျပန္ ေရ..<br />၀ိုင္ေတၢ အကုန္ေသာက္သၢားတယ္..<br />ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစၢာ ေပ်ာ္စရာ ေမၢးေန႔ပၢဲ မ်ားကို က်န္းမာ ႐ႊင္လန္းစၢာ ဆင္ႏႊဲႏိုင္ပါေစခင္ဗ်ာ</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 4:49 AM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=2289141207834567033" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c8102940519817182908"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/08005984062041720138" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/08005984062041720138" rel="nofollow" onclick="">အိုက္ခီေလာက္</a></span> said...</dt><dd><p>မၾကီးေရ ပစ္ထားက်တယ္ အဟင့္ အဟင့္<br />ျဖစ္တာကျဖစ္တာပဲ အားလံုးကို ပစ္ထားစရာလားလို ့</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 11:17 AM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=8102940519817182908" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c4571614994784937864"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04745054127716333337" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04745054127716333337" rel="nofollow" onclick="">မိုးခါး</a></span> said...</dt><dd><p>ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ း)))))))))</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 12:10 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=4571614994784937864" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c6285092681476596107"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062" rel="nofollow" onclick="">မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႔မွ စၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေန႔ရက္မ်ားကိုသာ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ.....</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 12:14 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=6285092681476596107" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c1188797649754681577"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/06237923498220197136" rel="nofollow" onclick="">ျမဴးသွ်ရီ</a></span> said...</dt><dd><p>ေရာင္ျပန္ေလးေရ....<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန ့ပြဲေလးျဖစ္ပါေစ<br />ဆႏၵနဲ႔ဘ၀တထပ္ထဲ က်ပါေစ</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 2:29 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=1188797649754681577" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c6714452749382180198"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon anon-comment" alt="Anonymous" /> <span dir="ltr"><a href="http://libratun.blogspot.com/" rel="nofollow" onclick="">Libratun</a></span> said...</dt><dd><p>I am sorry for my lateness.<br />May you get the a lot of great luck because of your good effort!</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 3:22 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=6714452749382180198" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c6551756336022737096"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/01680180875293740092" rel="nofollow" onclick="">luminnkhaung</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႔မွ သည္ ေနာင္နွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာ အထိ<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္း ေအး မွ်ေသာ ဘ၀ တစ္ ခု ျဖစ္ ပါေစ ဗ်ာ<br /><br /><br />ဥပသကာ။</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 6:24 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=6551756336022737096" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c3631326703021947817"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon anon-comment" alt="Anonymous" /> <span dir="ltr"><a href="http://lovelessguiter.iblogger.org/" rel="nofollow" onclick="">အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႔လာတာ ေနာက္က်သြားတယ္.. စားစရာေတြေတာင္ ကုန္ၿပီ... ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ... ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ပါေစဗ်ာ.. :P</p> <p class="comment-timestamp">July 2, 2009 8:41 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=3631326703021947817" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c5370493916407158873"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/13774875875259445312" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/13774875875259445312" rel="nofollow" onclick="">ေဇာ္</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ။<br />ဆုေတာင္းလွ်က္ပါ။ =)</p> <p class="comment-timestamp">July 3, 2009 3:04 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=5370493916407158873" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c509767592967573047"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/07564084009690911189" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/07564084009690911189" rel="nofollow" onclick="">ၾကယ္ျဖဴစင္</a></span> said...</dt><dd><p>မဖိတ္ေပမယ့္လည္းအလည္လာပါတယ္..ေၾကးအိုး<br />အဝေသာက္သြားပါတယ္..ေကြ်းထားတဲ့အစား<br />ေတြအကုန္စားသြားပါတယ္..ေမြးေန႕မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br />ဆႏၵနဲ႕ဘဝတထပ္တည္းက်ပါေစ..<br />ခင္မင္လွ်က္<br />ၾကယ္ျဖဴစင္</p> <p class="comment-timestamp">July 3, 2009 3:54 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=509767592967573047" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c4399157312083222321"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/13698936980306358092" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/13698936980306358092" rel="nofollow" onclick="">မိုးစက္အိမ္</a></span> said...</dt><dd><p>ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ဘ၀ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ<br />ေရာင္ၿပန္ေလးေရ အားေပးလ်က္ပါ...</p> <p class="comment-timestamp">July 3, 2009 6:56 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=4399157312083222321" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c718288379883620472"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/11856137384080686509" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/11856137384080686509" rel="nofollow" onclick="">မီးမီးခ်စ္</a></span> said...</dt><dd><p>happy birthday.. မေရာင္..<br />ဘဝ တေလွ်ာက္ လံုး ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ ပါေစ</p> <p class="comment-timestamp">July 3, 2009 9:19 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=718288379883620472" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c9220075440599403301"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/09078815302436237126" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/09078815302436237126" rel="nofollow" onclick="">မိုးေသြးငယ္</a></span> said...</dt><dd><p>ဟာ မသိဘူးဗ် ..လက္ေဆာင္လည္း မပါခဲ႔ဘူး။<br />ေမြးေန႕နဲ႔တိုးေနတယ္။ ေအာ္ေရာက္မွေတာ႕...<br />ဆုေတာင္းေပးၿပီး ဝင္စားလိုက္ေတာ႕မယ္ ...<br />ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစဗ်ာ။ဘေလာက္ မွာလည္း ပို႕စ္ေတြ အမ်ားႀကီးတင္နိဳင္ပါေစဗ်ာ။<br /><br />ခင္မင္မႈျဖင္႔<br />အားလံုးကိုေပ်ာ္ေစခ်င္တဲ႔</p> <p class="comment-timestamp">July 4, 2009 12:20 AM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=9220075440599403301" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c1214050823586735519"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/02621409398373197685" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/02621409398373197685" rel="nofollow" onclick="">ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႕ပြဲကိုလာတာေတာင္နည္းနည္း ေနာက္က်သြားတယ္ေမြးေန႕ရွင္ခြင့္လႊတ္ေနာ္...<br />happybirthday ပါကိုေရာင္ၿပန္ေရ....<br />ကိတ္မုန္႕ေလးလဲစားသြားတယ္ဗ် ....:)</p> <p class="comment-timestamp">July 4, 2009 12:58 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=1214050823586735519" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c2510456329549617753"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/15656988267682359741" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/15656988267682359741" rel="nofollow" onclick="">Dream</a></span> said...</dt><dd><p>အာာာာာာာာေမြးေန႔ရွိမွန္းမသိဘူး... အခုမွ ေတြ႔တယ္..<br />၀ါးတီးေတြေတာ့ ကုန္ပါပီ... ဟင့္..<br />ေနာက္က်သြားလို႔ ေဆာရီးပါ ေနာ္...<br /><br />ေနာက္တႏွစ္ျမန္ျမန္ေရာက္ပါေစ...ဒါမွ စားလို႔ရမွာ...ခစ္ခစ္....<br /><br />ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ေနာ္...ဆုပဲေတာင္းေပးခဲ့ပါတယ္....</p> <p class="comment-timestamp">July 5, 2009 9:13 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=2510456329549617753" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c8903167075473591448"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/00055599387267366684" rel="nofollow" onclick="">Yan</a></span> said...</dt><dd><p>၀ါးတီးလြတ္သြားတယ္. း)<br />Happy Belated Birthday.... ပါ ေရာင္ျပန္ေလးေရ...<br /><br />ေျပာလုိ႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူး. ေရာင္ျပန္လုိ႔ ေျပာတုိင္း ရန္ေျပာင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေခၚေခၚတတ္တဲ႔ အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ကုိ သြားျမင္မိတယ္.<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ေမာင္ႏွမလုပ္လုိ႔ရတယ္ထင္တယ္. ဟတ္ဟတ္.<br /><br />ခင္မင္လ်က္<br /><br />ရန္ေျပာင္ (အဲေလ..) ရန္ေအာင္.<br /><br />:)</p> <p class="comment-timestamp">July 6, 2009 5:54 AM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=8903167075473591448" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c5019161404250504471"><div class="profile-image-container"><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907" rel="nofollow" onclick=""><br /></a></span></div> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon blogger-comment" alt="Blogger" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/04247242999920525907" rel="nofollow" onclick="">အိမ္ခ်မ္း</a></span> said...</dt><dd><p>နည္းနည္းေလးေနာက္က်သြားတယ္။<br />ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ ေမြးေန႔ေတြ အမ်ားၾကီးတြက္ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ေရာင္ေရ..</p> <p class="comment-timestamp">July 6, 2009 12:43 PM</p> <span class="item-control"><a style="border: medium none ;" href="https://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=4387572553966860732&amp;postID=5019161404250504471" onclick="" title="Delete Comment"><img style="border: medium none ;" class="icon_delete" src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Delete" /></a></span> </dd><dt id="c4831020620348413456"> <img src="https://www.blogger.com/img/blank.gif" class="comment-icon anon-comment" alt="Anonymous" /> <span dir="ltr"><a href="http://www.maykasone.com/" rel="nofollow" onclick="">ေမကဆုန္</a></span> said...</dt><dd><p>ေမြးေန႔ဆုေတာင္းလႊာ ေနာက္က်တဲ႔အတြက္ ခြင္႔လႊတ္ပါေနာ.. ဴမန္မာဴပည္က စာတိုက္ေတြ အေဳကာင္းသိတယ္မဟုတ္လား .. စတာေနာ္..<br />ေမြးေန႔မွစလို႔ ေနာင္နစ္ ၁၂၀ တိုင္ ခ်စ္ရေသာသူမ်ားႏွင္႔ ေပ်ာ္ရြင္စရာဘဝေလးကို ပိုင္ဆိုင္နုိင္ပါေစ..</p> <p class="comment-timestamp">July 7, 2009 5:56 PM</p></dd><dt><br /></dt></dl></div></div><b style="white-space: nowrap;"><i><br /></i></b><br />ေဖာ္ျပဖုိ႔ က်န္သြားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ကြန္႔မန္႔နဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ စီေဘာက္မွာျဖစ္ျဖစ္ ေမးလ္ကေနျဖစ္ျဖစ္ သတိေပးႏိုင္ပါတယ္ရွင္.. ေက်းဇူးပါ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1231814697305955098?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-10539608268835493812009-06-09T16:07:00.005+07:002009-06-10T11:48:51.384+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Si86nlIg3WI/AAAAAAAAATg/CaLSA8MsYtI/s1600-h/1303486_2bfdbe9b.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 244px; height: 178px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/Si86nlIg3WI/AAAAAAAAATg/CaLSA8MsYtI/s200/1303486_2bfdbe9b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345555734369197410" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">လမ္း</span></span><br /><br />လန္းဆန္းလတ္ဆတ္တဲ့<br />အသည္းႏွလံုးတစံု<br />ေနာင္တခ်ိန္မွာ.......<br />ပဲ့ေၾကြကြဲအက္မလား<br />ခိုင္မာတဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႔<br />မြမ္းမံထုဆစ္ထားမလား<br />ခါးသီးလွတဲ့ အတၱေတြနဲ႔ပဲ<br />ပံုသြင္းအက်ဥ္းခ်ထားမလား<br />ေမာဟေတြနဲ႔ပဲ အေမွာင္ဖံုးေနမလား ။<br /><span id="fullpost"><br />??????? ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔<br />ပံုေသတြက္မရတဲ့<br />ပုစၧာတပုဒ္လို<br />ကိုယ္ေရြးတဲ့ တြက္နည္းေပၚမွာ<br />အေျဖေတြကေတာ့ ကြဲလြဲမွာပဲ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္<br />လွ်ဳိ႔၀ွက္ထားတဲ့<br />ဘံုတူညီမွဳေတာ့ရွိတယ္<br />သက္ေရာက္မွဳတုိင္းမွာ<br />တန္ျပန္ပဲ့တင္သံေတြေတာ့<br />ရွိစၿမဲပဲေလ.............။ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1053960826883549381?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-86900998240903041652009-06-08T15:04:00.009+07:002009-06-08T16:09:44.642+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SizRKMhBPhI/AAAAAAAAATQ/sM6R_LppRlw/s1600-h/triangle1.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 162px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SizRKMhBPhI/AAAAAAAAATQ/sM6R_LppRlw/s200/triangle1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344876830870552082" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ေနာက္ကြယ္</span></span></span><br /><br />မိုးက တစိမ့္စိမ့္နဲ႔<br />ေအးေနေပမယ့္<br />ေသာကေတြနဲ႔<br />ပူေဆြးေနတယ္ ။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ၿမဳိသိပ္မႏိုင္ေလာက္ေအာင္<br />ဖြင့္ဟေျပာလုိက္ခ်င္ေနေပမယ့္<br />မ်က္ရည္ေတြနဲ႔သာ<br />အသြင္ေျပာင္း အရည္ေဖ်ာ္ခ်ေနရတယ္။<br /><br />အပူရုပ္ကို<br />ဟန္လုပ္ရင္း<br />မ်က္စိစံုမွိတ္<br />အံ့ကိုႀကိတ္ခံခဲ့ရတယ္။<br /><br />လွ်ပ္တျပက္မွာ<br />ျဖတ္အရိုက္ခံလုိက္ရတဲ့<br />မာနအတြက္<br />သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္<br />မုန္းေနေပမယ့္<br />ပ်ားရည္ဖံုးၿပီး<br />ၿပံဳးေနရတယ္။<br /><br />တဒဂၤျမင္ေတြ႔ရတဲ့<br />ျမင္ကြင္းတုိင္းရဲ့<br />ေနာက္ကြယ္မွာ<br />အရာရာတိုင္းက<br />အျမင္နဲ႔တထပ္တည္းလုိ႔<br />ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲ။ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-8690099824090304165?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-7137906967534929732009-03-18T12:06:00.008+07:002009-03-18T13:58:56.584+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">မေမ့ႏိုင္တဲ့ အတိတ္ေန႔မ်ား</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/ScCKu0FoljI/AAAAAAAAASw/qtRtYNrbUnw/s1600-h/1346806840_782d11728b.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 405px; height: 157px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/ScCKu0FoljI/AAAAAAAAASw/qtRtYNrbUnw/s200/1346806840_782d11728b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314400097158075954" border="0" /></a><br /><br />အပိုင္း (၃)<br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေညာင္းဆန္႔လို႔လည္း ၀ေရာ ျပန္ၾကမယ္ေပါ့။ ညေနပိုင္း က်ေန ျဖစ္ေတာ့<br />ေနကလည္းပူ။ အမိုးမရွိတဲ့ ကားေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ဆရာတစ္စုနဲ႔<br />ေပ်ာ္လုိက္တာ။ စလိုက္ေနာက္လိုက္နဲ႔...။ လမ္းမွာေတြ႔သမွ် မုန္႔သည္ေတြ<br />ဆီက၀ယ္စားလိုက္နဲ႔ ဆရာေလးေယာက္ရဲ့ လစာ တပည့္ေတြလက္ခ်က္နဲ႔<br />ျပဳတ္ျပီထင္ရဲ့။<br /><br />ဒါနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက္တေန႔လည္း ေရာက္ေရာ ခရီးပန္းၿပီး<br />အျပင္းဖ်ားပါေလေရာ။ ေက်ာင္းလည္း သြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အမွန္ဆို<br />က်မ မဖ်ားခ်င္ပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆို.. ေနာက္ႏွစ္ရက္ဆို သႀကၤန္<br />က်ေတာ့မွာေလ။ အကယ္၍မ်ားသႀကၤန္တြင္းမွာ က်မအဖ်ား<br />မေပ်ာက္ခဲ့ရင္.....။<br /><br /><span id="fullpost"> အေတြးနဲ႔တင္ ၀မ္းနည္းၿပီး ငိုခ်င္လာသလိုပဲ...။ တႏွစ္မွ တခါေပ်ာ္ရတဲ့<br />ႏွစ္သစ္ကူးသႀကၤန္ပြဲကို မႏႊဲခ်င္ပဲ ေနပါ့မလား။ ေက်ာင္းလညး္မသြား<br />ႏုိင္။ ေတာ္ေသးတယ္။ဟိုသံုးေယာက္က စာ၀ိုင္းကူးေဖာ္ရလို႔။<br /><br />ေနာက္တေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႔ ၿခံ၀မွာ ပိေတာက္ပန္းေတြရယ္...<br />အမ်ားႀကီးပဲ။ အမယ္.. စာေလးတေစာင္ေတာင္ ပါေသးတယ္..။ ဘာတဲ့...<br />“ျမန္ျမန္ေနေကာင္းပါေစ...”တဲ့။ ေအာက္မွာ နာမည္က “သူငယ္ခ်င္းမ်ား”<br />တဲ့။ ဟုိေမ်ာက္သံုးေကာင္ လက္ခ်က္ပဲျဖစ္မယ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔<br />ေတာင္းေပးတဲ့ ဆုေၾကာင့္ပဲ က်မေနေကာင္းခဲ့တယ္ထင္တယ္။<br /><br />သႀကၤန္ပြဲေတာ္မွာ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့တာေပါ့။ ေရေၾကာက္တဲ့ က်မကို အိမ္ေပၚက<br />အတင္းဆြဲခ်ၿပီး ေရ၀ိုင္းေလာင္း၊ အိုးမည္း၀ိုင္းသုတ္နဲ႔ သူတို႔ေတြ<br />အရမ္းေပ်ာ္ေနၾကေလရဲ့။ သႀကၤန္ေနာက္ဆံုးေန႔.. ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႔မွာ<br />က်မတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစု ဘုရားတက္ၾကတယ္။ (ဘုရားက ေတာင္<br />ေပၚမွာေလ..။) အရမ္းေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္...။<br />လမ္းတေလွ်ာက္လံုး စလိုက္ေနာက္လိုက္နဲ႔..။ အခ်င္းခ်င္းလည္း<br />ေခ်ာက္ခ်လုိက္ေသး။<br /><br />သႀကၤန္ၿပီးေတာ့ တစ္ႏွစ္လံုး စာေတြကို ႀကိဳးစားက်က္မွတ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၾကရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ကေတာ့ လက္တြဲမျဖဳတ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ တတြဲတြဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္<br />စာေမးပြဲလည္းၿပီးေရာ.. ေနျခည္က ရန္ကုန္ကိုေျပာင္းသြားတယ္။<br />မင္းခန္႔ေရာပဲ။ မိုးတိမ္က သူ႔ဇာတိေျမကို ျပန္သြားတယ္။<br />က်န္ခဲ့တာက က်မတေယာက္တည္းရယ္...။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြမရွိေတာ့ အရမ္းအထီးက်န္ဆန္တာပဲ။ ဘယ္သြားသြား သူတို႔ကိုပဲ သတိရေနတယ္။ ဒီလိုမွန္းသိခဲ့ရင္ သူတုိ႔နဲ႔ ဘယ္ေနရာမွ သြားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ ခုေတာ့ သြားတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ သူတုိ႔ကိုပဲ ျမင္ေနရတယ္။ တယ္လည္း ဒုကၡေပးတာပဲ.. ျပန္သြားတာေတာင္..။ ဟြန္႔။ ဒီကတည္းက အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားလိုက္တာ....။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ရွစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးေနာက္.....</span> ေအပရယ္လ ရဲ့ ေန႔တေန႔မွာ...။<br /><br />နီလာနဲ႔ ေကခိုင္တုိ႔ ဘယ္ေရာက္ကုန္ပါလိမ့္..။ ခဏဆိုၿပီး သြားလိုက္တာ<br />က်မတေယာက္တည္း ေစ်းကေန လမ္းေလွ်ာက္လာလုိက္ေတာ့တယ္။<br />လမ္းခ်ဳိးေကြ႔တခု အေရာက္မွာေတာ့....။ ၀ုန္း..........။ အား........။အသံေတြ<br />တစ္ဆက္တည္း ဆူညံသြားေတာ့တယ္...။<br /><br />“ကားေမာင္းတာမ်ား တစ္လမ္းလံုး ဘယ္သူမွမရွိ... ဟင္...”။ ေရရြတ္ေနတဲ့<br />စကားက ကားထဲက ထြက္လာတဲ့သူေၾကာင့္ လမ္းခုလတ္မွာပဲ ရပ္တန္႔<br />သြားေတာ့တယ္။ ဒီလူကို ငါေတြ႔ဖူးပါတယ္..။ ဘယ္ေနရာမွာပါလိမ့္...။<br />သူ က်မနားကိုေလွ်ာက္လာတဲ့ထိ သူ႔ကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္...။<br />သူ႔မ်က္ႏွာမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ထင္ဟပ္ေနတယ္ ထင္တယ္...။<br /><br />သန္႔ျပန္႔သားနားတဲ့ ပံုစံနဲ႔..။ ခန္႔ညားေခ်ာေမာေနတဲ့ လူေခ်ာ<br />တေယာက္ပါပဲ။ ျမင့္မားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ က်စ္လစ္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္က<br />သူနဲ႔ လိုက္ဖက္ေနတယ္။<br /><br />“ထိမိသြားေသးလား.. ဗ်ာ...” ေျပာေျပာဆုိဆို သူက်မကို ငံု႔အၾကည့္...။<br />“ ဟာ.. ခေရမဟုတ္လား... ငါ မင္းခန္႔ေလ” တဲ့။ က်မ ရုတ္တရက္<br />၀မ္းသာမွဳေၾကာင့္ ဆြံ႔အသြားတယ္ထင္ပါရဲ့။ စကားလံုးက<br />ထြက္မလာခဲ့ဘူး။<br /><br />ေနာက္ေတာ့မွ သူက သူ႔ရဲ့ ေဆးခန္းကိုေခၚသြားတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့<br />မထင္မွတ္တဲ့ သူတေယာက္ ထပ္ေတြ႔ျပန္တယ္။ ေနျခည္ရယ္ေလ....။<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-713790696753492973?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-51599109921040937812009-02-19T17:09:00.005+07:002009-02-20T09:51:31.329+07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >မေမ့ႏိုင္တဲ့ အတိတ္ေ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >န႔မ်ား</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZ0zIXRf5OI/AAAAAAAAASM/0kKfEaE52rY/s1600-h/moyyan_beach.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 384px; height: 127px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZ0zIXRf5OI/AAAAAAAAASM/0kKfEaE52rY/s200/moyyan_beach.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304452154891691234" border="0" /></a><br /><br />အပိုင္း (၂)<br /><br />က်မ သတိရလာေတာ့.. စာသင္ခန္းက ခံုေပၚမွာ..။ ေခါင္းေတြက မူးေနာက္ေနာက္။ ေဘးနားမွာက သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္.. စုိးရိမ္တဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနၾကေလရဲ့။ “ငါဘာျဖစ္သြားတာလဲဟင္” လို႔ အေမး..။ မိုးတိမ္က “နင္ ပန္းေကာက္ေနတုန္း သစ္ကိုင္းေျခာက္ နင့္ေခါင္းေပၚ ျပဳတ္က်တာေလ။ ဒါေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ မူးၿပီး ေမ့သြားတာ.... ခုေကာ ဘယ္လုိေနေသးလဲ။ ေနသာရဲ့လား”။<br /><br />ခုမွ ေခါင္းက နာက်င္ေနတဲ့ ေ၀ဒနာကို ခံစားမိသလိုလို..။ “ ငါ.. ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေမ့သြားတာလဲ..”။ ေနျခည္က “ သိပ္မၾကာပါဘူးဟာ.. ဆယ္မိနစ္ေလာက္ပါပဲ”။ မင္းခန္႔ကေတာ့ စိုးရိမ္တဲ့ မ်က္၀န္းေလးနဲ႔ က်မရဲ့ လက္ကို ဆုပ္ကုိင္ၿပီး “ နင္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးေနာ္.. ဒါမွမဟုတ္ ေဆးခန္းသြားၾကမလား”..။<br /><br />“ ငါ.. ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးဟ.. ဆရာတို႔ေကာ.. လူေကာစံုၾကၿပီလား”။ “ေအး.. စံုသေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ေနၿပီ ထင္တယ္.. သြားၾကရေအာင္” ။ ေနျခည္က ေျပာလည္းေျပာ ထူလည္းထူတယ္။ ကားဆီေရာက္ေတာ့ ကားေပၚမွာ ေရတိုင္ကီေတြလည္း အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ..။ တုိင္ကီက အလယ္မွာ က်မတုိ႔က ေဘးက လိုက္စီးရမွာ။ ေတာ္ေသးတယ္။ ကားမွာ အမိုးမပါလို႔။ (ေနာက္ဆို ငါးခ်ဥ္ျဖစ္ၿပီ)<br /><br /><span id="fullpost">မိန္းကေလးေတြေရာ.. ေယာက္်ားေလးေတြေရာ စုစုေပါင္း ငါးဆယ္ေလာက္ရွိမယ္ ထင္တယ္။ ခရီးက ေတာ္ေတာ္ေ၀းတယ္။ လမ္းမႀကီးအတိုင္း သြားၿပီး မိနစ္ 20 ေလာက္ၾကာမွ လမ္းခ်ဳိး တစ္ခုထဲကို ၀င္ၿပီး ကြင္း ျပင္ေတြကိုလည္း ေနပူပူထဲမွာ ျဖတ္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္ေနၾကတာပဲ။ ကားေပၚမွာ စလိုက္ ေနာက္လိုက္နဲ႔ ပါလာၾကတယ္။<br /><br />လမ္းတစ္၀က္ေရာက္ေတာ့ ကားရပ္ၿပီး ထမင္းစားရေအာင္တဲ့။ ဆရာက ႀကိဳေျပာထားခဲ့လို႔ ကိုယ့္ထမင္းထုပ္နဲ႔ ကိုယ္လာၾကတယ္ေလ။ ၀င္နားစရာဆိုလို႔ ဇရပ္ႀကီး တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ဒါေတာင္ ေသးေသးေလးရယ္။ အိမ္ပုစုေလး ေတြက နည္းနည္းလွမ္းလွမ္းမွာ ျမင္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္ျမင္သမွ် ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္လုိ အႏုပညာဆန္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ခံစားေနရတာက အေပ်ာ္ေတြႀကီးပါပဲ။<br /><br />ၾကည့္ေလ....။ သူငယ္ခ်င္းတသိုက္နဲ႔ ေဟးလိုက္.. ဟားလိုက္.. လုပ္ေနရတယ္။ ေကာင္းကင္ျပာျပာႀကီးကို မ်က္စိတဆံုး ျမင္ေနရတယ္။ ကေလးေလးေတြက (ျမင္ေနရတဲ့ အိမ္စုကထင္တယ္) ငါးလိုက္ဖမ္းေနၾကတယ္။ သစ္ပင္ေတြက ဟို တပင္.. ဒီတပင္ ကြက္တိ ကြက္ၾကား။ မ်က္စိတစ္ဆံုး လမ္းမႀကီးက လယ္ကြင္းေတြရဲ့ အလယ္မွာ။<br /><br />တစ္ခုေတာ့ စဥ္းစားမိတယ္။ အာဖရိကကို ေရာက္ေနတာလားလုိ႔.. အဟီး။ စားၿပီးေတာ့ ခရီးဆက္ၾကျပန္ေရာ။ ေန႔လည္ေလာက္ ရြာထဲကို ၀င္ၾကတယ္။ လူစည္ကားတဲ့ ေနရာမွာ ကားရပ္ၿပီး။ အဲဒီက လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အကူအညီနဲ႔ ေရေတြ ေ၀ၾကတယ္။<br /><br />ကားေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အိမ္တုိင္းအိမ္တုိင္းက ေရပံုးေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ထြက္လာၾကတယ္။ (ေရေဘး ဒုကၡသည္ ေတြလို ျဖစ္ေနၾကတာ)။ သူတို႔ဆီက ေရက ေႏြဘက္ဆို ေသာက္လုိ႔မရဘူးေလ။ က်မတုိ႔ ေက်ာင္းသား အုပ္စုထဲမွာ ရြာခံ ႏွစ္ေယာက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သြားခ်င္တဲ့ေနရာ ဦးေဆာင္လိုက္ပို႔ေပးတာေပါ့။ အရင္ဆံုး သြားရတာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရဲ့ အေနာက္က ပင္လယ္ၿပင္ႀကီးဆီကို။<br /><br />ေရက်ခ်ိန္ဆိုေတာ့ ပင္လယ္ေရစပ္ကို ေရာက္ဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေ၀းကုိ သြားရတာ။ က်မတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္က ထိပ္ဆံုး။ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြက ေနာက္မွာ။ ပင္လယ္ေရက နည္းနည္းေနာက္ေနတယ္။<br />ခရုေတြလည္း ေကာက္ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာ္လိုက္.. ဟစ္လုိက္နဲ႔ စိတ္လြတ္ လက္လြတ္ ေပ်ာ္ေနၾကတာပဲ။<br /><br />“ဟဲ့.... ကေလးေတြ.. ျပန္လာၾကေတာ့ေလ။ ခဏေနရင္ ေရတက္လာေတာ့မယ္။ ေနကလည္း ပူတယ္..” ။ အားလား.. ငွက္ဆိုးသံႀကီးလိုပဲ.. (ဆရာသိရင္ ေတာ့ထိပ္ေခါက္မွာ)။ လွည္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သခ်ၤာဆရာ။ အသားက မဲမဲနဲ႔ ဖင္က ေကာက္ေကာက္.. ဗိုက္က ပူပူ။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္ရင္ <span style="font-weight: bold;">န </span>ငယ္နဲ႔ နင္လားငါလား။ က်မတုိ႔ကလည္း သိတဲ့အတုိင္း။ နားေပါက္တစ္ဖက္တည္း ရွိတယ္ေလ.. အုပ္စုေတာင့္ရင္.. အဟဲ။ ဆရာက ဒီဘက္က လိုက္။ က်မတို႔က ဟိုဘက္က ေျပးနဲ႔။<br /><br />ေနလည္းပို ပူလာေရာ.. က်မတုိ႔ ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကို ေျခေထာက္က ၾကာၾကာ ခ်လုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ဆားေရကလည္း ျဖစ္.. ေနကပူေတာ့ က်မတုိ႔ ေျခေထာက္ေတြကို ဆားနယ္ၿပီး မီးကင္ထားတဲ့အတုိင္းပဲ။ ဒါနဲ႔ မတုိင္ပင္ထားပဲ ေျပးၾကပါေလေရာ။ ဆရာကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လံုခ်ည္စေလးဆြဲၿပီး ေနာက္ဆံုးက ေျပးလိုက္လာတယ္။<br /><br />ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ၀င္းထဲလည္း ေရာက္ေရာ ေျခေထာက္ေတြ ေရေဆး။ ၿပီးေတာ့ ကားဆီ ျပန္လာၾကတယ္။ ကားနားေရာက္ေတာ့ ေရက ကုန္ေနၿပီ။ ဗိုက္ကလည္းဆာ..။ ဒါနဲ႔ ဆရာ့ကို ပူဆာၿပီး စားေသာက္ဆိုင္ထဲကို ခပ္တည္တည္နဲ႔ ၀င္ၿပီး ေနရာယူလုိက္ေတာ့.. လားလား.. ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြနဲ႔ ဆိုင္တစ္ခုလံုး ျပည့္သြားၿပီေပါ့။ လူကလည္း နည္းနည္းမွမနည္းပဲ။ ဒါေတာင္ မလိုက္လာတဲ့လူက တစ္၀က္ေလာက္ရွိေသးတယ္။<br /><br />က်မတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္က တစ္၀ိုင္း .. ။ အားရပါးရစားၾကတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ရြာခံ ေက်ာင္းသားရဲ့ အိမ္ကို ဒိုးၾကပါေလေရာ။ သူက အဲဒီရြာက ဥကၠဌသားေလ။ သူတုိ႔ အိမ္ေရွ႔မွာ ကားရပ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔အေမေကၽြးတဲ့ မုန္႔ကို အားမနာ လွ်ာမက်ဳိး ၀င္စားၾကျပန္ေရာ။ ၿပီးေတာ့ က်မတို႔ေလးေယာက္ရဲ့ မ်က္စိက သူ႔အိမ္ရဲ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ကားရပ္ထားတဲ့ ေဘးနားက သရက္ပင္ကို ေရာက္သြားတယ္။<br /><br />မင္းခန္႔က စေဖာက္ၿပီ။ “ဟိတ္.. တုိ႔ေတြ.. ကားေပၚကေန သြားခူးရေအာင္..”။ ဒါနဲ႔ နဂိုက လက္မတို႔ခင္ကတည္းက ပါခ်င္ေနတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ သူ႔ေနာက္က တန္းစီၿပီးလိုက္သြားေရာ။ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အဆင္သင့္ပဲ.. ကားေပၚတက္ၿပီး ခူးၾကတာေပါ့။ တေယာက္ တကိုက္နဲ႔ သရက္သီး သံုးလံုး တစ္ခါတည္းေျပာင္ေရာပဲ။ ခဏေနေတာ့ ေနာက္ ရြာခံေက်ာင္းသား တေယာက္အိမ္ကို သြားၾကျပန္ေရာ။<br /><br />ဘယ္ရမလဲ။ စားလက္စျဖစ္ေနေတာ့ လမ္းမွာ လက္လွမ္းမွီသမွ် သရက္ကိုင္းေတြကိုဆြဲၿပီး ခူးၾကတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီတေယာက္အိမ္ ေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်မတုိ႔ ဗိုက္ေလးေနၿပီ..။ ဒါနဲ႔ ဆုိဖာေတြေပၚထုိင္ၿပီး အေညာင္းဆန္႔ၾကၿပီေပါ့။<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ဆက္ရန္...</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5159910992104093781?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-66985958473371099512009-02-18T15:48:00.012+07:002009-02-19T10:24:26.408+07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >မေမ့ႏိုင္တဲ့ အတိတ္ေန႔မ်ား</span><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZvRTjOz5HI/AAAAAAAAASE/CY8vjxGEpCY/s1600-h/Emotion_by_bcor.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 405px; height: 133px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZvRTjOz5HI/AAAAAAAAASE/CY8vjxGEpCY/s200/Emotion_by_bcor.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304063119963972722" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> အပိုင္း (၁)<br /><br /></span>မြန္ျပည္နယ္.. ေပါင္ၿမိဳ ႔ နယ္က အေျခခံပညာ အထက္တန္း ေက်ာင္းခြဲတေက်ာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။ အခ်ိန္က စာေမးပြဲေတြေျဖၿပီးလို႔.. ေနာက္တစ္ႏွစ္ ဆယ္တန္းအတြက္ ကိုးတန္းေက်ာင္းသားေတြကို သံုးလျပတ္ စခန္းသြင္း ေလ့က်င့္ေပးေနတဲ့ အလြန္ပူျပင္းတဲ့ ေႏြရာသီ ဧပရယ္လ..။<br /><br />ဆူဆူညံညံအသံေတြက အခန္းထဲဆရာ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ.. ခ်က္ခ်င္းပဲ ဘုရားပြဲေတာ္ကေန တရားစခန္း ေရာက္သြားသလို ၿငိမ္သက္ကုန္ၾကတယ္.. (မီးကို ေရနဲ႔ ၿငိမ္းရင္ေတာင္ ရွဲခနဲ႔ အသံျမည္အံုးမွာ)..။ ဆရာ့ကို ေၾကာက္လို႔ေတာ့ မဟုတ္။ လက္ထဲက ႀကိမ္လံုးကိုသာ..။ ဆရာကလည္း ဒီခ်ဳိ႔ ယြင္းခ်က္ကို သိပံုရတယ္။ တခ်ိန္လံုး ႀကိမ္လံုးကိုင္လုိ႔..။<br /><br />“အားလံုးနားေထာင္ၾက... ေနာက္တပတ္ ဆရာတုိ႔ အလွပ္ဆိုတဲ့ ေက်းရြာမွာ ေရသြားလွဴဖုိ႔ရွိတယ္.. လုိက္ခ်င္တဲ့သူ စာရင္းေပးထားၾက” တဲ့။ တီးတိုးတုိင္ပင္သံေတြ ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ အလွပ္ဆိုတာက ပင္လယ္နားက ေက်းရြာေလးတရြာ..။<br /><span id="fullpost"><br />အားလံုး ျငင္းဆိုသူမရွိ.. တၿပိဳင္တည္း ေခါင္းညိတ္လိုက္တာ.. ပုတ္သင္ညိဳနဲ႔ နင္လားငါျမင္းပဲ။ ေက်ာင္းနဲ႔အိမ္ လည္ခ်ိန္မရွိတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ၀မ္းသြားခ်င္တုန္း အိမ္သာေတြ႔လိုက္ရသလို.. မသြားဖူးတဲ့ အရပ္ကို သြားခ်င္စိတ္က တားမရဆီးမရနဲ႔ ေနာက္တစ္ပတ္ကို အျမန္ေရာက္သြားေစခ်င္ၾကတာ အားလံုးရဲ့ ွဆႏၵ။ (တျခားေနရာေတြမွာသာ စိတ္ခ်င္းမတူတာ)။ ဆရာသိရင္ေတာ့ ႀကိမ္လံုးနဲ႔ ေခါင္းကိုေခါက္မွာ ေသခ်ာတယ္..။ မ လည္ခ်င္.. ေမာင္ လည္ခ်င္ေတြ လို႔ေလ။<br /><br />ေဟာ.. က်မတုိ႔ ေမွ်ာ္ေနတဲ့ ေန႔ကို ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ “ ေဟး.. ခေရ.. ခေရ.. နင္မၿပီးေသးဘူးလား.. ျမန္ျမန္လုပ္” တဲ့ ။ ဆူညံဆူညံနဲ႔ မင္းခန္႔တုိ႔.. ေနျခည္တုိ႔.. မိုးတိမ္တုိ႔ ရယ္.. အသံေကာင္း ဟစ္ေနၾကပါလား။ ဟြန္႔.. ဒင္းတို႔က ဒီေန႔မွ ေစာေစာစီးစီး ၀ီရိယ ေကာင္းေနလိုက္ၾကတာ..။ ခါတိုင္း ေနဖင္ထုိးလို႔ မထတဲ့သူေတြကမ်ား။<br /><br />“ ဟဲ့.. ေကာင္စုတ္ေတြ.. တိုးတိုးဟ.. ေဖေဖအိပ္ေနတယ္.. ငါက ၿပီးပါၿပီဟ.. နင္တုိ႔ကိုက ကဲလြန္းတာ”။ ေျပာေျပာဆိုဆို အိမ္ေပၚကအဆင္း... “ခ်စ္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ ခေရရယ္..” ေနျခည္ရဲ့ တအံ့တၾသ ေျပာသံအဆံုး ရွက္ရွက္နဲ႔ ဟိုဟိုဒီဒီအၾကည့္ မင္းခန္႔ရယ္ အေငးသားနဲ႔ ျဖစ္ေနေလရဲ့။ မိုးတိမ္႔ကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ခပ္တည္တည္နဲ႔။ၿပီးေတာ့ က်မတို႔ ေလးေယာက္စလံုး ေက်ာင္းကို ခ်ီတက္ၾကပါေတာ့တယ္။<br /><br />ေလးေယာက္လံုးက တကယ့္ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ ေတြေလ။ ေျပာမနာ ဆိုမရ ေတြေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီဇာတိေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ မင္းခန္႔ကေတာ့ ရန္ကုန္က ေျပာင္းလာတာ မၾကာေသးဘူး။ မိုးတိမ္က ရွမ္းျပည္နယ္ အင္းေလးက။ ေနျခည္က မႏၱေလး၊ က်မက ျပင္ဦးလြင္က။<br /><br />ေနရပ္ေဒသ အသီးသီးက လာတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ခဏေလးနဲ႔ ခင္သြားၾကတယ္။ အေဖာ္ငတ္လို႔ေလ..။ တေယာက္ခ်င္းစီက မေခတဲ့သူေတြ။ ေလးေယာက္ေပါင္းေတာ့ ေလာင္းေက်ာ္သြားတာေပါ့။ ေက်ာင္းစာမွာလည္း ေတာ္ၾကသလုိ အဆင့္ေတြကိုလည္း တေယာက္တလွည့္စီ ယူေနၾကသူေတြ။<br /><br />စရိုက္ေတြကေတာ့ နည္းနည္းကြာတယ္။ မိုးတိမ္က ေစ့စပ္တယ္.. အေနအထုိင္ ေအးေဆးတယ္ .. သုိသိပ္တယ္.. တဖက္သားကို ငဲ့ညွာတယ္။ မင္းခန္႔က ေပ်ာ္တတ္တယ္.. အစသန္တယ္.. ပြင့္လင္းတယ္။ က်မက ရွက္တတ္တယ္... အားနာတတ္တယ္.. ေဖာ္ေရြတယ္ ။ ေနျခည္က သြက္လက္တယ္.. ေခတ္မီတယ္.. လုိခ်င္တာကို ရေအာင္ယူတတ္တယ္။<br /><br />က်မတုိ႔အားလံုး ဥာဏ္ေကာင္းၾကပါတယ္။ တေယာက္ကို တေယာက္ ကူညီၾကတယ္။ အရမ္းခ်စ္ၾကတယ္။ က်မတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္နားကို ေကာင္ေလးေတြ လာကပ္ရင္ မိုးတိမ္နဲ႔ မင္းခန္႔တုိ႔ရဲ့ မ်က္ႏွာက က်ီးအာသီးေတြ က်ေနတာပဲ။ တစ္ေန႔ က်မတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားေတာ့ ေကာင္ေလးတသိုက္ရဲ့ ေႏွာင့္ယွက္တာကို ခံရပါေလေရာ။ အရမ္းရွက္ဖုိ႔ေကာင္းတာပဲ..။<br /><br />ေတာ္ေသးတယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ေယာက္ ဆရာ့အိမ္က ျပန္လာတာနဲ႔ ႀကံဳလို႔ေပါ့။ အဲဒီကစၿပီး က်မတုိ႔သြားတုိင္း သူတုိ႔က ေဘးနားကေန လုိက္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတာ။ ကိုယ္ရံေတာ္ေတြေပါ့။<br /><br />ခုလည္း သူတုိ႔ စက္ဘီးေနာက္ကေနပဲ လိုက္စီးရျပန္ၿပီ။ “ခေရ.. လာ ဒီမွာလာစီး”။ ထံုးစံအတိုင္း မင္းခန္႔က သူ႔စက္ဘီးေပၚက ေခၚေနတယ္။ ေနျခည္က မိုးတိမ္ရဲ့ စက္ဘီးေနာက္မွာ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ လူေတာင္ သိပ္မရွိေသးဘူး။<br /><br />“ပန္းသြားခူးရေအာင္” ေနျခည္ရဲ့ တုိက္တြန္းသံအဆံုး က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္း၀န္းထဲက ပိေတာက္ပင္ေအာက္ ေရာက္သြားၾကတယ္။ အပင္ေအာက္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း “ ရတဲ့သူယူ ” ဆိုၿပီး ပန္းတခက္ က်မေခါင္းေပၚ ျပဳတ္က်လာတယ္။ ခဏေတာ့ ၿပံဳးစိစိ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ မင္းခန္႔ အပင္ေပၚက ဆင္းလာေလေရာ။<br /><br />“ငါကေတာ့ အတူတူပဲ..”ဆိုၿပီး ပန္းႏွစ္ခက္နဲ႔ က်မတုိ႔ေရွ႔ကို ေရာက္လာတာက မိုးတိမ္။ သူ႔မ်က္လံုးေတြက က်မဆီကို စူးစုိက္ၾကည့္ေနေလရဲ့။ ဒါေပမယ့္ ခဏေလးပဲ။ ေနျခည္ကေတာ့ အေကာင္းဆံုးအခက္ေလးကို လုယူသြားေလရဲ့။<br /><br />“အား.. ငါ့ဖိနပ္ျပတ္သြားၿပီ ခေရ.. ေရ”..။<br /><br />“ဘယ္လုိလုပ္မွာလဲ ေနျခည္ရ။ ဒီေန႔ တစ္ေန႔လံုး သြားရမွာပါဆို”<br /><br />“အေစာႀကီး ရွိေသးတာပဲ.. ငါဖိနပ္သြား၀ယ္လိုက္အံုးမယ္..”<br /><br />“ အေတာ္ပဲ ငါလည္း ေနျခည္နဲ႔လိုက္ၿပီး တုိ႔အတြက္ စားစရာေတြသြား၀ယ္မယ္.. မိုးတိမ္နဲ႔ ခေရက ဒီနားမွာေနခဲ့”<br /><br />သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း ထြက္သြားေရာ။ က်မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ပန္းေတြ ဆက္ခူးၾကတယ္။ “ မိုးတိမ္ေရ.. ဟိုနားက အခက္ေလးလွတယ္ဟ.. အား” ။ ကမၻာႀကီးတခုလံုး ျခာျခာလည္သြားသလိုပဲ..။ ၿပီးေတာ့ က်မေမ့သြားတယ္ ထင္ပါရဲ့..။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ဆက္ရန္...</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6698595847337109951?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-1846075620213579002009-02-17T17:06:00.005+07:002009-02-17T17:20:46.554+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">က်မရဲ့ ဒိုင္ယာရီပံုျပင္</span></span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZpxbq81rvI/AAAAAAAAAQ8/cDATBLCE0HI/s1600-h/DSC03450.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZpxbq81rvI/AAAAAAAAAQ8/cDATBLCE0HI/s200/DSC03450.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303676231382052594" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZpxbdpYdfI/AAAAAAAAAQ0/QlwM1X7Lwzw/s1600-h/DSC03449.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZpxbdpYdfI/AAAAAAAAAQ0/QlwM1X7Lwzw/s200/DSC03449.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303676227810784754" border="0" /></a><br /><br />ဒိုင္ယာရီဆိုတာ အမွတ္တရေတြကို သိမ္းထားေပးတဲ့ ျပတုိက္ေလး တခုအျဖစ္ က်မကေတာ့ မွတ္ယူထားပါတယ္။ က်မ ဒိုင္ယာရီ ေရးရပ်င္းမွန္း.. <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ၾကြားေတာ့မယ္</span>ဆိုတဲ့ ပို႔စ္မွာ ေျပာထားၿပီးတဲ့အတြက္.. သိၾကမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ားကို ေရးခိုင္းၿပီး သိမ္းရတာေတာ့ ၀ါသနာပါတယ္။ အဟဲ..။ က်မအတြက္ အဖိုးတန္တဲ့ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ရွိပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />က်မ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြေရးထားေပးတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြပါ။ သိမ္းထားခဲ့တာ သံုးႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ က်မစိတ္ဓါတ္က်တုိင္း အဲဒီစာအုပ္ေလးကို ဖြင့္ဖတ္တဲ့အခါ အဲဒီတုန္းက အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေရာက္သြား သလိုပါပဲ။ ဒီစာအုပ္ႏွစ္အုပ္က ဘာလို႔အေရးႀကီးလဲဆိုရင္ အဲဒီအခ်ိန္က အဲဒီေနရာက အဲဒီလုိပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ေနာက္ဆို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႔မွာ မဟုတ္လုိ႔ပါပဲ။<br /><br />ဒီေန႔ မနက္လည္း က်မ အဲဒီစာအုပ္ေလးေတြကို ဖြင့္ဖတ္မိျပန္တယ္။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ ပို႔စ္ေလးတစ္ခု ေရးမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးရလိုက္တယ္။ (အမွန္က ေရးစရာမရွိလုိ႔.. :D)။<br /><br />တစ္ခ်ဳိ ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရးထားေပးတဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">Auto</span> ေလးေတြမွာဆုိ အရင္က အေငြ႔အသက္ေလးေတြ လႊမ္းေနတတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ ေရးထားေပးတဲ့ ပံုကို သူတုိ႔လက္ေရးအတိုင္း ဓါတ္ပံုရုိက္ၿပီး ျပန္ေဖာ္ျပထားေပးပါတယ္။ (ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုယ့္ကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲ ၾကြားတာေလ... အဟိ)။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZp1uREW6VI/AAAAAAAAARM/Ve5H6qu4Nyw/s1600-h/DSC03441.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZp1uREW6VI/AAAAAAAAARM/Ve5H6qu4Nyw/s200/DSC03441.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303680948898294098" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ က်မသူငယ္ခ်င္း ကရင္မေလး တေယာက္ရဲ့ ဆုေတာင္းေလးပါ.. “ ဘ၀တေကြ႔မွာ ေတြ႔ႀကံဳရမယ့္ ဆူးကႏၱာရကို ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ပါေစ” တဲ့...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZp1uCN_HzI/AAAAAAAAARE/kHTAjLULkeg/s1600-h/DSC03440.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZp1uCN_HzI/AAAAAAAAARE/kHTAjLULkeg/s200/DSC03440.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303680944912146226" border="0" /></a>ဒါက ေနာက္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ပါ.. သူကလည္း က်မအတြက္ ကဗ်ာေလး တပုဒ္ ေရးေပးခဲ့ပါတယ္... သူ႔ကဗ်ာက..<br />“ တနယ္တေက်း ဟိုအေ၀းကို<br />သြားရေတာ့မယ္<br />သူငယ္ခ်င္းရယ္<br />ဌာေနျပည္ႀကီး သူ႔အရပ္ကို<br />ျပန္ရေတာ့မယ္<br />သူငယ္ခ်င္းရယ္<br />အခ်ိန္တန္လို႔ ျပန္ရတာ<br />စိတ္မွာမွတ္ေပါ့<br />သူငယ္ခ်င္းရယ္တဲ့”...။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqAW5EqcaI/AAAAAAAAARU/eGnCoDQH40I/s1600-h/DSC03442.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqAW5EqcaI/AAAAAAAAARU/eGnCoDQH40I/s200/DSC03442.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303692641948037538" border="0" /></a>ဒီတစ္ခုကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလးတေယာက္ ေရးေပးထားတာပါ။ အခုေတာ့ သူအိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ..။ (ျမန္လိုက္တာေနာ္.. :P)။ သူ႔ရဲ့ အမွတ္တရ စာသားေလးက....<br />“ လေရာင္းကင္းေသာညသည္ မတင့္တယ္<br />လွိဳင္းတံပိုးမွကင္းေသာ သမုဒၵရာသည္ မတင့္တယ္<br />ဟသၤာကင္းေသာ ေရကန္သည္ မတင့္တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းကင္းေသာ လူ႔ဘ၀သည္လည္း မတင့္တယ္” တဲ့....။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqCTGui62I/AAAAAAAAARc/BfaXe1_DB1k/s1600-h/DSC03445.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqCTGui62I/AAAAAAAAARc/BfaXe1_DB1k/s200/DSC03445.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303694775917144930" border="0" /></a>ဒီမမကလည္း သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။ က်မထက္ တစ္ႏွစ္ ႀကီးတယ္...။ သူရဲ့ က်မအတြက္ မွတ္ခ်က္က “သိပ္ကို ေလပန္းတယ္” တဲ့..။ (ကိုယ့္ေပါင္ ကိုယ္လွန္ေထာင္း ရတာေတာ့ ခပ္ရွက္ရွက္...)။ ဒါလည္း က်မအတြက္ အမွတ္ရေလးပါပဲ...။ ေက်ာင္းတုန္းကဆို.. စုၿပီး ေလေပါေနက်.. (ဘယ္ရမလဲ သူ႔ကိုပါ ဆြဲထည့္လိုက္ၿပီ.)..။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqEBMl-HRI/AAAAAAAAARk/pJo03cUvZB4/s1600-h/DSC03443.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 197px; height: 263px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqEBMl-HRI/AAAAAAAAARk/pJo03cUvZB4/s200/DSC03443.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303696667277401362" border="0" /></a><br />ဒီသူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကေတာ့ လူကို ငိုေအာင္ စၿပီးမွ ျပန္ေခ်ာ့တာေလ.. ဟြန္႔။ အစသန္တယ္။ သူ႔ပံုတူ ေလးပါ။ သူ ဆြဲထားေပးတာေလ။ တကယ္တူတယ္သိလား။ အရမ္းခင္စရာေကာင္းတဲ့ ရိုးသားတဲ့ ကရင္ ေကာင္ေလး တေယာက္ပါ..။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqEx81YmDI/AAAAAAAAARs/GocqRPmk2PY/s1600-h/DSC03446.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqEx81YmDI/AAAAAAAAARs/GocqRPmk2PY/s200/DSC03446.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303697504860674098" border="0" /></a>ဒီသူငယ္ခ်င္းက ကိုယ့္ကဗ်ာနဲ႔ ကိုယ့္ကို တရားျပန္ခ်တဲ့သူေပါ့.. အဟဲ..။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqGpPfXj8I/AAAAAAAAAR0/wRkBAs93pG0/s1600-h/DSC03447.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZqGpPfXj8I/AAAAAAAAAR0/wRkBAs93pG0/s200/DSC03447.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303699554273038274" border="0" /></a>သူကေတာ့ က်မရဲ့ အမတ၀မ္းကြဲလည္းျဖစ္.. သူငယ္ခ်င္းလည္း ျဖစ္တဲ့ သူေပါ့။ သူ႔ရဲ့ က်မကို ေဖ်ာင္းဖ်တဲ့ စကားေလးက....<br />“ေရထဲက ေဗဒါပင္ေတြဟာ..<br />ေလေၾကာင့္ပဲ ေပါင္းဆံုၾကသလို..<br />ေလေၾကာင့္ပဲ ခြဲခြါၾကရတယ္..<br />ဘ၀ပင္လယ္ျပင္က လူသားေတြဟာလည္း<br />ကံေၾကာင့္ပဲ ေတြ႔ဆံုၾကသလို...<br />ကံေၾကာင့္ပဲ ခြဲခြာၾကရတယ္...<br />ဒါေၾကာင့္ လမ္းခြဲမွ ၀မ္းမနည္းၾကပါနဲ႔...<br />ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆံုၾကမွာမို႔” တဲ့.....။<br /><br />တကယ္ပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ေနာက္ဆံုးေတြ႔ၾကတဲ့ ေက်ာင္းႏွဳတ္ဆက္ပြဲညမွာ ငိုခဲ့ၾကတယ္...။ သူတုိ႔ရဲ့ က်မအတြက္ အမွတ္တရေလးေတြက ဆြဲေဆာင္မွဳရွိတဲ့ ပံုျပင္ေတြလို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လို႔မရခဲ့ဘူး..။ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ကိုကို မမ.. ေမာင္ေလး.. ညီမေလးေတြအားလံုး.. သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့အမွတ္တရေလးက ဘ၀အတြက္ အားေဆးေတြ ျဖစ္ပါေစေနာ္..။ :) :P :D<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-184607562021357900?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-40814419132453670342009-02-16T16:52:00.004+07:002009-02-16T17:08:16.021+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> အပ်င္းေျပ</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZk5604uLbI/AAAAAAAAAQM/Y2rhueeazkQ/s1600-h/gold_aussie_victoria_14grams.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 142px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZk5604uLbI/AAAAAAAAAQM/Y2rhueeazkQ/s200/gold_aussie_victoria_14grams.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303333718997216690" border="0" /></a><br />ကဲ.. ဒီတစ္ခါေတာ့ ပ်င္းရင္ ကစားေနက် ဂိမ္းေလးတစ္ခု မွ်ေ၀မယ္ေနာ္..။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">Super Miner</span><span style="color: rgb(51, 102, 102);"> </span>လုိ႔ေခၚတယ္..။ မီးမီးကေတာ့ အလြယ္နဲ႔ ေရႊတံုးဆြဲတဲ့ ဂိမ္းလုိ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေခၚတယ္..။ အဟီး..။ ကိုကို မမတုိ႔လည္း.. ျမည္းစမ္းၾကည့္ေပါ့..။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္...။ ေရႊတံုးေတြရရင္လည္း ဖြက္မထားနဲ႔ေနာ္..။ တစ္ေယာက္ တစ္၀က္.. အဟဲ..။ ကဲ.. ဒီေအာက္က လင့္ခ္ ကေနတစ္ဆင့္ သြားၿပီး ေရႊတံုးဆြဲရေအာင္ေနာ္.. အဟက္..။<br /><span id="fullpost"><br /><a href="http://www.pog.com/games/Super_Miner">Super Miner<br /><br /><img src="http://games.pog.com/gfx/superminer.jpg" width="180" border="0" height="135" /><br /><br />Click here to play this game</a><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4081441913245367034?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-34755036367081116022009-02-15T15:55:00.012+07:002009-06-16T16:59:56.228+07:00<span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ၾကြားေတာ့မယ္</span><br /><br />မမ၀ါ၀ါက တက္ဂ္ထားတာေလ..။ ၾကာလွေပါ့.. ။ ၾကြားစရာမရွိေတာ့ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ ၾကာသြားတာ.. အဟဲ..။ အႀကိဳက္ဆံုး ပစၥည္းေတြက မ်ားတာကိုး။ ႀကိဳက္တဲ့ တိုလီမုတ္စေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ေသးေသးေလးေတြ စုထားတာ ႀကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့..။ ကဲ.. ၾကြားၿပီေနာ္..။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfiw1JK5HI/AAAAAAAAAPU/O18y0Yxco00/s1600-h/DSC03412.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfiw1JK5HI/AAAAAAAAAPU/O18y0Yxco00/s200/DSC03412.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302956414779188338" border="0" /></a>ဒါကေတာ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလ...။ ဒိုင္ယာရီေရးရပ်င္းပါတယ္ဆိုမွ.. လက္ေဆာင္ကလည္း ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ သက္သက္ပဲ။ ေက်ာင္းမွာဆုို ဆရာမက ဒိုင္ယာရီေရးခုိုင္းတာ အရမ္းပ်င္းတာပဲ.. :D။ ဒါေပမယ့္ စုတာေတာ့ ၀ါသနာပါတယ္..။ အဟီး..။ တစ္ခါတစ္ေလ မေရးရေသးပဲ ဒိတ္ကုန္ျပီး ေနာက္ တစ္ႏွစ္ကူးသြားတာလည္း ရွိေသး..။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ဒါကေတာ့ အရုပ္ေလးေတြေလ.. အိပ္မေပ်ာ္လို႔ အရုပ္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfnIzjkzcI/AAAAAAAAAPc/Z9oRcgLTg30/s1600-h/DSC03400.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfnIzjkzcI/AAAAAAAAAPc/Z9oRcgLTg30/s200/DSC03400.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302961224716438978" border="0" /></a>ဖက္အိပ္ရင္ ခဏေလး အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ..။ ခုဟာက အမေတြဟာလည္း ယူရိုက္ထားတာ။ အဟီး.. ရွဴးတိုးတိုး..။ သြားျပန္မေျပာနဲ႔ေနာ္။ အဟဲ..။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZft0U1tRnI/AAAAAAAAAPs/0b4CmZ6WRWM/s1600-h/DSC03420.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZft0U1tRnI/AAAAAAAAAPs/0b4CmZ6WRWM/s200/DSC03420.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302968569455003250" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ နားကပ္ေလးေတြေလ..။ နားကပ္ တြဲေလာင္း တြဲေလာင္းေလးေတြဆို ကပ္နားကပ္ ထက္ ပိုသေဘာက်တယ္။ နားမွာ ၀ဲေနလုိ႔..။<br /><br /><br />ဒါက <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfo6JG3f0I/AAAAAAAAAPk/bhhPwqkSOVg/s1600-h/DSC03415.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfo6JG3f0I/AAAAAAAAAPk/bhhPwqkSOVg/s200/DSC03415.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302963171826827074" border="0" /></a>ေသာ့ခ်ိတ္ေလးေတြ..။ ဖုန္းခ်ိတ္လည္းပါတယ္..။ အရမ္းႀကိဳက္လုိ႔..။ တစ္ခ်ဳိ ႔ဟာေတြက ပ်က္သြားျပီ။ အရမ္းစည္းကမ္း ေကာင္းတယ္ေနာ္..။ အဟိ။<br /><br />ကလစ္ေသးေသးေလးေတြ နဲ႔ ေနာက္တစ္ပံုက ဖန္စီဆြဲႀကိဳးေလးေတြေပါ့..။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfzf1AUZEI/AAAAAAAAAP0/v9JEnhkmyFo/s1600-h/DSC03433.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfzf1AUZEI/AAAAAAAAAP0/v9JEnhkmyFo/s200/DSC03433.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302974814381958210" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfzgN5h_EI/AAAAAAAAAP8/balei4vvbko/s1600-h/DSC03435.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZfzgN5h_EI/AAAAAAAAAP8/balei4vvbko/s200/DSC03435.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302974821064375362" border="0" /></a><br /><br />ပိုက္ဆံအိတ္ေသးေသးေလးေတြ... ဟဲ... အားလံုး <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZf10xNcrgI/AAAAAAAAAQE/bovV_L2yhSA/s1600-h/DSC03414.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZf10xNcrgI/AAAAAAAAAQE/bovV_L2yhSA/s200/DSC03414.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302977373163793922" border="0" /></a>ေသးေသးေလးေတြႀကီးပဲေနာ္..။ အဟဲ. ကဲ.... မမ၀ါေရ.. အေၾကြး ေက်းပါျပီေနာ္..။ :D...။ ရွိသမွ်အကုန္ ထုတ္ၾကြားရတာ ရွက္စရာေတာ့ အေကာင္းသား.. အဟဲ..။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3475503636708111602?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-70313777654402681862009-02-14T16:13:00.016+07:002009-02-14T17:44:21.209+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZaX0Kf3-yI/AAAAAAAAAPM/WpE2sywQVUE/s1600-h/meteorcrazeangela026.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 132px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZaX0Kf3-yI/AAAAAAAAAPM/WpE2sywQVUE/s200/meteorcrazeangela026.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302592533702376226" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-weight: bold;">ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ဆိုတဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီ 14</span></span><br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီ ဆယ့္ေလးဆို ဘာမွန္းမသိ...။ ေက်ာင္းေနတုန္းကေတာ့... သူတို႔ေတြ ပန္းေတြလဲ ၾကတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းႀကီး အေရးတယူပံုစံမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ (တျခားေနရာေတာ့ သိဘူးေနာ္.. က်မသိသ ေလာက္ေလးနဲ႔ လူတတ္ႀကီး လုပ္ေနတာ)။<br /><br />အရြယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း ေဖေဖာ္၀ါရီဆယ့္ေလး ဆိုတာ ေသခ်ာသတိမထားမိပါဘူး..။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေလာက္ ကမွ သတိထားမိတာ...။ ခ်စ္သူရွိလာလို႔ သတိထားမိတာ မဟုတ္ပါဘူး.. အဟဲ။<br /><span id="fullpost"><br />က်မလက္ခံထားတဲ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာ.... အဲဒီေန႔ေရာက္ရင္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ (ခ်စ္သူသာမက အေဖ.. အေမ.. သူငယ္ခ်င္း.. စသျဖင့္ေပါ့) ေတြအခ်င္းခ်င္း ပန္းေတြေပးၾက ပန္းစည္းေတြပို႔ၾက.. ပို႔စကတ္ေတြ ပို႔ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာပါ..။<br /><br />ခုေတာ့ က်မ ဒီေန႔ေလးကို အမွတ္တရ ရွိတတ္လာပါၿပီ။ ဒီေန႔ေၾကာင့္ ျပသနာျဖစ္ရတာေကာ (သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားခိုးလည္လုိ႔ အိမ္အျပန္အဆူခံရတာ .. အဟဲ)..။ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းတာေတြေကာ (အဲဒီေန႔မွာ ဆံုးသြားတဲ့သူေတြ အတြက္ပါ..)..။ အမွတ္တရ ျဖစ္စရာေတြေကာ.. (သြားလည္ရင္း မုန္႔ လုစားၾကတာေတြ) အားလံုးေၾကာင့္ပါ..။<br /><br />ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ခုေတာ့ အဲဒီေန႔ေရာက္ရင္ ရင္ခုန္တတ္လာၿပီ။ ခ်စ္သူစံုတဲြရွိၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ ၀မ္းသာေပးတာေရာ..။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားလည္ရတာေကာ..။ သူတုိ႔ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ရတာေၾကာင့္ေရာ.. အဟဲ..။ အကုန္လံုးေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ့သူေတြအားလံုးရဲ့ မ်က္ႏွာမွာ တစ္စကၠန္႔ ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ အၿပံဳးေလးတစ္ပြင့္ေတာ့ ျမင္ခ်င္ပါတယ္...။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;">Happy Valentine Day! Cheer U all! </span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7031377765440268186?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-57720097314310901732009-02-13T11:34:00.005+07:002009-02-13T12:20:45.588+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZUAIROsS-I/AAAAAAAAAPE/qjRlbPurF90/s1600-h/bb.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 216px; height: 208px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZUAIROsS-I/AAAAAAAAAPE/qjRlbPurF90/s200/bb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302144278362606562" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ေအာင္ဆန္းဇာနည္</span><br /><br /><div style="text-align: left;">ဒီေန႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ 13 ရက္ေန႔ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္.. (အဟဲ.. သိျပီးသားကို ျပန္ေျပာင္းေျပာဆိုျခင္းပါ)<br />ဒါေၾကာင့္ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရတဲ့.. ရင္ထဲမွာစြဲေနတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ေပါ့... တိုင္းျပည္ရဲ့ ဖခင္အတြက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာကို တိုင္းျပည္ရဲ့ ရတနာေလးေတြအတြက္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးလိုက္တယ္ေနာ္.... :) :D..။<br /><br />ေဖေဖာ္၀ါရီ 13 ဟာ<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ...။<br /></div><span id="fullpost"><br />၁၉၁၅<br />ေရွ႔ေနဦးဖာသား..။<br /><br />ဇာတိနတ္ေမာက္<br />မေကြးခရိုင္<br />သိၾကမ်ား ယခုတုိင္..။<br /><br />ႀကံ့ႀကံ့ခိုင္တဲ့<br />ဇာနည္ဖြား<br />မိခင္ေဒၚစုသား..။<br /><br />၁၉၄၇<br />ေျပာင္းၾကြ တမလြန္..။<br /><br />မ်က္ရည္သြန္းလို႔<br />ဘ၀င္ညွဳိး<br />ဇူလိုင္တစ္ဆယ့္ကိုး....။<br /><br />ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ေက်းဇူးရွင္<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တို႔ဖခင္...။<br /><br />ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ မွာစကား<br />ငါတုိ႔မေမ့အား...။<br /><br />ျပည္ေထာင္လြတ္ေရး<br />ႀကိဳးပမ္းေအာင္<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ေခါင္းေဆာင္...။<br /><br />ဆိုရွယ္လစ္ေဘာင္လမ္းစဥ္မ်ား<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်မွတ္သြား...။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">Happy 94 year Birthday, General Aung San....!</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5772009731431090173?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-61376379145816441672009-02-12T09:58:00.013+07:002009-02-13T12:24:01.618+07:00<div style="text-align: left;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ေဖေဖ</span></span></span> (ေဖေဖ့ 13 ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရအတြက္......)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZObaq_Ts1I/AAAAAAAAAO8/SMsm0zSVYnA/s1600-h/father.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 142px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SZObaq_Ts1I/AAAAAAAAAO8/SMsm0zSVYnA/s200/father.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301752068863931218" border="0" /></a>“ဘာလိုလိုနဲ႔ ေဖေဖဆံုးတာ ဆယ့္သံုးနွစ္ေတာင္ ရွိပါေကာလား”။ ရွားရွားပါးပါး တစ္ပံု တည္းရွိတဲ့ ေဖေဖ့ဓါတ္ပံုကို ၾကည့္ရင္းနဲ႔ အမွတ္မထင္ ေရရြတ္လိုက္မိတယ္။ ေဖေဖက ဓါတ္ပံုရိုက္ အရမ္းပ်င္းတာ။ ၀ါသနာလည္းမပါဘူး။ (သူ႔သမီးေတြနဲ႔မ်ား ကြာပါ့…:P)။ ရွိတဲ့ ဓါတ္ပံုကလည္း ျခလက္ထဲက မနည္းလုထားရတာ။ ႏွစ္ေတြကလည္း ၾကာခဲ့ၿပီကိုး။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ေဖေဖက က်မတုိ႔ မိသားစုအတြက္ မိုးဒဏ္၊ ေလဒဏ္၊ ေနဒဏ္ခံႏိုင္တဲ့ ခိုင္ခံ့တဲ့ အေဆာက္အအံု ႀကီးတစ္ခုနဲ႔တူတယ္။ ေဖေဖ့ေၾကာင့္ ေနနဲ႔တူၿပီး ပူျပင္းတဲ့ ဘ၀အေမာေတြ ကေန ကင္းလြတ္ခဲ့ရၿပီး၊ ေလနဲ႔တူတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ရိုက္ခတ္မွဳဒဏ္ေတြ ကလဲ ကာကြယ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ မိုးနဲ႔တူတဲ့ ေအးစက္တဲ့ အေငြ႔သက္ေတြအစား ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၲာေတြနဲ႔ ႏူးညံ့မွဳေတြ လႊမ္းၿခံဳေပးခဲ့သူပဲ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ေဖေဖဟာ က်မတုိ႔ မိသားစုရဲ့ စံျပသူရဲေကာင္း တစ္ဦးပါပဲ။ စည္းစနစ္ႀကီးတဲ့ ေဖေဖ့ရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေအာက္မွာ က်မတုိ႔ မိသားစုေတြ သက္ေတာင့္သက္သာ ဘ၀တစ္ဆစ္ ခ်ဳိးအထိ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ခဲ့တယ္။ ရုတ္တရပ္ က်မရဲ့ စိတ္တုိ႔ ဖမ္းလို႔မမိႏိုင္ပဲ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္သံုးႏွစ္တာ ကာလကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။<br /><br />ေဖေဖရွိတုန္းက အပူအပင္မရွိ စားလိုက္၊ ေသာက္လိုက္၊ ကစားလုိက္၊ ေက်ာင္းသြားလိုက္ နဲ႔ တကယ့္ကို ေပ်ာ္စရာပါ။ ေဆြမ်ဳိးေတြၾကားမွာလည္း မ်က္ႏွာမငယ္ခဲ့ရဘူး (စေကာတပ္ ထားတာဟုတ္ဘူးေနာ္.. မ်က္ႏွာကို)။ သူမ်ားေတြရဲ့ အားက်စရာ မိသားစု ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />က်မတုိ႔ မိသားစုက မခ်မ္းသာပါဘူး။ သာမန္ လူလတ္တန္းစား ၀န္ထမ္းမိသားစုေလးပါပဲ။ (ေဖေဖက ေျမတုိင္းစာေရး၊ ေမေမက ေက်ာင္းဆရာမေလ)။ ေဖေဖ လူေျဖာင့္စိတ္တုိ တစ္ ေယာက္ပဲ။ ပိုက္ဆံလည္းမစားဘူး။ မတရားတာလည္းမလုပ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေဖေဖ့က လူ ခ်စ္လူခင္တအားမ်ားတာ။ က်မတုိ႔ကိုလည္း တစ္အားခ်စ္တာ။ က်မတုိ႔အတြက္ အ၀တ္္အ စားဆိုလည္း ဆင္တူေတြနဲ႔ (ေတာက္တဲ့ က် ေနတာပဲ… အဟား)။ တစ္ခါတစ္ေလ က်မ တို႔က အၿငိမ့္ကၾကတယ္။ ေဖေဖတုိ႔က ပရိသတ္ေပါ့။<br /><br />အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရေပမယ့္ ကံဆိုးတဲ့ တစ္ေန႔ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ကံၾကမာက မ်က္လွည့္ ဆရာတစ္ေယာက္ဆိုတာ တကယ္မွန္တယ္။ ေဖေဖက က်မတုိ႔ဆီကေန မဆံုး ႏိုင္တဲ့ ခရီးရွည္တခုအတြက္ ထြက္ခြာသြားခဲ့ၿပီေလ။ အရြယ္ေကာင္းမုဆိုးမနဲ႔ အရြယ္မ ေရာက္ေသးတဲ့ သမီးေလးေယာက္ကို ထားသြားခဲ့ၿပီးေတာ့ေပါ့။<br /><br />က်မတုိ႔ရဲ့ အေဆာက္အံုႀကီးတစ္ခုလံုးၿပိဳပ်က္သြားၿပီးတဲ့ ေနာက္။ မေမွ်ာ္လင့္တာ ေတြျဖစ္ လာတယ္။ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကံဳရတယ္။ ေဖေဖရွိတဲ့ အခ်ိန္ကလို ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေလးေတြ မ ရႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။ က်မ အားငယ္တိုင္း ေဖေဖ့ကို တမ္းတေနမိတယ္။<br /><br />မိစံုဖစံုမရွိတဲ့ ဘ၀မွာ မ်က္ႏွာငယ္စရာေတြလည္း ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ ေဖေဖ့ကို သတိရတိုင္း ကံၾကမာကိုပဲ အျပစ္တင္မိတယ္။ ဘာလို႔ က်မတို႔ကို ရက္စက္ရတာလဲေပါ့။ လံုၿခံဳမွဳမရွိတဲ့ ဘ၀ကေနႀကီးျပင္းလာရေတာ့ လူက အလုိလုိသိမ္ငယ္ေနရတယ္။ အရာရာကို ေၾကာက္ တယ္။ ဒီၾကားထဲ ေမေမက အေ၀းႀကီးမွာ အလုပ္သြားလုပ္ရသလို က်မတို႔ ညီအမေတြ လည္း တစ္ေနရာစီ။ မိသားစုေတြေတြ႔ရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္က အၿမဲတမ္းလိုေနတတ္ တယ္။ ဒီၾကားထဲ ေျမနိမ့္ရာ လွံစိုက္ခ်င္တဲ့ သူေတြကလည္း ရွိေသး။<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက ေဖေဖ့ကို သတိရလို႔ ငိုခ်င္တုိင္း တမလြန္မွာ က်မတို႔မ်က္ရည္ထဲ လက္ပစ္ ကူးေနရမွာစိုးလို႔ မငိုခဲ့ရဘူး။ ခုထိလည္း က်မငိုရင္ ေဖေဖ မ်က္ရည္ပင္လယ္ထဲ ကူးေနရ မယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မွဳက ရွိတုန္း။ မမွန္မွန္းသိေပမယ့္ လက္ခံယံုၾကည္ေနတုန္း။ ခုေတာ့ က်မတို႔ မိသားစု အတူတူ ျပန္ဆံုခ်ိန္မွာ ေဖေဖ့ကို ရွိေစခ်င္လုိက္တာ။ ေဖေဖ ဘယ္ဘ၀မ်ား ေရာက္ေနၿပီလဲမသိ။<br /><br />အေတြးပင္လယ္ထဲ လက္ပစ္ကူးေနလိုက္တာ သတိရေတာ့ ေနကေစာင္းေနၿပီ။ မနက္က တည္းက စိမ္ထားတဲ့ အ၀တ္ မေလ်ွာ္ရေသးဘူး။ ဒီေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အ၀တ္ခ်ဥ္ဖတ္ စိမ္ ရအံုးမယ္ထင္ပါ့။ ေဖေဖ့ ဓါတ္ပံုေလးကို အသာခ်လို႔ အတိတ္ၿမိဳ ႔ေတာ္ဆီကေန ထြက္ခြာခဲ့ လိုက္ေတာ့တယ္။<br /><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/75/E9B3AF4A096B7D0B6AB52A2FE5BC09BB.png" style="border: 0pt none ! important; background: transparent none repeat scroll 0% 0%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6137637914581644167?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-92133429346803431482009-02-09T09:55:00.020+07:002009-06-16T17:01:21.674+07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SY-nEEz3-qI/AAAAAAAAANg/mAJPCzVXs3k/s1600-h/kei1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 411px; height: 148px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SY-nEEz3-qI/AAAAAAAAANg/mAJPCzVXs3k/s200/kei1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300638974890998434" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">အႀကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာေလး</span></span></span><br /><br /></div> လြန္ခဲ့တဲ့ 2008 ႏို၀င္ဘာ- ဒီဇင္ဘာ (ရက္ေတာင္ မွတ္မိေတာ့ဘူး ..အဟိ)<br />ေလာက္က မမ ေမသူက ပထမဆံုး ေမးလ္ ပို႔လာတယ္။ ဘာလဲလို႔ ကည့္<br />လိုက္ေတာ့.. <span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">အႀကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာအတြက္ တက္ဂ္ ထားတယ္တဲ့.</span>.. အဲဒီ<br />အခ်ိန္ကေန တိုက္တုိက္ ဆိုင္ဆိုင္ (ေရွာင္ေျပးတာေတာ့ ဟုတ္ရပါဘူး။)<br />ပုိ႔စ္ေတြမေရးျဖစ္တာ တစ္လေတာင္ေက်ာ္ ႏွစ္လ နီးပါးေတာင္ ရွိသြားတယ္။<br />ခုမွ တက္ဂ္ ေရးရလို႔ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ <span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">မမေမသူ</span>ရွင့္... <span style="font-weight: bold;">:D</span>..။<br /><br />က်မ အႀကိဳက္ဆံုး ကဗ်ာေလးက <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">လက္၀ဲသုႏၵရ </span>အမတ္ႀကီးရဲ့ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္<br />ရပ္ ခံစားမွဳ ကဗ်ာေလးပါ။ က်မလဲ ခု မဲဇာေတာင္ေျခေလာက္ မဟုတ္ေပ<br />မယ့္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႔ ေ၀းေနတာပါပဲ။ အခ်ိန္မတန္ေသးလို႔ အိမ္ မျပန္<br />ေသးသေရြ႔ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမကို လြမ္းလို႔ ခံစားေနရမွာပဲေလ...။ (ေခတ္သစ္<br />မဲဇာမွာေပါ့ေနာ္.... :D).. ကဲ... ဖတ္ၾကည့္ေ<span style="font-size:100%;">နာ္.....။</span><br /><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-size:130%;">မဲဇာေတာင္ေျခ</span><br /><span style="font-weight: normal;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span><br />မဲဇာေတာင္ေျခ၊ စီးေတြေတြတည့္၊ ျမစ္ေရ၀န္းလည္၊ ၿမိဳင္ေတာဆီက၊<br />ေရႊျပည္ကိုသာ၊ တရွာေတာ့မိ.....။<br /><span id="fullpost"><br />မိုးရွိရွိလွ်င္၊ သီရိက်က္သေရ၊ တက္ၿဖိဳးေ၀သား၊ ေအာင္ေျမေၾကာ့ေၾကာ့၊<br />ကုန္း ေမာ့ေမာ့ႏွင့္၊ ဘိုးေတာ့္ေကာင္းမွဳ၊ တည္ထားျပဳသည္၊ ဇမၺဴ ႔ဆီမီး<br />ေျခာက္ေရာင္ညီးမွ်၊ ဂူႀကီးသခင္၊ ေရႊလင္းပင္ႏွင့္၊ ေရႊျခေသၤ့ေျမြ၊ စ၍<br />ေရေသာ္၊ ေရႊေစတီႀကီး၊ အသီးသီးတည့္ ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊ လွ်ပ္<br />ေရာင္တန္းမွ်၊ ေရႊန္းေရႊဘံု၊ အလံုးစံုကို၊ အာရံုမ်က္ျမင္၊ ဖူးေျမာ္ခ်င္၍၊<br />သည္တြင္ေရႊၿမိဳ ႔၊ သည္သို႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း၊ ေျဖာင့္တန္းေတာ့<br />မည္၊ စိတ္ကရည္သည္။ ။ ေရႊျပည္ဌာန ေ၀းေသာေၾကာင့္..။ ။<br /><br />သဲသာေသာင္ေျမ၊ ျမစ္ကမ္းေျခလည္း၊ အေၾကတျပင္၊ တုိင္ေအာင္ခြင္၀ယ္၊<br />ေရရွင္ပတ္၀န္း၊ ေပ်ာ္ဖြယ္ထြန္းလိမ့္၊ တစ္ကၽြန္းေလာက္ပင္၊ ေ၀းမည္ထင္ခဲ့၊<br />စီးသြင္ညိဳရစ္၊ မဲဇာျမစ္လည္း၊ ထစ္ထစ္ထြန္းဘိ၊ ခ်ဳံအတိႏွင့္၊ ေတာႀကီး<br />ဆိတ္ညံ၊ ဆီးက်ံက်ံ၀ယ္၊ ဓူ၀ံမေပၚ၊ မေမွ်ာ္ပါရ၊ ေနကိုတလည္း၊ ဘယ္ကေရွ ႔<br />ေနာက္၊ ဘယ္ေတာင္ေျမာက္ဟု၊ ေတြးေထာက္မမွန္၊ ဖန္ဖန္အံ့ၾသ၊ ႀကံတုိင္း<br />ေမာစြ၊ ဘယ္ေတာဘယ္ၿမိဳင္၊ မသိႏိုင္ခဲ့၊ မခိုင္စိတ္၀မ္း၊ ေန႔တိုင္းလြမ္း ရွင့္၊<br />ကင္းစမ္းေတာင္က၊ ေလဦးစ၍၊ ေနာက္မွေလရွည္၊ အတည္တည္သည္။ ။<br />ေလျပည္လာက ေအးေသာေၾကာင့္။ ။<br /><br />ပြဲခါေညာင္ေရ၊ သြန္းၿမဲေပတည့္၊ ရိုေသသဒၶါ၊ ထံုးစဥ္လာျဖင့္၊ မဲဇာရပ္သူ၊<br />ေတာင္းဆုယူသည္၊ ေရႊဂူေတာ္ႏွင့္၊ ရွဳတိုင္းတင့္သား၊ မိုးျမင့္သီေခါင္၊<br />မဲဇာေခ်ာင္က၊ တေတာင္လံုးမွဳိင္း၊ စ၍ ဆိုင္းေသာ္၊ ေတာင္တိုင္း ယွက္၍၊<br />၀န္းကာေ၀ွ႔သည္၊ ေတာင္ေငြ ႔ ေ၀ေ၀၊ အေထြေထြႏွင့္၊ ေလလည္းေရာေရာ၊<br />မိုးမပါပဲ၊ သံ၀ါေျဖာက္ေျဖာက္၊ ဆီးႏွင္း ေပါက္လည္း၊ မိုးေလာက္ျပင္းထန္၊<br />သြန္းခ်ျပန္ေသာ္၊ ေနစၾကာလည္း၊ ေရာင္၀ါမထြန္း၊ ခ်မ္းရွာလြန္း၍၊ တည့္<br />မြန္းခ်ိန္ေန၊ ေရာက္လြယ္ေစဟု၊ ေစ့ေရ လွည့္လည္၊ တ လ်က္မည္<br />သည္။ ။ ေနျခည္ျဖာမွ ေႏြးေသာေၾကာင့္။ ။</span><br /></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-9213342934680343148?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-16866667997272530542008-12-16T12:29:00.000+07:002008-12-16T12:31:03.167+07:00သးငယ္...။ေမေမ နတ္မိမယ္ဆိုတာ ဘယ္လို မ်ိဳးလည္းဟင္...<br />မိခင္...။ နတ္မိမယ္ဆိုတာ အင္မတန္ေခ်ာေမာလွပ ၿပီး ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံႏိုင္တဲ<br />့နတ္သမီးတစ္ပါးလိုပါပဲ သားရဲ ့။<br /><br />သားငယ္...။ဟင္...ဒါဆိုသားေတြ ့လိုက္တဲ ့နတ္မိမယ္ က မပ်ံတတ္ဘူးေမေမ။<br />မိခင္......။သားက ဘယ္တုန္းကမ်ားေတြ ့တာတုန္းသားရဲ ့ေမေမကိုေၿပာပါဦး။<br /><br />သားငယ္...။ မေန ့က ေဖေဖ က ဟိုဘက္ခန္းမွာေနတဲ့ အန္တီရဲ ့တင္ပါးကိုပုတ္ၿပီး<br />မင္းဟာနတ္မိမယ္ ပါပဲကြာ တဲ့...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1686666799727253054?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-36682350800201968722008-12-16T12:27:00.002+07:002008-12-16T12:29:08.118+07:00မ။............ ။ ေမာင္ေရ.. မ အလွျပင္ျပီးျပီ၊ သြားရေအာင္<br />ေမာင္။......။။ ေနပါအုန္း.. ငါ မုတ္ဆိတ္ရိတ္ေနေသးတယ္။<br />မ။............။ မုတ္ဆိတ္ရိတ္တာ ဒီေလာက္ၾကာသလား? မ ေတာင္ ျပင္ျပီးေနျပီ..<br /><br />ေမာင္။......။ နင္အလွျပင္တာကို ေစာင့္ရင္း ရိတ္ျပီးသား ငါ့မုတ္ဆိတ္ေတြ ထပ္ရွည္လာလို႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ရိတ္ေနတာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3668235080020196872?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-75212938139932135672008-12-16T12:27:00.001+07:002008-12-16T12:27:22.587+07:00တမလြန္ဘ၀မွာ ေဂ်ာ့ဘုခ်္ရယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘဘၾကီးရယ္ ၊ ဗလာဒီမင္ပူတင္ရယ္<br />အတူတူေတြ႕ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ သူတို႕တစ္ေနရာ အေရာက္<br />လက္၀ါးကပ္တိုင္မွာ ကားစင္အတင္ခံထားရတဲ့ ေယရႈခရစ္ေတာ္နဲ႕ ေတြ႕ပါေလေရာ။<br />အဲဒီမွာေတာ့ ေဂ်ာ့ဘုခ်္က ေယရႈနားကို တိုးသြားျပီးေတာ့<br /><br />`အရွင္ ၊ သားေတာ္အသက္ရွင္ခဲ့တဲ့ဘ၀မွာ သားေတာ္က ကံေကာင္းခဲ့ပါသလား´<br />လို႕ေမးလိုက္တယ္။<br />ေယရႈက `ေအး သားေတာ္ကံေကာင္းပါတယ္။ မင္းက အၾကမ္းဖက္သမားေတြကို<br />ႏွိမ္နင္းႏိုင္ခဲ့လို႕ပဲ´ဆုိျပီး ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။<br /><br />ပူတင္လဲ ေယရႈနားတိုးကပ္သြားျပီး `ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးေကာ အသက္ရွင္စဥ္က<br />ဘယ္လိုကံေကာင္းခဲ့ပါသလဲ´လို႕ ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ ေယရႈက `မင္းလဲ<br />ကံေကာင္းခဲ့တာပဲ ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ မင္းက တိုင္းျပည္ကို စိတ္တိုင္းက်<br />ပံုေဖာ္ႏိုင္ခဲ့လုိ႕ပဲ´ဆိုျပီး ေျဖလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုး ဘဘၾကီးကလဲ အားက်မခံဘဲ ေယရႈနားသြားျပီး `ကၽြန္ေတာ္ေရာ ဘယ္လို<br />ကံေကာင္း ခဲ့ပါလဲ´လို႕ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီလို ေမးလိုက္တဲ့ခဏမွာ<br />ေယရႈရဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္လံုး လႈပ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားစင္တင္ခံထားရတာဆိုေတာ့<br />ေယရႈက လႈပ္လို႕မရျဖစ္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘဘၾကီးကို အံက်ိတ္ျပီးေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />`ေအး .. ငါ့လက္ႏွစ္ဖက္လံုး လႈပ္မရတာ မင္းကံေကာင္းတယ္မွတ္´ တဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7521293813993213567?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-66551894391697892162008-12-16T12:23:00.000+07:002008-12-16T12:25:41.405+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SUc7sN_8awI/AAAAAAAAANU/wk58wsgKnOc/s1600-h/image001.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SUc7sN_8awI/AAAAAAAAANU/wk58wsgKnOc/s200/image001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280254718973340418" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6655189439169789216?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-90843406139748848222008-12-16T12:22:00.000+07:002008-12-16T12:23:37.030+07:00တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ဟာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးရဲ႔ အဘြားေနမေကာင္းတာကို သတင္းေမးဖို႔<br />ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ သတင္းေမးေနတုန္းမွာ သူက စားပဲြခံုေပၚ တင္ထားတဲ့<br />ေျမပဲဆံေတြကို ယူစားေတာ့တယ္။ သတင္းေမးျပီး အိမ္ျပန္ခါနီး အဘြားကို<br />ေျမပဲဆံေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ အဘြားက "ေအး.. အဘြားလဲ<br />အသက္ၾကီးေတာ့ မ၀ါးႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ အဲဒီေျမပဲဆံ အျပင္က ကပ္ထားတဲ့<br />ေခ်ာကလက္ေတြေလာက္ပဲ စုပ္စားႏိုင္ေတာ့တယ္ကဲြ႔" ဟူတည္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-9084340613974884822?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-38425809267894006122008-12-16T12:20:00.000+07:002008-12-16T12:22:38.434+07:00တစ္ခါက သဲကႏၱာရမွာ ဆာေလာင္ျပီး ေသလုနီးနီး ျဖစ္ေနတဲ့ လူမဲတစ္ေယာက္ဟာ<br />နတ္မီးခြက္တစ္လံုး ေကာက္ေတြ႔သတဲ့။ မီးခြက္ကို ပြတ္လိုက္ေတာ့ မီးခြက္<br />ေစာင့္နတ္က ထြက္လာျပီး လိုရာဆု သံုးဆုကို ေတာင္းခိုင္းလိုက္တယ္။ သူက<br />ခဏေလာက္ စဥ္းစားျပီး<br />(၁) ေန႔တိုင္း ေရေသာက္ရပါေစ<br />(၂) လူျဖဴတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရပါေစ<br />(၃) ေန႔တိုင္း ေကာင္မေလးေတြရဲ႔ တင္ပါးကို ျမင္ရပါေစ<br />လို႔ ဆုေတာင္းလိုက္တာနဲ႔ ဘုန္းဆိုတဲ့ အသံနဲ႔အတူ အဲဒီလူမဲဟာ......<br />--------<br />--------<br />--------<br />--------<br /><br />အိမ္သာအိုးတစ္လံုး ျဖစ္သြားသတဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3842580926789400612?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-25408497503262975272008-12-12T13:52:00.000+07:002008-12-12T13:53:14.369+07:00တစ္ခါက ေလွတစ္စင္း ျမဳပ္လုနီးနီးမွာ ရဟတ္ယာဥ္တစ္စီး လာကယ္ခဲ့တယ္။<br />ရဟတ္ယာဥ္ေပၚက ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ပစ္ခ်ျပီးကယ္ေတာ့ ေယာက်ာ္း၁ဝေယာက္နဲ႔<br />မိန္းမတစ္ေယာက္က အဲဒီၾကိဳးမွာ ပါသြားခဲ့တယ္။ ၾကိဳးမွာခ်ိတ္ေနတဲ့<br />လူ၁၁ေယာက္ကို ရဟတ္ယာဥ္က မႏိုင္ဘဲျဖစ္ေနလို႔ လူတစ္ေယာက္<br />လက္လႊတ္ေပးရမယ္ဆိုေတာ့ ေယာက်ာ္းေတြက လက္မလႊတ္ခ်င္ၾကဘူး။ က "အားလံုးအတြက္<br />ကြ်န္မ အနစ္နာခံပါ့မယ္။ ကိုယ့္ေယာက္်ားအတြက္၊ ကိုယ္ရင္ေသြးေတြအတြက္<br />ေပးဆပ္တာကို မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ အျမဲစြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံေနရတဲ့ ကြ်န္မတို႔<br />မိန္းမသားေတြအတြက္ ဒါမ်ဳိးက ရိုးေနပါျပီ.. "လို႔ ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။<br />အမ်ဳိးသမီးလဲ ေျပာျပီးေရာ ေယာက်ာ္းေတြ အားလံုး<br />လက္ခုပ္ဝိုင္းတီးၾကေတာ့တယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2540849750326297527?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-78213044296973821622008-12-12T13:49:00.000+07:002008-12-12T13:51:17.286+07:00ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ေသေတာ့မယ္ လူတစ္ေယာက္ကို သားျဖစ္သူက<br />"ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ေနတာကို ဘာျဖစ္လို႔ သတင္းလာ ေမးသူတိုင္းကုိ<br />ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျပာရတာလဲ ေဖေဖ" လို႔ ေမးေတာ့ အေဖျဖစ္သူ<br />ေျဖလိုက္တာက<br />"ဒါမွ ငါေသသြားရင္ မင္းအေမကို တစ္ျခားလူ မၾကံမွာေပါ့ကြ" ဟူတည္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7821304429697382162?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-32498373010111966692008-12-12T13:45:00.000+07:002008-12-12T13:46:32.954+07:00တကၠသိုလ္တြင္ ျဖစ္သည္၊ ပါေမာကၡက သင္တန္းပို႕ခ်ေနသည္။<br /><br />ၾကက္ဖဟာ ၾကက္မကို တစ္ေန႕ဆယ္ခါ ေခါင္းကို ဆိတ္သည္။<br /><br />အိမ္ေထာင္သည္ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ ထေမးသည္။<br /><br />ကြၽန္မေယာက်္ား ၾကာရေအာင္ အဲဒီစကားကို ျပန္ေျပာ ပါဦးလား ဆရာ<br /><br />ပါေမာကၡက ထပ္ေျပာသည္၊ ေစာေစာက ေက်ာင္းသူ၏ ေယာက်္ားက ထေျပာသည္။<br /><br />ဆရာ ၊ ၾကက္ဖဟာ ၾကက္မတစ္ေကာင္တည္းကိုပဲ တစ္ေန႕ဆယ္ႀကိမ္ဆိတ္သလား ခင္ဗ်ာ....<br /><br />ဟာ တစ္ေကာင္တည္းကို ဘယ္ဟုတ္မလဲ......<br /><br />အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ့္ဇနီး ၾကားရေအာင္ အဲဒီစကားကို ထပ္ေျပာပါဦးဆရာ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3249837301011196669?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-69897093660280339132008-12-09T13:31:00.001+07:002008-12-12T12:00:47.024+07:00(က)<br />အိမ္ေထာင္က်စ<br />မ။......... ။ တင္းေနေအာင္ ဖက္မထားနဲ႔ေလေမာင္.. မ အသက္႐ႈလို႔ မဝေတာ့ဘူး။<br />ေမာင္။... ။ ဖက္မထားရင္ ေမာင္အိပ္မေပ်ာ္လို႔ပါ မရယ္။<br /><br />ႏွစ္အတန္ၾကာေသာ္<br />မ။......... ။ ေမာင္အိပ္ရင္ မကို ဖက္မအိပ္တာၾကာျပီေနာ္။<br />ေမာင္။...။။ ဖက္ျပီးအိပ္ရင္ အသက္႐ႈလို႔ မဝဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား။<br /><br />(ခ)<br />ခ်စ္သူဘဝ<br />လူစည္ကားရာ ေနရာတစ္ခုတြင္ ေမာင္က မကို ေပြ႔ဖက္လိုက္သည္။<br /><span id="fullpost">မ။....... ။ ေမာင္ ႐ူးေနလား? လူေတြၾကည့္ေနတယ္ေလ.. ႐ွက္စရာၾကီး<br />ေမာင္။..။ ၾကည့္ၾကည့္ေပါ့ မရယ္။ ေမာင္က ခ်စ္တာကို<br /><br />အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္<br />မ။.....။ အရင္က ဒီေနရာမွာ မ့ကို ေမာင္ ေပြ႔ဖက္ဖူးတယ္ေနာ္။ ခုဖက္ပါအုန္းလား ေမာင္<br />ေမာင္။.... ။ လူေတြေရွ႕မွာ ဖက္ရေအာင္ ရူးေနလား?<br /><br />(ဂ)<br />အိမ္ေထာင္က်စ<br />မ။..... ။ ေမာင္ေရ မကို ေပြ႔ပါအုန္း<br />ေမာင္က မကို ေပြ႔ျပီး ကုတင္ေပၚ တင္ေပးလိုက္တယ္။<br /><br />ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာေသာ္<br />မ။........... ။ ေမာင္ေရ မကို ေပြ႔ပါအုန္း<br />ေမာင္။္..... ။ ေျခေထာက္က်ဳိးေနျပီလား?<br /><br />(ဃ)<br />တစ္ေန႔မွာ ေမာင္က<br /><br />"မ ဝလာလည္း ခ်စ္မွာပဲ။ ဝဝကစ္ကစ္ မ ခႏၶာကို ေပြ႔ေခၚမယ္။ အသက္အရြယ္ၾကီး အိုမင္းသြားတဲ့အထိ မကုိ အျမဲခ်စ္မယ္။ မကို အျမဲဖက္မယ္" ဟု သစၥာဆိုသည္။<br /><br /><br />ႏွစ္အနည္းငယ္ ၾကာေသာ္<br />မ။.......... ။ ေမာင္ မကိုေပြ႔ပါအုန္း<br />ေမာင္။.....။ ဒီခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ငါ့ ခါးက်ဳိးေအာင္ လုပ္ေနတာလား?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6989709366028033913?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-43939603944343909312008-12-09T13:30:00.001+07:002008-12-12T11:59:59.874+07:00ေဗဒင္ဆရာ။ ။ ခင္ဗ်ားမွာ ကေလးသံုးေယာက္ရွိရမယ္။<br /><br />ေမးသူ။ ။ ဟင္႔အင္း ။ ဒါဆိုဆရာမွားသြားၿပီ<br /><br /><span id="fullpost">ကြ်န္ေတာ္႔မွာ စုစုေပါင္းကေလး ငါးေယာက္ေတာင္ ရွိပါတယ္။<br /><br />ေဗဒင္ဆရာ။ ။ဘာလဲ ခင္ဗ်ာက သူတို႔အားလံုးရဲ႕ ဖခင္လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို<br /><br />ထင္ေနတယ္ေပါ႔ေလ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4393960394434390931?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-20045298716797842162008-12-09T13:28:00.001+07:002008-12-12T11:34:22.104+07:00စိတၱဇ ေဆးရုံတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။<br /><br />လူနာတစ္ေယာက္သည္ သစ္ပင္ ေပၚတြင္ေရာက္ေနသည္။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကေအာက္မွေန ျပီး ဆင္းလာဖို ့ေျပာေနသည္။<br /><br />လက္ထဲတြင္လည္း သၾကၤန္ေရျပြတ္ေသနတ္တစ္ခု ကိုကိုင္ထားသည္။<br /><br />"ေဟ့ေကာင္.......မင္းဆင္းမွာလား..မဆင္းဘူးလား..ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္.."<br /><br />"မဆင္းဘူး....ဆရာ ပစ္ခ်င္လဲပစ္လိုက္.."<br /><br />"မင္းတကယ္မဆင္းဘူးလား.... ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္.."<br /><br /><span id="fullpost">"မဆင္းဘူးဆရာ...မဆင္းဘူး"<br /><br />ဆရာ၀န္လဲ ၾကံရာမရ ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ေနာက္လူနာတစ္ေယာက္ေရာက္လာပါတယ္။ ဆရာ၀န္က<br /><br />အဲဒီလူနာဆီ ကေနအကူအညီေတာင္းပါတယ္။လူနာကေသနတ္ကိုယူလိုက္ျပီး<br /><br />"ေဟ့ေကာင္.... မင္းဆင္းလာခဲ့စမ္း..ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္.."<br /><br />"ဟုတ္...ဟုတ္..ဆင္းလာပါျပီ...မပစ္ပါနဲ ့...ဆင္းပါျပီ.."<br /><br />ပထမလူနာလဲ သစ္ပင္ေပၚကေနဆင္းလာပါတယ္။ ဆရာ၀န္က<br />"မင္းက ငါေျပာတံုးကေတာ့ မဆင္းဘူး...ဘာလိုသူေျပာမွဆင္းတာ လဲ.."<br />"ဟာ..ဆရာကလူေကာင္းဆရာရဲ ့..တကယ္မပစ္ဘူးဆိုတာကၽႊန္ေတာ္သိတယ္..အဲေကာင္ကရုးေနတာ..တကယ္ပစ္မွာ.."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2004529871679784216?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-63853748948293223862008-12-07T12:39:00.008+07:002009-06-16T16:57:10.664+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/STttJGNqlUI/AAAAAAAAANM/sBI4WVmJ31w/s1600-h/Cinderella_and_Charming.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/STttJGNqlUI/AAAAAAAAANM/sBI4WVmJ31w/s200/Cinderella_and_Charming.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276931391448847682" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">အႏွစ္သက္ဆံုးေလး</span></span><br /><br />ဘေလာ့ဂ္ အကိုေတာ္<a href="http://www.jeljel-lay.co.cc/"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;"> ကိုဂ်ဲဂ်ယ္</span></a> က တက္ဂ္ထားတယ္တဲ့။ နည္းနည္းေတာင္ ၾကာၿပီပဲ။ အလုပ္ရွဳပ္ေနတာေရာ။ အရွဳပ္လုပ္ေနတာေရာ။ အပ်င္းႀကီး အဲေလ.. မထူးေတာ့ပါဘူး သိပါေစေတာ့။ အဲဒါေၾကာင့္ေကာေပါ့။ မေရးျဖစ္ခဲ့တာ။ ခုမွ နကၡက်လာတယ္ ေရးရမယ္တဲ့။ အခ်ိန္ေကာင္းဆိုပဲ... အဟဲ။<br /><br />ကာတြန္းကားအေၾကာင္းကေတာ့ တစ္ေန႔လုံးေျပာရင္ေတာင္ ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ကာတြန္းကားေတြက အမ်ားႀကီးကို။ ကားတုိင္းႀကိဳက္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ တစ္ခ်ဳိ ႔ကားေတြဆို နာမည္ေတာင္သိဘူး။ ခုထက္ထိၾကည့္တုန္းပဲ။ ကာတြန္းဆို တစ္အိမ္လံုးႀကိဳက္ပဲ။ အဟီးး... နိဒါန္းပ်ဳိးေနတာနဲ႔ပဲ.. အေတာ္ၾကာေနၿပီ။<br /><br />အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့...<br /><span id="fullpost"><br /><br />စင္ဒရဲလား ကာတြန္းကားေလး ေလ...။ ဒီပံုျပင္အေၾကာင္းကေတာ့ အားလံုးသိၾကမွာေလေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းေတာ့ မေျပာျပေတာ့ဘူးေနာ္။ (ဟီး.. ပ်င္းျပန္ျပီ)..။ စိတ္ဆိုးနဲ႔။ စိတ္ဆိုးရင္ သီခ်င္းနဲ႔ ျပန္ေခ်ာ့မယ္။ နားေထာင္သြားေနာ္။ ေရာင္ျပန္အရမ္းႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းပါ။<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/g0ucno0rUZw&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/g0ucno0rUZw&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />နားေထာင္ျပီးရင္ ေ၀ဖန္ေပးသြားအံုးေနာ္...။ :P။ ေ၀ဖန္ေရးက အားေဆးတစ္ခြက္ပါ။ (ဘုရား.. ဘုရား.. ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ ေ၀ဖန္ေနမွ... )..။ စတာပါ.. အဟတ္.. ဟတ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6385374894829322386?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-33843428605315920662008-12-05T13:09:00.002+07:002008-12-05T13:49:08.219+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/STjOSYcQkHI/AAAAAAAAANE/V7JjOsVY0AQ/s1600-h/prayer-cartoon.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 174px; height: 161px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/STjOSYcQkHI/AAAAAAAAANE/V7JjOsVY0AQ/s200/prayer-cartoon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276193778658480242" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ပိုက္ဆံဆိုတာ</span><br /><br />ကဲဒီတစ္ခါေတာ့ ပ်င္းလုိ႔မဟုတ္ဘူးေနာ္..။ စာေရးဖုိ႔အခ်ိန္မရလုိ႔ (ဆင္ေျခေပးတာမ်ားလုိ႔ မ်က္ႏွာပူလာျပီ) အဟိ..။ အခုလည္း ဟာသပေဒသာထဲက ထုတ္ႏွဳတ္ျပီး ျပန္ေ၀ငွလိုက္္တယ္ေနာ္...။ အာ..... ရပါတယ္ ေက်းဇူးတင္စရာမလုိပါဘူး ခ်င့္..။ :P<br /><br />ကဲစၿပီေနာ္...။ တစ္ခါကေပါ့ကြယ္... သားျဖစ္သူက အေဖျဖစ္သူကို ေမးတယ္တဲ့။ “ေဖေဖ... ပိုက္ဆံဆုိတာ ဘာလဲဟင္” တဲ့။<br /><span id="fullpost"><br />အေဖျဖစ္သူက စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ၿပီးေျပာတာေပါ့ေနာ္။<br /><br />အေဖ။ ။ “ ပိုက္ဆံဆိုတာ အပ်ံစားကား၊ အေကာင္းစား ၀ီစကီနဲ႔ ေခ်ာေပ့လွေပ့ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ေတြေပါ့ကြာ” ။<br /><br />သား။ ။ “ ပိုက္ဆံမရွိရင္ေကာ ဟင္” ။<br />ဒီေတာ့ အေဖျဖစ္သူေျပာပံုက “ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့.. ဘတ္စ္ကား၊ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ မင္းရဲ့ ေမေမေပါ့ သားရယ္” တဲ့။<br /><br />ေကာင္းေရာ.... သူ႔အမ်ဳိးသမီးကေတာ့ ပိုက္ဆံမရွိဖို႔ ဆုေတာင္းေနမွာပဲေနာ္။ အကယ္၍ သူ႔ေယာက္်ားအေတြးသာ သိခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့.. :P။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3384342860531592066?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-40311256609239132702008-11-26T10:44:00.003+07:002008-11-26T12:19:16.739+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSzcHK8t7FI/AAAAAAAAAMc/cdqcBpJ4bzg/s1600-h/jujube-tree.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSzcHK8t7FI/AAAAAAAAAMc/cdqcBpJ4bzg/s200/jujube-tree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272831279500225618" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSzcGuYQVBI/AAAAAAAAAMU/AHh8k7TIPYQ/s1600-h/fruit_tree.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSzcGuYQVBI/AAAAAAAAAMU/AHh8k7TIPYQ/s200/fruit_tree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272831271831098386" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >မွ်တတဲ့ သစ္ပင္ေလး</span><br /><br />သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ.......<br />တို႔ေတြရဲ့ စုေပါင္းအားနဲ႔<br />မွ်တလွပတဲ့ သစ္ပင္ကေလးေတြ<br />ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ကမၻာႀကီးေပၚ<br />အတူတကြ စိုက္ပ်ဳိးၾကရေအာင္ ။<br /><span id="fullpost"><br />လႊမ္းမိုးမွဳကင္းတဲ့<br />မ်ဳိးေစ့ေလးေတြကို ႀကဲၿပီး<br />တူညီေသာစိတ္ေတြနဲ႔<br />မ်ဳိးေစ့ေလးရွင္သန္ေအာင္<br />ေပါင္းသင္ေျမႏွဳတ္<br />ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ၾကစို႔ ။<br /><br />အင္အားျပည့္ေစမယ့္<br />ေႏြးေထြးမွဳစြမ္းအင္နဲ႔<br />နားလည္မွဳေျမၾသဇာကိုေပါင္းၿပီး<br />ခြဲျခားမွဳပိုးေတြ မက်ရေစဖုိ႔<br />မွ်တျခင္း ေဆးေတြျဖန္းကာ<br />မ်ဳိးေစ့ေလးဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္<br />ပံ့ပိုးျခင္းဆိုတဲ့ ေရစင္တစ္ခြက္ကို<br />ထိန္းခ်ဳပ္မွဳကင္းတဲ့ လက္ေတြနဲ႔<br />အားပါးတရေလာင္းေပးၾကမယ္ေနာ္ ။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့<br />တို႔ေတြေမွ်ာ္လင့္သလို<br />ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း အခက္အလက္ေတြနဲ႔<br />ခြဲျခားမွဳကင္းတဲ့ ပင္စည္ႀကီးက<br />ယံုၾကည္မွဳအသီးပြင့္ေတြကို<br />တူညီေသာ အရြက္ေတြၾကားမွာ<br />လြပ္လပ္စြာပြင့္ဖူးေစပါလိမ့္မယ္ ။<br /><br />အဲဒီအခါက်ရင္<br />မွ်တျခင္းဆိုတဲ့ သစ္ပင္ေလးက<br />ရမယ့္ တူညီတဲ့အသီးအပြင့္ေတြကို<br />ညီမွ်ေသာလက္နဲ႔<br />အတူတူ ဆြတ္ခူးၾကရေအာင္ေနာ္ ။ ။<br /><br />13-19 Gender Training အတြင္း အမွတ္တရ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4031125660923913270?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-90289443276902846992008-11-23T15:47:00.003+07:002008-11-23T16:07:36.807+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSkdR5u9zwI/AAAAAAAAAMM/TIw1rb4kqAs/s1600-h/4+copy.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 166px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSkdR5u9zwI/AAAAAAAAAMM/TIw1rb4kqAs/s200/4+copy.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271777032206667522" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ဂေယာက္ေခ်ာက္ခ်ား</span></span><br /><br />ဟီး (မ်က္နွာခ်ဳိေသြးျပီး ေတာင္းပန္ျခင္း)... ။ အခ်ိန္ကလည္းမရ၊ ကိုယ္ကပ်င္းတာလည္းပါတာေပါ့။ အျကမ္းေရးထားတဲ့ စာေတြေတာ့ရွိပါရဲ့ ။ ခုထိ ဘေလာ့ဂ္ ေပၚမတင္ရေသးဘူး။ အခ်ိန္ကုန္လြယ္ၿပီး ေပါ့ပါးတဲ့ ဟာသေလးေတြပဲ ဖတ္ျပီးတဲ့အထဲကပဲ ဘေလာ့ဂါ ကိုကို မမ၊ ေမာင္ေလး ညီမေလး၊ သူငယ္ခ်င္း( ေအာင္မေလး ရွည္လုိက္တာ... အသက္ဘယ္ကထြက္ရပါ့.. အဲေလ) တို႔အတြက္ ျပန္ေ၀လိုက္တယ္....။ ေနာက္မွ စာရွည္ရွည္၊ ကဗ်ာလွလွ နဲ႔ ပံုျပင္ေလးေတြ ေရးေပးပါ့မယ္...။ :D (မခ်ိသြားၿဖဲ)<br /><br />ဒီလိုေလ....။ ဘ၀တစ္ပါးကို ကူးေျပာင္းေတာ့မယ့္ စေကာ့တလန္သားက သူ႔ဇနီးကို မွာတမ္းေျခြေနေလရဲ့။<br />“မိန္းမေရ.. ဒို႔အိမ္နီးခ်င္း ဂၽြန္ဆီက စတာလင္ေပါင္ 50 အေျကြး ရစရာရွိတယ္။ မေမ့နဲ႔” တဲ့။<br />သူ႔မိန္းမက “မေမ့ပါဘူးရွင္” ေပါ့။<br /><span id="fullpost"><br />ေနာက္တစ္ခါ ေယာက်္ားျဖစ္သူက “ မစၥတာ စမစ္ကိုေတာ့ တို႔ ငါးေပါင္ေပးစရာရွိတယ္” ။<br />ဒီေတာ့ မိန္းမျဖစ္သူက သက္ျပင္းခ်ၿပီး ဘာျပန္ေျပာလဲ သိလား။<br /><br />“<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား</span>ေတြ ေျပာေနျပန္ပါျပီရွင္” တဲ့။ ေကာင္းေလစြ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-9028944327690284699?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-24255083183811834102008-11-21T13:26:00.003+07:002008-11-21T14:25:35.101+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSZgLptQ2RI/AAAAAAAAAME/De-gRN_kJHE/s1600-h/FrontCover-AugSept+copy.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 173px; height: 208px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SSZgLptQ2RI/AAAAAAAAAME/De-gRN_kJHE/s200/FrontCover-AugSept+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271006167174273298" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">ခ်ဳိးလင္းျပာ</span></span></span><br /><br /><a href="http://www.dovemagazine.blogspot.com/"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ခ်ဳိးလင္းျပာ</span></span> </a><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ႏွမအားလံုးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးလုိပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးဘေလာ့ စာမ်က္ႏွာေလးတစ္ခုပါ။ စိတ္၀င္စားစရာ ဘေလာ့ေလး အျဖစ္ စြမ္းအင္တစ္မ်ဳိးနဲ႔ စာဖတ္သူေတြကို ေခၚေဆာင္သြားပါလိမ့္မယ္။<br /><br />“မည္သည့္ႏုိင္ငံ၊ မည္သည့္အစုိးရ စနစ္တြင္မဆို တန္းတူေရး၊ တ ရားမွ်တေရးႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးကို ကိုယ္ စားျပဳႏိုင္ရန္အတြက္ ခ်န္ လွပ္ထား၍မရေသာ က်ားမ တန္းတူေရး (Gender Equality) ကို ေလ့လာနားလည္ ျပီး လူ ့အဖြဲ ့အစည္းတြင္း လက္ ခံက်င့္သံုးႏုိင္ရန္ႏွင့္ နယ္ပယ္အ သီးသီးမွ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ အ ေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးကို အမ်ဳိးသ မီးအခြင့္အေရးရွဳေထာင့္မွေန၍ စာဖတ္သူမ်ား ေလ့လာႏုိင္ရန္ ခ်ဳိးလင္းျပာအမ်ဳိးသမီးစာမ်က္ႏွာကို ဖန္တီးထားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။”<br /><br />ဒါကေတာ့ ခ်ဳိးလင္းျပာ အမ်ဳိးသမီး စာမ်က္ႏွာရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေလးပါ။</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"> အခ်ိန္ရခဲ့ရင္ သြားေရာက္ေလ့လာၾကည့္ေပါ့ေနာ္...။ ဖတ္ရွဳသူရဲ့ ရင္ထဲကို အေတြးတစ္ခုေတာ့ ထည့္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2425508318381183410?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-42967102370200749512008-11-12T16:30:00.000+07:002008-11-12T16:36:41.950+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlMTedxnTI/AAAAAAAAALs/UhV3hxglSC4/s1600-h/kyow.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 161px; height: 176px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlMTedxnTI/AAAAAAAAALs/UhV3hxglSC4/s320/kyow.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267325136665681202" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">လွန္းထားတာ</span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ပါ</span></span><br /><br />ဒီတစ္ခါ ေျပာျပတာကေတာ့ မငယ္ေလး (အမေတြက မ်ားတယ္.. အဟီး.. ၾကြားတာ)..။ သူဘယ္က ဖတ္ခဲ့လဲ... မသိ... (မသိေတြ မ်ားေနၿပီ ထင္တယ္ေနာ္.. အဟြန္း)။ အမေတြဆီကေန ရသမ်ွ အလကားနားေထာင္ရၿပီး ျပန္ေ၀မွ်လုိက္တယ္ ေနာ္......။ သိပ္မ်ား ပင္ပန္းသြားမလားပဲ ေနာ္...။ ဒါေပမယ့္ ရွိေစေတာ့.. ဒီတစ္ခါ အနစ္နာခံလုိက္ အံုးမယ္.. :P။<br /><br />ဒီလိုေလ...။ စိတၱဇေဆးရံု တစ္ခုမွာေပါ့။ လူနာတစ္ေယာက္က ေရနစ္ပါေလေရာ။ ေဟာ...... လူတစ္ေယာက္ ေရနစ္ၿပီ.. လုပ္ၾကပါအံုးေပါ့..။ ဘယ္သူမွ သြားမဆယ္ရေသးဘူးတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အျခားလူနာတစ္ေယာက္က သြားကယ္တယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္ေတြက သူ႔ရဲ့ စိတ္ဟာ အေကာင္းအတိုင္း ျပန္ျဖစ္ေလာက္ျပီတဲ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔သာ လူကို ကယ္ႏိုင္တာေပါ့လို႔ စဥ္းစားၾကတယ္။ သူ႔ကိုလည္း ေဆးရံုက ဆင္းခြင့္ျပဳဖို႔ သေဘာတူၾကတယ္တဲ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္.. ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ ေရနစ္ခံရတဲ့ သူက ႀကိဳးဆြဲ ခ်ၿပီးေသသြားပါေရာတဲ့။<br /><span id="fullpost"><br />ဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္က သူ႔ကို ေခၚေတြ႔တယ္ေပါ့။ “မင္းေနေကာင္းသြားၿပီ..။ ဒါေၾကာင့္ ေဆးရံုက ဆင္းလုိ႔ရၿပီ” တဲ့။ “ဒါေပမယ့္ မင္းကယ္လိုက္တဲ့ လူနာကေတာ့ ေသသြားၿပီကြာ..။ ဘာလို႔ ဒီလိုျဖစ္သြားမွန္းမသိပါဘူး..။ ဘယ္သူက ဒီလိုလုပ္လိုက္တာလဲ မသိ” လို႔ ဆရာ၀န္က ညည္းညဴရင္းနဲ႔ ေျပာလုိက္တာေပါ့ ။<br /><br />ဒီေတာ့ သြားကယ္တဲ့ လူနာက “ က်ေနာ္ပဲ လုပ္ထားတာ” တဲ့။ ဆရာ၀န္ေတြက မ်က္လံုးျပဴးၿပီး “ဘာလုိ႔ ဒီလုိလုပ္ရတာလဲ” လို႔ေမးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ဘာျပန္ေျပာလဲသိလား။<br /><br />“က်ေနာ္ သူ႔ကို သြားဆယ္တုန္းက သူ႔အ၀တ္ေတြက စိုေနတယ္ေလ.. ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို တန္းမွာ ႀကိုးနဲ႔ လွမ္းထားတာ... သူ႔အ၀တ္ေတြ ေျခာက္ေအာင္လုိ႔” တဲ့....။ (ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူလဲ ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲ ပါပဲလားေနာ္..:(...)။<br /><br />ကဲ ဆရာ၀န္ေတြခမ်ာ .... လႊတ္ေပးရမွာလား.. ျပန္ထားရမွာလား... ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ရမွန္းမသိ... ဘာေျပာရမွန္းမသိ... မသိေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔.... ျဖစ္ေနရေတာ့တယ္ကြယ္.........။ ဆရာ၀န္ေတြခမ်ာ သနားစရာေနာ္...။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4296710237020074951?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-12971123058961609532008-11-12T10:24:00.003+07:002009-03-19T13:28:45.975+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span>ကဲဒီတခါ ဥာဏ္စမ္းေလးေမးအံုးမယ္ ......<br />သိရင္လည္းေျဖေပါ့ မသိေတာ့လဲ ၾကည့္ေပါ့ေနာ္<br />သိပ္လဲမစဥ္းစားနဲ႕ေနာ္<br />ကဲစျပီ ...........<br />(1) စကားမေျပာ တတ္တဲ့သူက ကပ္က်ီး ေတာင္းခ်င္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္လဲ ........<br />(2) မ်က္စိမျမင္တဲ့သူက ေရေသာက္ခ်င္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ျပမလဲ .........<br />ကဲစဥ္းစားေနာ္ ...<br />အေျဖမွန္ေတြကိုေတာ့ မေျပာေသးဘူး <br />ေနာက္ေန႕မွ ျပန္တင္ေပးမယ္ ....<br /><br /><br /><span id="fullpost">ကဲ ဘာလို႕လာဖတ္တာလဲ ေနာက္ေန႕မွ တင္မယ္ေျပာထားတာ ဟြန္း ....<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1297112305896160953?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-32967317318307606102008-11-11T17:31:00.003+07:002009-03-19T13:29:55.036+07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span>ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ .... စဥ္းစားလိုက္ပါအံုး<br />အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုမွာပါ မိန္းမက ေစ်းသြားတုန္း<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlmE2kxD6I/AAAAAAAAAL0/Kh1SedSWinA/s1600-h/%E1%80%B1%E1%80%B1%E1%80%B1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 66px; height: 91px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlmE2kxD6I/AAAAAAAAAL0/Kh1SedSWinA/s320/%E1%80%B1%E1%80%B1%E1%80%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267353472741740450" border="0" /></a><br />ေယာက္က်ားျဖစ္သူက ကေလးပုခက္လႊဲေနတယ္ေလ<br />သီခ်င္းေလဆိုျပီးေတာ့ .. သူ႕မိန္းမလဲ ေစ်းက ျပန္လာ<br />ေရာ သီခ်င္းဆိုသံ ၾကားေတာ့ေဒါသထြက္ျပီး စကား<br />မ်ား ရန္ျဖစ္ၾကတယ္ ဘာသီခ်င္းမ်ားဆိုမိလို႕လဲဆိုတာ<br />သူငယ္ခ်င္းတို႕ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ပါအံုး<br />မွန္မမွန္ အေျဖေလးတိုက္ခ်င္ရင္ေတာ့<br /><br /><br /><span id="fullpost">ဦးစိုင္းထီးဆိုင္ ဆိုတာတဲ့ ကိုယ့္ေသြးလဲမဟုတ္ ကိုယ့္သားလဲမဟုတ္<br />ကို႕အမ်ိဳးလဲမဟုတ္ေပ ..... သီခ်င္းကိုဆိုလိုက္လို႕ပါ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3296731731830760610?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-18789597317102011242008-11-11T14:17:00.005+07:002008-11-11T15:38:39.502+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlDhZYK-QI/AAAAAAAAALk/xu6Ey_d8j7k/s1600-h/corri_corri.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 135px; height: 135px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRlDhZYK-QI/AAAAAAAAALk/xu6Ey_d8j7k/s320/corri_corri.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267315480213518594" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >ဒီလိုလား</span></span><br /><br />ဒီေန႔ က်မရဲ့ အမႀကီးက ဘယ္၀က္ဘ္ဆိုဒ္က ရွာဖတ္တယ္ မသိပါဘူး။ ဟာသေလး တစ္ပုဒ္ က်မကို လာျပန္ေျပာျပတယ္။ ဒီလို မျဖစ္ေအာင္ မ်ွေ၀လိုက္တယ္ေနာ္........ :P။ ဆက္ေျပာမယ္ ဒီလုိ........<br /><br />တစ္ေန႔မွာေပါ့...။ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ခိုးရာလုိက္ဖို႔ ခ်ိန္းတယ္တဲ့။ အဲ...... ညေရာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးက သြားတာေပါ့။ အဲဒီမွာ ေကာင္မေလးက သူ႔အေမကို ေတာင္းပန္စာေရး ေနတယ္တဲ့။ စာထဲမွာေတာ့ သမီး အမိုက္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ.. ဘာညာ.. ကြိကြ... ေရးထားလိုက္ေရာ။ အဲဒီမွာ ေကာင္ေလးက ဘယ္လုိေတြးမိတယ္ မသိပါဘူး။ ေကာင္မေလးကို မခိုးပဲ ထြက္ေျပးသြားေရာတဲ့။<br /><br />ေကာင္ေလးက ဘာေတြးမိလဲ သိခ်င္လား?????????။<br /><span id="fullpost"><br />ေကာင္ေလးေတြးမိတာက “ဟင္....... ဒီလိုလား... <span style="color: rgb(0, 0, 0);">လက္စသတ္ေတာ့ သူက အမိုက္မကိုး။ သူမိုက္မွန္း အခုမွသိရေတာ့တယ္။ </span> ေတာ္ေသးတယ္ မွီေသးလုိ႔... အခ်ိန္ရွိတုန္း အျမန္လစ္မွ” တဲ့ ကဲ......... ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1878959731710201124?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-91669817741719172352008-11-06T15:45:00.007+07:002008-11-06T16:39:44.098+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRK5Wi-HD3I/AAAAAAAAALc/mfj0CGfP0yI/s1600-h/cutegifts.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 174px; height: 162px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SRK5Wi-HD3I/AAAAAAAAALc/mfj0CGfP0yI/s320/cutegifts.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265474711345106802" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >အက်င့္</span></span><br /><br />ကဲ........ စိတ္ရွဳပ္လုိ႔လဲ ၀ၿပီ.... အဟိ (ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အပ်င္းႀကီးေနတာလည္း ပါတာေပါ့ေနာ္...။) ေနာက္တစ္ခုက ဒီဘေလာ့ေပါ့... တကယ္စိတ္ပုတ္တယ္... ကိုယ့္သခင္ေတာင္ ကိုယ္မမွတ္မိလုိ႔ သခင္ငွားေခၚရတယ္..။ ၾကည့္.. ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲ.. တကယ္..။ ... ခုေတာ့ ဟာသေလး တခုေျပာျပမယ္..။ ဘယ္မွာဖတ္ရလဲေတာ့ ေမ့သြားၿပီ။(သတိက အဲေလာက္ေကာင္း.. ဟြန္း)။ ျဖစ္ပံုက... ဒီလို.. ဟိုလို... ။<br /><br />တစ္ေန႔မွာ အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္က မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္လိုက္တယ္တဲ့။ (သူတို႔ဟာ သူတို႔ လက္ထပ္တာ ဘာအေရးလဲလုိ႔ မမွတ္လိုက္နဲ႔ေနာ္.. ျပသနာက အဲဒီကစတာ)။ ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ အဲဒီအမ်ဳိးသားက ေရးႀကီးသုတ္ျဖာနဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆီကို ေရာက္လာသတဲ့။<br /><br />အမ်ဳိးသား။ ။ ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း... ငါေတာ့ ျပသနာတတ္ၿပီ ထင္တယ္ကြ။<br />သူငယ္ခ်င္း။ ။ ေဟ.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ..။<br /><span id="fullpost"><br />အမ်ဳိးသား။ ။ ညတုန္းကကြာ..။ ငါ့မိန္းမနဲ႔ အတူတူ အိပ္ၿပီးေတာ့... ငါက <span style="font-weight: bold;">အက်င့္</span>ပါၿပီး ပိုက္ဆံ <span style="font-weight: bold;">၅၀၀ </span>ထုတ္ေပးလိုက္မိတယ္ကြ။<br />သူငယ္ခ်င္း။ ။ ဟင္.......... ဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ မင္းမိန္းမက ဘာျပန္ေျပာလဲ...။<br /><br />အမ်ဳိးသား။ ။ ဘာမွ ျပန္မေျပာဘူးကြ။ အဲ..... ဒါေပမယ့္ သူက ငါ့ကို ပိုက္ဆံ <span style="font-weight: bold;">၁၅၀</span> ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ျပန္အမ္း ေပးတယ္ကြ။<br />သူငယ္ခ်င္း။ ။ ဟိုက္...........။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-9166981774171917235?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-67579078613968400972008-10-20T09:54:00.002+07:002008-10-20T10:02:47.970+07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >ခုတေလာ စိတ္အရမ္းရွဳပ္ေနတာေၾကာင့္ ပို႔စ္အသစ္မတင္ျဖစ္ခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္း တုိ႔ရဲ့ အိမ္ေလးေတြကို အလည္မေရာက္ခဲ့ရင္ နားလည္ေပးၾကပါလုိ႔။ လာလည္တဲ့ အတြက္ အားလံုး ေက်းဇူးပါေနာ္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6757907861396840097?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-26231027969535715782008-10-17T18:18:00.000+07:002008-10-17T18:32:30.552+07:00<span style="font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;" >ဘယ္သူအႏွစ္သက္ဆံုးလဲ</span><br /><br />ေမးၿပီေနာ္။ “<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">စာအုပ္ေတြကို ဘယ္သူ အႏွစ္သက္ဆံုးလဲ</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဲ</span>” တဲ့။ ကဲ ေျဖေတာ့ေနာ္။<br /><span id="fullpost"><br />အေျဖက... “ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ျခ</span>” တဲ့ ။ တစ္လံုးတည္း.. ေနာ္ ။ မွားတဲ့ သူေတြ နဖူးေတာက္မယ္။ မွန္တဲ့ သူေတြ ေခါင္းေခါက္မယ္......... ဟီး..။ အလကားသက္သက္ တမင္တကာေျပာတာေနာ္။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2623102796953571578?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-39211869224579705742008-10-15T09:45:00.003+07:002008-10-17T17:33:21.848+07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ကမၻာကို ဘယ္လုိ အပိုင္စီးရပါ့..</span><br /><br />ကဲ... ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ေမးခြန္းကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ေမးေတာ့မယ္..။ သြယ္၀ိုက္မေနေတာ့ဘူးေနာ္။<br /><br />ေမးခြန္းက “ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ကမၻာကို အပိုင္စီးခ်င္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ</span>” တ့ဲ....။ အရမ္းခက္တဲ့ ေမးခြန္းပဲ...။ ေသခ်ာေျဖေနာ္။<br /><span id="fullpost"><br />အေျဖက “<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ကမၻာလံုးတစ္လံုး ၀ယ္လိုက္ပါ</span>” တဲ့.... ။ သိျပီလား..။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3921186922457970574?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-72299119204510583792008-10-13T17:02:00.006+07:002009-06-16T16:57:39.443+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SPMmeDDk1YI/AAAAAAAAALU/kO0gKvq5iuE/s1600-h/64.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 211px; height: 207px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SPMmeDDk1YI/AAAAAAAAALU/kO0gKvq5iuE/s320/64.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256587487729735042" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;" >အခ်စ္ဆိုသည္မွာ</span><br /><br />လာျပန္ၿပီ ေနာက္ တစ္ တက္ဂ္... (အီး........ ဟီး... ရႊတ္.. ပက္...)။ <a style="color: rgb(153, 51, 0); font-weight: bold;" href="http://htoomyat.blogspot.com/">ကိုထူးျမ</a><a style="color: rgb(153, 51, 0); font-weight: bold;" href="http://htoomyat.blogspot.com/">တ္္</a><span style="color: rgb(153, 51, 0);"> </span>နဲ႔ တီတီ<a href="http://www.crazydreamlover.blogspot.com/"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">dream</span></a> ေပါ့။ အရမ္းဆိုးတာပဲ... တကယ္... ဟြန္း။ အရမ္းစဥ္းစား ရခက္တဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုမွ လာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">တက္ဂ္္</span> ထားတာ။ နာမည္က အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ဆိုေတာ့ အမုန္းမဟုတ္လုိ႔ ေပါ့ေနာ္.... ဟီဟိ။ အေၾကြး တင္ေနမွာ စိုးေတာ့ ေရးရေတာ့ တာေပါ့။ ပိုက္ဆံသာ အေၾကြးတင္ခ်င္ တင္ပါေစ။ အခု ဒီေနရာမွာေတာ ့ အေၾကြး အတင္ခံႏိုင္ဘူး... အဟုတ္။<br /><br />အားလံုးေတာ့ တျခားကိုကို မမေတြ.. ေမာင္ေလး ညီမေလးေတြ ေရးတဲ့ အထဲမွာ ပါကုန္ေလာက္ၿပီ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ နားလည္သေလာက္ တိုတုိရွင္းရွင္းပဲ ေရးေတာ့မယ္။ ကဲ... ေရးၿပီေနာ္...။ ေအာက္မွာ ဆက္ဖတ္ေတာ့... :P ။<br /><span id="fullpost"><br />အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုေတြ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ၾကလဲ... ဘယ္လုိ လက္ခံထားလဲ.. သိပ္မသိဘူးေနာ္။ လူအမ်ဳးိမ်ဳိး၊ စိတ္အေထြေထြ၊ လက္ခံခ်က္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ ေရာင္ျပန္နားလည္တာက အခ်စ္ဆိုတာ ဆန္းၾကယ္တယ္။ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို မ်က္လွည့္ဆန္တယ္ ဆိုတာပဲ (ဟီး.. ဘာရယ္လုိ႔မဟုတ္..... လူ အထင္ႀကီးေအာင္ စြတ္ေျပာေနတာ...)။<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ လုပ္ယူလုိ႔ မရပဲ သူ႔အလုိလုိ ျဖစ္ေပၚ ခံစားလာတာလို႔ ျမင္တယ္ေနာ္။ လုပ္ယူတဲ့ ဟာကေတာ့ အတု အေယာင္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္သူမွလည္း အတင္းေစခိုင္းလုိ႔ မရဘူးေလ။ စိတ္ကူးထဲမွာ ဒီလိုလူမ်ဳိးကို ခ်စ္မယ္လုိ႔ စိတ္ကူး ပံုေဖၚထားေပမယ့္ တကယ္တမ္း ခ်စ္ခ်င္မွ ခ်စ္တာေလ။ ကိုယ္ လက္မခံခ်င္တဲ့ စိတ္မကူးမိတဲ့ ပံုမ်ဳးိကိုလည္း ခ်စ္ခ်င္ ခ်စ္ႏိုင္တာပဲ။ ဟုတ္ဘူးလား... (စစ္ကူေတာင္း လွမ္းေတာင္းတာ.. :P)။<br /><br />အခ်စ္ေၾကာင့္ မိုက္ရူးရဲ ဆန္ႏိုင္သလို၊ အခ်စ္ေၾကာင့္လည္း သတၱိေတြ ရွိလာႏိုင္တယ္။ ေျပာရရင္ အခ်စ္က သံုးတတ္ရင္ ေဆး၊ မသံုးတတ္ရင္ ေဘးေပါ့ေနာ္.. အဟိ။ အခ်စ္ဟာ အခ်ိန္ အပိုင္းအျခားမေရြး ျဖစ္တည္ လာႏိုင္တယ့္ သေဘာရွိတယ္.... (အခ်စ္ဆရာမႀကီး.. ဟုတ္ဘူးေနာ္...ထင္တာကို ေျပာတာ)... ဟြန္း။<br /><br />ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔ ရယူျခင္းဆိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္း ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္တဲ့ (ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ၾကားဖူးတာ.. အျပင္မွာလညး္ ေျပာေနၾကတာပဲ...အဟင္း)..။ ဘယ္လုိ ကြာျခားလဲေတာ့ သိပ္မသိပါဘူး။ ႏွစ္ခုစလံုးကေတာ့ သူ႔ဟာနဲ႔ သူ အေရးႀကီးမယ္ ထင္တာပဲ (ထင္တာေတြ မ်ားလြန္းေနၿပီ... ထင္တယ္ေနာ္.. ဟာဟ)။<br /><br />ၿပီးေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ပူေလာင္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းျခင္း၊ ေအးခ်မ္းျခင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို တစ္လွည့္ဆီ ေပးႏိုင္တယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ အဲဒီအခ်စ္ကို မခံစားခ်င္ဘူး။ အခ်စ္ကို ေၾကာက္ၾကေပမယ့္ အဲဒီ ခ်စ္ကလည္း ဘယ္သူမွ မလြတ္ကင္း ႏိုင္ျပန္ဘူး ( ရွဳပ္ေနတာပဲ ေနာ္)။<br /><br />အခ်စ္မွာ အတၱတို႔၊ မာနတုိ႔၊ ၀န္တုိမွဳတို႔ မရွိဘဲ နားလည္မွဳ၊ ရိုးသားမွဳ၊ ပြင့္လင္းမွဳ၊ စာနာမွဳ၊ ေလးစားမွဳ စတာေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ေနာ္။ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာတတ္ေတာ့တယ္။ ေရးရင္းေရးရင္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လည္ေနလုိ႔... :P........။<br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7229911920451058379?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-86040493014805856222008-10-13T15:09:00.010+07:002009-06-16T16:57:23.688+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SPMWziXrEuI/AAAAAAAAALM/2tXxG3YYPqc/s1600-h/42.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 161px; height: 186px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SPMWziXrEuI/AAAAAAAAALM/2tXxG3YYPqc/s320/42.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256570264726737634" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ေရာင္ျပန္ရဲ့ ဗရုတ္သုတ္ခက်ဆံုးေန႔</span><br /><br />ဘေလာ့ေလးကို ျပန္မၾကည့္ျဖစ္တာ 2 ရက္ေလာက္ ရွိၿပီထင္တယ္...။ ဒီေန႔ေတာ့ ရံုးပိတ္လုိ႔ (ဥပုသ္ေန႔ေလ) ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ ဘေလာ့ေလွ်ာက္လည္မယ္ လုပ္ေတာ့ C-Box မွာ <a style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;" href="http://moeoowailwin.blogspot.com/">ကိုၿဖိဳးေ၀တိုး</a> နဲ႔ <a style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);" href="http://warwarkhaingmin.blogspot.com/">မမ၀ါ၀ါ</a> က <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);">တက္ဂ္ </span>ထားတယ္လုိ႔ လာေအာ္သြားတယ္ရွင့္။ တက္ဂ္ သံသရာက ခုထိကို လည္ေနတုန္း...။ ဘာအေၾကာင္းလဲ ဆိုေတာ့ ဗရုတ္သုတ္ခ အက်ဆံုးေန႔ အေၾကာင္းတဲ့။ ရွက္ပါတယ္ ဆိုမွ ေျပာရေတာ့မယ္။ ကဲ... ရွက္ရွက္နဲ႔ပဲ.. ေဖာ္လုိက္ရၿပီ။ ျဖစ္ပံုက...။<br /><span id="fullpost"><br />တစ္ေန႔ ကိုးတန္းေက်ာင္း တက္တုန္းကေပါ့။ ညေနပိုင္း သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရတယ္ (ေက်ာင္းမွာ)။ တစ္ေက်ာင္းလံုးေပါ့။ ေနပူထဲမွာဆိုေတာ့ စိတ္ညစ္လိုက္တာ လြန္ပါေရာ။ ျမက္လည္းႏွဳတ္ရ၊ အပင္ေတြလည္း ေရေလာင္းရ......... မညာဘူး.. တကယ္။ ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ကလည္း ကိုးလုိ႔ကန္႔လန္႔။ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္လည္း မဟုတ္။ ဒီေတာ့ စိတ္တုိတုိနဲ႔ ျမက္ေတြ ႏွဳတ္လိုက္တာ... အႏွဳတ္လြန္ၿပီး အနားက အလွပန္းပင္ေတြပါ ကုန္သြားေရာ ( တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဘူးေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ပါတယ္.......... ဟီး..... အေဖာ္ေခၚထားတာ။)<br /><br />ေျပာင္တာမွ တကယ့္ကို ဖံုးလုိ႔မရေအာင္ ကုန္သြားတာ..။ ဒီေတာ့ ဘယ္ရမလဲ... (ဥာဏ္ႀကီးရွင္ေတြေလ)။ ေဘးနားမွာ ရွိတဲ့ ႏြားကို ဆြဲၿပီး ေပးစားလုိက္တယ္...။ ေအးေရာ။ ေတာ္ေသးတယ္။ ပန္းပင္က ႏြားစားတဲ့ အပင္ျဖစ္ေနလို႔... ဟြန္း။ ၿပီးေတာ့ ဆရာမ မလာခင္ အေျပးတပိုင္းနဲ႔ လစ္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ဆရာမက ပန္းပင္ ေရေလာင္းတဲ့။ ေက်ာင္း၀န္းက သိပ္ေတာ့မက်ယ္ ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကံဆိုးစြာပဲ အပင္ေတြက အေရွ ႔ေရာ၊ အေနာက္ေရာ၊ ေဘးေရာ၊ အလယ္ေရာ ေနရာလပ္မက်န္ေအာင္ကို မ်ားတာ။ ေတာ္ေသးတယ္.. ေက်ာင္းကို အပိုင္းေတြခြဲၿပီး အသင္းလုိက္ ေနရာကန္႔ထားလုိ႔။ အသင္းေတြနဲ႔လည္း ၿပိဳင္ရေသးတယ္။ အမွတ္ရဖို႔။ ၿပီးခ်င္ေဇာနဲ႔ အားႀကိဳးမာန္တက္ (ေဒ၀ဒတ္ဥာဏ္နဲ႔) ေရေလာင္းလုိက္တာ ေျမၾသဇာလုပ္ဖုိ႔ ပံုထားတဲ့ ႏြားေခ်းတို႔ ေျမေဆြးတုိ႔ပါ အကုန္ေရထဲ ေျမာတာပဲ...... ဟာဟ။ ေသခ်ာမေလာင္းပဲ တစ္ခါတညး္ လုိက္ျဖန္းလုိက္တာေလ။ မွတ္ေရာ။ ကံေကာင္းလုိ႔ ႀကိမ္လံုးစာ မမိတယ္။ ေရေလာင္းၿပီး ခဏေနေတာ့ မိုးရြာလိုက္လုိ႔..။ မိုးမင္းႀကီးကို ေက်းဇူးတင္တယ္.. အဟုတ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ စာျပန္သင္မယ္ေပါ့ေလ။ အဲဒီတုန္းက ကိုးတန္းနဲ႔ ဆယ္တန္းက အခ်ိန္ပိုသင္ရတယ္.. သိလား။ သံုးနာရီ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ေလးနာရီမွ ျပန္ရတယ္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဆရာက သင္ေနျပီ... Physic ဆရာေလ။ ဒါနဲ႔ စာအုပ္ ကမန္းကတန္းထုတ္ရင္း... ျပန္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ေငးေနတာ။ ဆရာကလည္း ေက်ာင္းသားေတြ အာရံုမ၀င္ဘူးဆိုတာ သိတယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ စာသင္ရင္း ဘာေမးလဲသိလား။ အပူခ်ိန္ 160 ရွိတဲ့ ခဲတုန္းႀကီးက မေအးလြန္း ေနဘူးလားတဲ့။<br /><br />သိတယ္မဟုတ္လား။ သံေယာင္လိုက္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ အားလံုးက တုိင္ပင္စရာမလုိေအာင္ကို ညီတာေလ။ တစ္ၿပိဳင္တည္း... တစ္ညီတည္း ၀ုိင္းေအာ္လုိက္တယ္ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">“ေအးပါသည္” </span>ေပါ့။ ဆရာက နီးရာလူေတြ ေခါင္းကို မွီသလုိ.. ျဖစ္သလို.. စာအုပ္နဲ႔ ေခါက္တာ။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚ ေဒါက္ ကနဲပဲ။ ဒါေတာင္ ကိုယ့္အမွား ကိုယ္မသိေသးဘူး။ ဘာလုိ႔ ရိုက္လဲဟေပါ့။ ၿပီးမွ ရွက္ရယ္ ရယ္ျပရတယ္... အဟဲေပါ့။<br /><br />ဒါတင္ၿပီးလား ဆိုေတာ့ မၿပီးေသးဘူး။ ေက်ာင္းက ျပန္လာလုိ႔ က်ဴရွင္သြားေတာ့ လြယ္အိတ္ေမ့သြားတယ္ သိလား။ ဆရာမ မ်က္ႏွာျမင္ေတာ့မွ သတိရတာ။ ေတာ္ေသး.. အခ်ိန္ေစာေသးလုိ႔။ ၿပီးေတာ့ ညေစ်းမွာ မုန္႔တီသြားစားၿပီး ပိုက္ဆံေပးဖို႔ သတိမရဘဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ထြက္လာတာ သူငယ္ခ်င္း တစ္အုပ္စုလံုးပဲ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ေနာ္။ တစ္ေယာက္တည္းဆို မ်က္ႏွာကြဲ.. အဲေလ.. အရွက္ကြဲၿပီ။<br /><br />တစ္ေန႔လံုး ဗရုတ္သုတ္ခ ျဖစ္ေနလုိက္တာ.. အိပ္တဲ့ အခ်ိန္ထိေတာင္ မဆံုးေသးဘူး။ ငါ.. ဒီေန႔ ဘာျဖစ္ေနပါလိမ့္ေပါ့။ စဥ္းစားေနရင္း ေမေမ လာလုိ႔ ကမန္းကတန္း စာအုပ္ဖြင့္ဖတ္လုိက္တာ ေဇာက္ထုိးႀကီး။ ေတာ္ေသး.. ေမေမက သတိမထားမိလုိ႔..။ ၿပီးေတာ့ အိပ္ငိုက္ငိုက္နဲ႔ ၀င္အိပ္လိုက္တာ.. ေဘာပင္လ္ႀကီးကို ကိုင္လုိ႔။ တစ္ေန႔လံုး မွားေနတာ အိပ္ရာ၀င္ေတာင္ အလြတ္မေပးပါလားလုိ႔ေတာ့ စဥ္းစားမိလိုက္သား။ ဒါေပမယ့္ ေဘာပင္လ္ ကိုေတာ့ျပန္မထားမိလုိက္ဘူး။ အိပ္ေပ်ာ္သြားလုိ႔ေလ...။ ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-8604049301480585622?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-72006332241827346152008-10-10T16:09:00.007+07:002008-10-10T17:51:31.521+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SO8qP1IW7aI/AAAAAAAAALE/QuoIGdQBKvU/s1600-h/58.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 152px; height: 152px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SO8qP1IW7aI/AAAAAAAAALE/QuoIGdQBKvU/s320/58.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255465741613198754" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">အျမင္ေလးေတြေျပာပါဦး...</span></span><br /><br />ဒီေန႔ က်မ အြန္လုိင္းမွာ ဘေလာ့ဂါ အကိုႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုေပၚ မူတည္ၿ႔ပီး အျငင္းအခုန္ ျဖစ္ၾကတယ္... သိလား။ အေၾကာင္း အရာက မထူးဆန္းေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ ရွဳပ္ေထြးတယ္။ ဘာအေၾကာင္းလဲ သိခ်င္လား..။ ေျပာ မွာပါ။ ဒီလိုေလ..။<br /><br />ခ်စ္သူနဲ႔ ရည္းစား ဘယ္တာက ပိုေလးနက္လဲလုိ႔ေပါ့။ သူေျပာတာက.. ခ်စ္သူဆိုတာက အေပ်ာ္သေဘာ သက္ေရာက္ တယ္တဲ့..။ ရည္းစားဆိုတာကေတာ့.. အဲ... ဘယ္ရမလဲ... ေအာက္မွာ ဆက္ဖတ္ေနာ္..။<br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><span id="fullpost">ရည္းစားဆိုတာ...... တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ "ရည္"ရြည္ျပီ လက္တြဲဖို႔ စဥ္း "စား" ထားတဲ႔ သူကိုေျပာတာတဲ့...။ ဒီေတာ့ က်မလဲ ဘယ္ရမလဲ...။ သူ႔ကို ျပန္ေမး လိုက္တာေပါ့။ ဒါဆိုရင္ “ရည္စား” ျဖစ္ရမွာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔ “း” ကပိုၿပီး ရည္းစား ျဖစ္သြား ရတာလဲလို႔ ( ဟြန္း.. ဘယ္ရမလဲ.. က်မက... အဲေလာက္ထိ ခြာတာ.. အဲေလ.. ကပ္သပ္တာ..)။<br /><br />အံမယ္.. သူကလည္း ေခသူမဟုတ္ပဲ။ ဘာျပန္ေျပာလဲ သိလား..။ အမွန္ကေတာ႔ “ရည္စား” ပဲတဲ့..။ ကာလေရြ႔ လ်ားျပီး “ရည္းစား” ျဖစ္သြားတာတဲ့.. (ေကာင္းေရာ)။ ဒါနဲ႔ ဘယ္ရမလဲ..။ က်မလည္း ... အားက်မခံ ျပန္ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ ဟုတ္တယ္ေလ.. ကိုယ္လက္ခံ ထားတာကို ကိုယ္က ျပန္တင္ျပတာပဲ..အဟီး။<br /><br />က်မထင္တာကေတာ့..... ရည္းစားထက္ ခ်စ္သူက ပိုေလးနက္တယ္လို႔။ ခ်စ္သူဆိုတာက ကိုယ္တကယ္“ခ်စ္”ျပီး တကယ္ လက္တြဲရမယ့္“သူ”ကို ေျပာတာလို႔..။ အဲဒါက အခ်ိန္ကာလေရြ႔လည္း စာလံုးက မေျပာင္းဘူး .. မလြဲဘူးလို႔...။ အံမယ္.. ကိုယ့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆိုခ်က္နဲ႔ ကိုယ္ေတာ့ ဟုတ္ေနတာပဲ...။ ဟီး....။<br /><br />ကဲ... ကိုကို.. မမ.. တို႔ကေကာ.. ခ်စ္သူနဲ႔ ရည္းစားကို ဘယ္လုိ႔ လက္ခံၿပီး အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆိုၾကပါသလဲရွင္...။ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ ယူဆခ်က္ေတြ ကြန္႔မန္႔ထဲမွာ ဖလွယ္ေပး သြားပါဦးလုိ႔...။ ။<br /><div class="msg Nth"> </div></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7200633224182734615?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-58739325046520498442008-10-08T16:11:00.008+07:002008-10-08T17:34:58.465+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOx58VwTZ1I/AAAAAAAAAK8/33FzTGfaF6U/s1600-h/chiba_I_miss_you___sasuke.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 157px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOx58VwTZ1I/AAAAAAAAAK8/33FzTGfaF6U/s320/chiba_I_miss_you___sasuke.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254708942773380946" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီ ပုိ႔စ္ ေလးက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ပို႔ေပးတဲ့ forward mail ေလးက ရခဲ့ တာပါလုိ႔ ပထမဆံုး ၀န္ခံပါရေစ..။ က်မ အရမ္းႀကိဳက္လြန္းလို႔ လာလည္ၾကတဲ့ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြကို မူရင္းအတိုင္း ျပန္လည္ မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္..။ ထပ္တူခံစားႏိုင္ၾကပါေစေနာ္...။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.... မိန္းမေတြကို မုန္းတယ္... ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမုန္းဆံုးပဲ"</span><br /><br /></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: normal;"><p>သန္းေခါင္ယံ ည(၁၂)နာရီတြင္ အင္တာနက္ေပၚသို႔ သူတက္အလာကို<br />ေစာင့္ေနတတ္သည္မွာ ကြ်န္မအတြက္ အက်င့္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္။<br />အခန္းထဲတြင္ မီးမ်ားကို ပိတ္ျပီး ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနမိသည္။<br />ကြန္ပ်ဴတာ screen ေပၚမွ ျဖာက်လာေသာ ျပာလဲ့လဲ့ မီးေရာင္မွလဲြ၍ အခန္း<br />တစ္ခုလံုးေမွာင္အတိက်ေနသည္။ သူ၏ screen name မွာ (midnight)<br />ျဖစ္ျပီးသန္းေခါင္ယံည(၁၂)နာရီတိတိတြင္ online ေပၚသို႔ တက္လာ<br />တတ္သည္။ကြ်န္မမွာညတြင္မအိပ္ဘဲ အင္တာနက္ေပၚတြင္<br />ေျခဆန္႔ေနတတ္ေသာ ဇီးကြက္တစ္ေကာင္ျဖစ္သည္။ပထမဆံုးအၾကိမ္<br />ကြ်န္မဆီပို႔ေသာ သူ၏ message မွာ ထိုစာေၾကာင္းေလးျဖစ္သည္။</p> <p><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">"အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.... မိန္းမေတြကို မုန္းတယ္... ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမုန္းဆံုးပဲ"</span><br /></p><p>ထိုစာေၾကာင္းကို ဖတ္ျပီး ကြ်န္မစိတ္၀င္စားသြားမိသည္။ ကြ်န္မလည္း<br />ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ပ်င္းေနသည့္ အခ်ိန္မို႔ စာတစ္ေၾကာင္းရိုက္ျပီး<br />ပို႔လိုက္မိသည္။ ကြ်န္မပို႔ေသာ စာကိုဖတ္ျပီး သူေပါက္ကရထပ္ေျပာေတာ့မည္<br />မဟုတ္ဟု ကြ်န္မေတြးမိသည္။</p> <p>"ကိုယ့္ကိုယ္ဒီေလာက္မုန္းေနရင္ သြားေသလိုက္ပါလား"<br />သို႔ေသာ္ တစ္မိနစ္မွ်ပင္ မၾကာလိုက္....<br />"ဟုတ္တယ္.. ကြ်န္ေတာ္က အခုသရဲေလ"<br />"ဟား....သရဲျဖစ္ရတာေပ်ာ္လား"<br />"ကြ်န္ေတာ္ မေပ်ာ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုအဆံုးစီရင္မိတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္မကြ်တ္ဘူး"<br />"ဟား...ဟား.. အခ်စ္အတြက္ေၾကာင့္လား"</p> <p>ဒီလိုႏွင့္ စာေတြ အျပန္အလွန္ပို႔ၾကရင္း သူႏွင့္ ကြ်န္မ online သူငယ္ခ်င္း<br />ျဖစ္သြားၾကသည္။ သူသည္ သူ႔ကိုယ္သူ တေစၦတစ္ေကာင္အျဖင့္ သတ္<br />မွတ္ထားေသာေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ညတိုင္း<br />သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္တိက်စြာonline ေပၚသို႔ ေရာက္လာတတ္သည္။<br />ထိုအျပဳအမႈမ်ားေၾကာင့္ သူ႔ကို အံ့ၾသထိန္႔လန္႔စြာ ကြ်န္မပိုစိတ္၀င္စားမိ<br />သည္။ တေစၦသရဲ အင္တာနက္သံုးပါ့မလား... ဒါဟာ တိုက္ဆိုင္တဲ့ ေနာက္<br />ေျပာင္မႈ တစ္ခုပဲျဖစ္မည္ဟု ကြ်န္မ ေျဖသိမ့္မိသည္။ သူသည္<br />အရင္ကတည္းက ကြ်န္မ၏ရုပ္ရည္ကိုျမင္ဖူးထားသည့္အလား<br />ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္မ၏ပံုပန္းသ႑ာန္ကို မေမးဖူးခဲ့။ တစ္ခါတရံ သူသည္<br />ကြ်န္မေဘးတြင္ရွိေနခဲ့ျပီးကြ်န္မကို ထိုင္ၾကည့္ေနသည္ဟု ေျခာက္တတ္ေသးသည္။</p></span><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);" id="fullpost"><br />"ကြ်န္မ အခုဘာလုပ္ေနလဲ"<br />တစ္ခါတရံ ေနာက္ေျပာင္ျပီး သူ႔ကို ကြ်န္မေမးဖူးသည္။ ခဏမွ် သူႏႈတ္ဆိတ္<br />ေနတတ္ျပီး...<br />"ေတာ္ပါျပီ... ကြ်န္ေတာ္မေျပာခ်င္ဘူး.. ေျပာလိုက္ရင္ လန္႔သြားဦးမယ္"<br />"ေကာ္ဖီေတြ သိပ္မေသာက္နဲ႔ေလ"<br />"ပံုဆိုးပန္းဆိုး ထိုင္မေနနဲ႔ေလ"<br />တစ္ခါတရံ ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္မထားေသာ စကားမ်ားကို သူေျပာတတ္သည္။<br />ထိုစာရေသာ အခ်ိန္တြင္ တိုက္ဆိုင္စြာ ကြ်န္မမွာ ေကာ္ဖီေသာက္ေန<br />သည့္အခ်ိန္ (သို႔) ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ေျခအစံုကို စုတင္ျပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္<br />ကာ ကြန္ပ်ဴတာကို စိုက္ၾကည့္ေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။<br /><br /><p>ကြ်န္မႏွင့္ chatting လုပ္ေနေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ သူ႔ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္းကို<br />ေျပာျပတတ္သည္။ သူသည္ အသက္(၂၃)ႏွစ္ျဖစ္ျပီး chat room ထဲမွ<br />ေမ"ဟုေခၚေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို အစဲြအလမ္းၾကီးစြာ<br />ခ်စ္မိခဲ့ေၾကာင္း၊ ေမ"ေၾကာင့္ သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုးစီရင္မိေၾကာင္း၊<br />အင္တာနက္ကို ပထမဦးဆံုး ထိေတြ႔မိသည့္ သူ႔အဖို႔ chatting ဟု<br />ေခၚေသာ အင္တာနက္ စကား၀ုိင္း၏ လွည့္စားမႈကို နားမလည္<br />ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေမ"၏ေဖာ္ေရြေသာ အေျပာအဆိုမ်ားေပၚတြင္ သူ<br />သာယာမိေၾကာင္း ကြ်န္မကို ေျပာျပတတ္သည္။ အင္တာနက္တြင္<br />ဆရာတစ္ဆူလို ျဖစ္ေနေသာ ေမ"မွာ သူ မသိနားမလည္သည္မ်ားကို<br />သင္ျပတတ္သည္။ ေမ"၏ ေႏြးေထြးေသာ အေျပာမ်ားေၾကာင့္<br />chatroom ထဲ သူအျမဲ၀င္ျဖစ္ခဲ့သည္။ chatroom ထဲ၀င္တိုင္း ေမ"မွလဲြ၍<br />မည္သူႏွင့္မွ် သူစကားမေျပာေပ။</p> <p>"ကြ်န္ေတာ္ ေမ့ကို ခ်စ္တယ္.... ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ အင္တာနက္ခ်စ္သူ လုပ္ႏိုင္မလား"<br />"အင္တာနက္ ခ်စ္သူအတြက္ ဘာေကာင္းက်ဳိးရွိလဲ"<br />"ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေမကိုေပးဖို႔အတြက္ အခ်စ္ေတြ အျပည့္ရွိပါတယ္"<br />"အခ်စ္... အဟား... ေမမွာ ေပါလြန္းလို႔ကြယ္"<br />"ဒါဆို ေမလိုခ်င္တာ ကြ်န္ေတာ္အကုန္ေပးမယ္"<br />"အသက္ ယူမယ္ဆိုရင္ ေပးႏိုင္မလား"<br />"ေကာင္းျပီေလ"</p></span><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);" id="fullpost"><br />ေမ"၏အခ်စ္ကို ရဖို႔အတြက္ အရာရာကို သူစြန္႔လြတ္ရဲခဲ့သည္။ ေမ"၏ စကားလံုး<br />ခ်ဳိခ်ဳိေလးမ်ားၾကား သူမိန္းေမာ သာယာေနခဲ့မိသည္။ ၾကာေတာ့<br />အင္တာနက္ထဲတြင္ ေျပာရသည္ကို သူ အားမရေတာ့။ ေမ"ကို အျပင္ေလာက<br />တြင္ သူေတြ႔ခ်င္လာသည္။လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔ျပီး ေမ"ကို ေပြ႔ဖက္နမ္း႐ႈပ္<br />ခ်င္မိသည္။ ေမ" ကိုအျပင္တြင္ ေတြ႔ရန္၊ ဖုန္းဆက္ခြင့္ ေပးရန္ သူေတာင္းဆိုမိသည္။<br />ေမ"က ေတာင္းဆိုမႈေတြ မ်ားလြန္းေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတြ႔ခြင့္မေပးႏိုင္ေၾကာင္း<br />အျပင္းအထန္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူ႔အေပၚ ေမ"၏ဆက္ဆံမႈမ်ားက<br />ေအးစက္လာခဲ့သည္။ ေမ"ပို႔လာေသာ စာေၾကာင္းမ်ားကို ဖတ္ျခင္းျဖင့္<br />သူ႔အေပၚတြင္ ေမ"စိတ္ကုန္လာျပီျဖစ္ေၾကာင္း သိသာေနသည္။<br /><br /></span><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);" id="fullpost">ညတိုင္း သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ သူသည္ အခ်ိန္တိက်စြာ onlineေပၚသို႔<br />ေရာက္လာျပီး သူႏွင့္ေမ"၏ ပံုျပင္ကို ကြ်န္မအား ေျပာျပတတ္သည္။<br />တစ္ခါတရံသူ၏လုပ္ရပ္မ်ားကို ကြ်န္မ မေထာက္ခံမိေသာ္လည္း<br />ညတိုင္း online တက္ျပီး သူေျပာေသာ ပံုျပင္ကို နားေထာင္သည့္အလုပ္မွာ<br />ကြ်န္မအတြက္ မလုပ္မျဖစ္ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။<br /></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"><span id="fullpost"><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"</span></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"><span id="fullpost"><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ဘာျဖစ္လို႔ မီးမဖြင့္တာလဲ... အလင္းျပန္ေနတာ မ်က္စိပ်က္မယ္ေနာ္"</span><br /><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ဘာေျပာခ်င္တာလဲ.. ကြ်န္မကို ထိုင္ၾကည့္ေနျပန္ျပီလို႔ ေျခာက္လွန္႔ခ်င္တာလား"</span><br /><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္ေလ... ဘာလဲ မယံုေသးဘူးလား"</span> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့။ တစ္ခါတေလ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ပင္<br />အနားတြင္သူရွိေနသည္ဟု ယံုမွား သံသယ၀င္မိတတ္သည္။ ၀ိညာဥ္၏<br />သံလိုက္ဓာတ္ႏွင့္ အင္တာနက္၏ သံလုိက္လႈိင္းမ်ား တစ္ခါတရံ<br />ဆဲြငင္တတ္သည္ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေျပာဖူးေသာ္လည္း ကြ်န္မ<br />အယံုအၾကည္ မရွိခဲ့။ ထူးဆန္းသည္မွာ သူ႔ကို ကြ်န္မနည္းနည္းမွ<br />ေၾကာက္မေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ားက ထူးျခားတယ္"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို မေၾကာက္လို႔ ကြ်န္ေတာ္က သရဲဆိုတာ တကယ္မယံုလို႔လား"<br />"ကြ်န္မ တေစၦသရဲေတြ အယံုအၾကည္ မရွိဘူး"<br />သူေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ျပီး မနက္မိုးလင္းမွ ကြ်န္မအိပ္ယာ၀င္ျဖစ္သည္။<br />မနက္ပိုင္းတြင္ ေနျမင့္မွ ထတတ္ေသာ အက်င့္ေၾကာင့္ ကြ်န္မ၏ အတန္း<br />ခ်ိန္မ်ားကို ညေနပိုင္းတြင္သာ ေရြးထားသည္။ ဒီေန႔<br />အတန္းဆင္းခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မေခါင္းေတြ ေလးလံျပီး ကိုယ္လက္မအီမသာ<br />ျဖစ္ေနသည္။ အိမ္အေရာက္ ေဆးေသာက္ျပီး midnight online ေပၚသို႔<br />တက္လာခ်ိန္မွ ထေတာ့မည္ဟု စိတ္ကူးႏွင့္ ကြ်န္မအိပ္လိုက္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">အိပ္ေပ်ာ္ျပီး သိပ္မၾကာလိုက္ စိတ္ထဲတြင္ တကယ့္အျဖစ္လိုလို<br />အိပ္မက္လိုလို ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ ကြ်န္မအခန္းထဲသို႔<br />၀င္လာသည္ဟု ခံစားမိသည္။ ကြ်န္မထထိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေသာ္လည္း<br />ဘယ္လိုမွ ထမရခဲ့။ ထိုေယာက္်ားေလးမွာ အျပာႏုေရာင္ ည၀တ္အကၤ်ီကို<br />၀တ္ဆင္ထားသည္။ ရုပ္ရည္မွာ သန္႔ျပန္႔ေနေသာ္လည္းမ်က္ႏွာမွာ<br />ေသြးဆုတ္ျပီး ျဖဴေရာ္ေနသည္။ အၾကည့္မွာ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔သည္။<br />ကြ်န္မ ကုတင္နားသို႔ ခ်ည္းကပ္လာျပီး ကြ်န္မ၏ဆံပင္မ်ားကို<br />ပြတ္သပ္ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ ကြ်န္မမ်က္ႏွာကို ညင္သာစြာ<br />ပြတ္သပ္ေပးျပီး "ကိုယ့္ကိုယ္ေကာင္းေကာင္း ဂ႐ုစိုက္ေလ"<br />ဟုေျပာျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။<br /></p><p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မမ်က္စိကို အားယူဖြင့္လိုက္မိသည္။ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ည<br />၁၂နာရီ ၁၀မိနစ္။ ကြ်န္မ ကုတင္ေပၚမွ ခုန္ဆင္းျပီး ကြန္ပ်ဴတာကို<br />အလွ်င္အျမန္ဖြင့္လိုက္သည္။ လိုင္းခ်ိတ္ေနခ်ိန္တြင္ ထိုအျဖစ္အပ်က္မွာ<br />တကယ္လား၊ အိပ္မက္လား ဆုိသည္ကို ကြ်န္မ ေတြးေနမိသည္။<br />အိပ္မက္ျဖစ္သည္ထားဦး.. ဘာေၾကာင့္ ထိုလူ႔ ရုပ္ရည္ကို ကြ်န္မ<br />ေကာင္းေကာင္း မွတ္မိေနပါလိမ့္။ ကြ်န္မ ေ၀ခဲြမရျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္<br />ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ စာတစ္ေၾကာင္းေပၚလာသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကိုယ့္ကိုယ္ေကာင္းေကာင္း ဂ႐ုစိုက္ေလ"<br />ကြ်န္မ တစ္ကိုယ္လံုး ေတာင့္တင္းသြားသည္။ အိပ္မက္ထဲက စကားႏွင့္<br />တစ္ထပ္တည္းပါလား... စာေၾကာင္းေရးပို႔လိုက္သူမွာ ကြ်န္မႏွင့္ ညတိုင္း<br />chatting လုပ္ေနေသာ သူ႔ကိုယ္သူ တေစၦသရဲပါဟု ေျပာေသာ midnight....<br />ကြ်န္မ အသက္ရွဴဖို႔ေခတၱေမ့ေနခဲ့ျပီး ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားေပၚက စာကိုသာ<br />မ်က္ေတာင္မခတ္ ၾကည့္ေနမိသည္။ သူဟာ ကြ်န္မလို လူစင္စစ္<br />တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ အသိေပးေနမိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"တစ္ေယာက္ထဲေနရင္ အစာေတြကို ပံုမွန္စားရမယ္ေလ"<br />ကြ်န္မ ျပန္မေျပာသည္ကို သူသတိထားမိပံု မရ။ သူေျပာခ်င္တာကို ေျပာေနသည္။<br />"ရွင္အခု ဘယ္မွာလဲ... ကြ်န္မ အခန္းထဲမွာပဲလား.. ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား" ကြ်န္မထိန္႔လန္႔စြာ ေမးလိုက္သည္။<br />"ခင္ဗ်ား ဘယ္လို အေျဖမ်ဳိးကို လိုခ်င္လဲ"<br />"တိက်တဲ့ အေျဖမွန္ကို ကြ်န္မလိုခ်င္တယ္"<br />"ခင္ဗ်ား ခရမ္းႏုေရာင္ ည၀တ္အကၤ်ီကို ၀တ္ထားတယ္။ အက်ၤီေအာက္မွာ<br />အိတ္ကပ္ေလးႏွစ္ခုပါတယ္။ အိတ္ကပ္ေပၚမွာ လိပ္ျပာပံုဖဲျပားေလးပါတယ္။<br />စားပဲြခံုေပၚမွာ ခင္ဗ်ားေသာက္ေနက် ေကာ္ဖီခြက္ေလး တင္ထားတယ္။<br />ဒီညေတာ့ ခြက္ထဲမွာ ေကာ္ဖီ ရွိမေနဘူး။ ခင္ဗ်ား အိပ္ေပ်ာ္သြားလို႔<br />ေကာ္ဖီမေဖ်ာ္ရေသးဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေကာ္ဖီ မေသာက္ပါနဲ႔လား....<br />ခင္ဗ်ား ဖ်ားေနျပီ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ဖန္သားေပၚက ဆက္တိုက္ေပၚလာေသာ စာမ်ားကို ဖတ္ရင္း<br />ကြ်န္မႏွလံုးေသြးမ်ားပင္ ရပ္တန္႔သြားျပီလားဟု ထင္မိသည္။<br />ကြ်န္မဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့... ကြန္ပ်ဴတာ ပါ၀ါခလုတ္ကို<br />အျမန္ဆံုးပိတ္ျပီး ကုတင္ေပၚသို႔ ခုန္တက္ကာ ေစာင္ကို<br />ေခါင္းျမီးျခံဳထားလိုက္သည္။ ကြ်န္မေဘးတြင္ သူရွိေနသည္။<br />ကြ်န္မ အခန္းထဲတြင္ တကယ္ရွိေနခဲ့လို႔လည္း ကြ်န္မ၏<br />၀တ္စားဆင္ယင္မႈေတြ၊ ကြ်န္မ၏အက်င့္ေတြကို သူသိေနခဲ့ျခင္း<br />ျဖစ္သည္။ ညတိုင္း online ေပၚသို႔ ပံုမွန္တက္ျပီး သူ႔ကိုေစာင့္ေန<br />တတ္ေသာ ကြ်န္မ၏ တံုးအအ အျပဳအမႈမ်ားကို သူ အရင္ကတည္းက<br />ေစာင့္ၾကည့္ေနပံုရသည္။ သူေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ဆိုသည့္အေတြးႏွင့္<br />ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုး ေစာင္ထဲတြင္ တုန္ေနမိသည္။<br />မည္မွ်ၾကာၾကာ တုန္လႈပ္ေနမိသည္ မသိ။ ညေနက ေသာက္ထားေသာ<br />ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္ ကြ်န္မ တေျဖးေျဖး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ မႈန္၀ါး၀ါး<br />ကြ်န္မ၏ မသိစိတ္ထဲတြင္ သူသည္ ကုတင္ေဘးတြင္ ထိုင္ရင္း<br />ကြ်န္မအား ကရုဏာသက္စြာ ၾကည့္ေနသည္။ ေနာက္တြင္<br />ကြ်န္မ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">မနက္ႏိုးလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မ အပူခ်ိန္တက္ေနသည္။ တစ္ကိုယ္လံုး<br />ေပ်ာ့ေခြေနျပီး လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ရန္ အင္အားပင္ မရွိေတာ့။ ညတုန္းက<br />အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားမိသည္။ သူသည္ ေန႔ခင္းတြင္ ကြ်န္မေဘးတြင္<br />ရွိေနမည္ မဟုတ္ဟု ထင္မိသည္။ တေစၦသရဲမ်ားသည္ အလင္းေရာင္ကို<br />ေၾကာက္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား..။ ကြ်န္မ ကုတင္ေပၚမွ အားယူ<br />ထလိုက္သည္။ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ရန္ ေရေႏြးတည္ေနရင္း ညက<br />သူေျပာခဲ့ေသာ စကားကို ျပန္သတိရမိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေကာ္ဖီ မေသာက္ပါနဲ႔လား.. ခင္ဗ်ား ဖ်ားေနျပီ"<br />ေကာ္ဖီကို ကြ်န္မ ဆက္မေဖ်ာ္မိေတာ့။ ညတုန္းက ျမင္ခဲ့ဖူးေသာ သူ႔ပံုရိပ္ကို<br />ကြ်န္မျမင္ေယာင္မိသည္။ သူသာ တေစၦမဟုတ္ခဲ့လွ်င္ မိန္းကေလးမ်ား<br />၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနေသာ ရုပ္ရွည္ရွိသူျဖစ္သည္။ သူ၏ခံစားခ်က္မ်ားကို<br />နားေထာင္ျပီး သူ႔အေပၚ ကြ်န္မ သနားမႈေတြ ပိုသြားျပီလား...သူ႔ကို ကြ်န္မ<br />ခ်စ္မိသြားျပီမလား.. တေစၦတစ္ေကာင္ကို ကြ်န္မခ်စ္မိသြားျပီလား...<br />ဘယ္ေလာက္ စိတၱဇဆန္တဲ့ အျပဳအမႈလဲေနာ္...</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">သူေျပာျပဖူးေသာ သူ႔အေၾကာင္းမ်ားကို ကြ်န္မျပန္စဥ္းစားမိသည္။ သူ႔အေပၚ<br />ေမ" ဆက္ဆံေရးက်ဲလာခဲ့သည္ ဆိုသည့္အထိပဲ ကြ်န္မသိခဲ့သည္။ သူ႔လို<br />ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာသည့္ လူကို ေမ" ဘာေၾကာင့္မ်ား ျငင္းဆန္ခဲ့သလဲ..<br />ကြ်န္မသိခ်င္လာမိသည္။ သူဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္ခဲ့လဲ...<br />"အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.. မိန္းမေတြကိုမုန္းတယ္" ဟုေျပာျပီး<br />ဘာေၾကာင့္ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို အင္တာနက္ေပၚက ကြ်န္မအား<br />ေျပာျပေနသလဲ.. ကြ်န္မသိခ်င္စိတ္ ပိုျပင္းျပလာခဲ့သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ညအေမွာင္ထု၏ တေျဖးေျဖး ၀င္ေရာက္လာမႈက ကြ်န္မစိတ္ကို<br />ပိုလႈပ္ရွားေစခဲ့သည္။ သိခ်င္စိတ္မ်ားေၾကာင့္ ည ၁၁နာရီ မိနစ္ ၅၀တြင္<br />ကြ်န္မ အခန္းမီးမ်ားကုိဖြင့္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔တြင္ ထုိင္ေနမိသည္။<br />မည္မွ်ပင္ သတၱိရွိသည္ထားဦး တေစၦတစ္ေကာင္ႏွင့္ အေမွာင္ထဲတြင္<br />ကြ်န္မ ထိုင္ရဲမည္မဟုတ္။ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ထားေသာ တေစၦ<br />တစ္ေကာင္ကို ကြ်န္မ မျမင္မေတြ႔ႏိုင္မွန္း သိေနေသာ္လည္း<br />တံခါးေပါက္ဘက္သို႔ ကြ်န္မ မၾကာခဏ လွည့္ၾကည့္ေနမိသည္။<br />သူ႔ကို ကြ်န္မေစာင့္ေနေၾကာင္း သူ႔အား သိေစခ်င္ေသးသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ည ၁၂ နာရီ ၀၁ မိနစ္... နံရံေပၚတြင္ ခ်ိတ္ဆဲြထားေသာ နာရီလက္တံ၏<br />တစ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ အသံမွလဲြ၍ တစ္ခန္းလံုး တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဒီည<br />သူလာပါဦးမလား...။မေန႔ညက ကြ်န္မ အျပဳအမႈေၾကာင့္ ဒီည သူထပ္လာပါ ဦးမလား...</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"တစ္ခန္းလံုး မီးေတြ ထိန္ေနေအာင္ ဖြင့္ထားတာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေၾကာက္သြားျပီလား"<br />သူလာပါျပီ.... ကြ်န္မ ၀မ္းသာသြားမိသည္။ သူ႔ကိုေမးဖို႔ ေမးခြန္းေတြ<br />ကြ်န္မမွာ အမ်ားၾကီးရွိေသးသည္ မဟုတ္ပါလား..။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာက္မိပါတယ္"<br />ကြ်န္မ စာျပန္မရိုက္ဘဲ ပါးစပ္က တိုးတိုးေလး ေရရြတ္လိုက္မိသည္။ သူသာ<br />ကြ်န္မအခန္းထဲတြင္ ရွိေနခဲ့လွ်င္ ကြ်န္မေျပာသမွ် သူၾကားႏိုင္လိမ့္မည္ဟု<br />ကြ်န္မထင္သည္။ ယခု အျဖစ္အပ်က္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က<br />ေနာက္ေျပာင္ေနသည္ဟု ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေသးသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ား အရင္က ကြ်န္ေတာ့္ကို မေၾကာက္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ"<br />"အရင္တုန္းက တစ္ေယာက္ေယာက္က ေနာက္ေျပာင္ေနတယ္လို႔<br />ကြ်န္မထင္ခဲ့တယ္ေလ။ တကယ့္သရဲျဖစ္မယ္မွန္း ေတြးမထားမိဘူး"<br />"အခု ခင္ဗ်ား သိျပီေလ။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဆက္စကားေျပာေနဦးမလား"<br />"အင္း... ေျပာမယ္။ ကြ်န္မသိခ်င္တာေတြ ေမးရဦးမယ္" ကြ်န္မ အသက္ကို<br />ျပင္းျပင္းေလး ရွဴသြင္းလိုက္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ေမနဲ႔ ရွင့္အေၾကာင္းကို အစအဆံုး ေျပာျပႏိုင္မလား"<br />"ေမဟာ ကေ၀မတစ္ေယာက္ပါ။ လွည့္စားတတ္တဲ့ ကေ၀မ...<br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက သူ႔မွာ<br />လက္ထပ္ရမဲ့သူရွိျပီးသား.. အင္တာနက္မွာ<br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကလည္း သူ႔အတြက္ အပ်င္းေျပဖို႔<br />သက္သက္ပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အရုပ္တစ္ရုပ္လို သူသေဘာထားခဲ့တယ္။<br />ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ခံစားခ်က္ကို သူအမ်ဳိးမ်ဳိး လွည့္စားခဲ့တယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ရွင္ ဘယ္လိုလုပ္သိလိုက္တာလဲ"<br />"သူနဲ႔ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။<br />အၾကိမ္ၾကိမ္လည္း ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ သူ႔ကို မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔<br />ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္လို႔လည္း ေျပာခဲ့တယ္။<br />ထူးထူးဆန္းဆန္းပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူေတြ႔မယ္လို႔ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။<br />သူနဲ႔ေတြ႔ရမဲ့ရက္မွာ ကြ်န္ေတာ္စိတ္အရမ္းလႈပ္ရွားခဲ့<wbr>တယ္။ သူ႔ကို ေတြ႔တာနဲ႔<br />သူမွန္း ကြ်န္ေတာ္မွတ္မိေနခဲ့တယ္။ သူအရမ္းလွတယ္။<br />ဓာတ္ပံုထဲကထက္ေတာင္ လွတယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္ေပၚမွ တက္လာေသာ စာမ်ားကို ဖတ္ရင္း<br />ကြ်န္မမ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ ေမ့ေနခဲ့သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ သက္သာေသးပံု မေပၚဘူး သြားအိပ္လိုက္ပါလား"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ဟင့္အင္း... ကြ်န္မ ေမးဖို႔ ေမးခြန္းေတြ က်န္ေနေသးတယ္" ကြ်န္မ<br />ေခါင္းရမ္းရင္း ေျပာလိုက္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ားရဲ႔ လက္ကို ကြ်န္ေတာ္ ကိုင္ေနတယ္... ခံစားလို႔ရလား"<br />မေမွ်ာ္လင့္ေသာ စာေၾကာင္းေၾကာင့္ ကြ်န္မေယာင္ရမ္းျပီး လက္ကို<br />ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ကြ်န္မ ခံစားလို႔ မရခဲ့...သို႔ေသာ္ ေႏြးေထြးေသာ<br />လက္တစ္စံုက ကြ်န္မလက္ကို ဆုတ္ကိုင္းထားသည္ဟု ကြ်န္မျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ား ၾကည့္ရတာ အားမရွိဘူးဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ စိုးရိမ္တယ္။ ေမးခ်င္တဲ့<br />ေမးခြန္းေတြ ေနာက္ညမွ ေမးပါလား... အနားယူလိုက္ေနာ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">စာေၾကာင္းေလး တစ္ေၾကာင္းသာျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ၾကင္နာေသာ<br />သူ႔စကားမ်ားကို ကြ်န္မခံစားမိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္မ တစ္ခုေမးျပီးရင္ သြားအိပ္မွာပါ"<br />ကြ်န္မ အရဲစြန္႔ျပီး ကြ်န္မ အသိခ်င္ဆံုး ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေမးလိုက္မိသည္။<br />"ဘာျဖစ္လို႔ ကြ်န္မကိုမွ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရတာလဲ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"... ကြ်န္ေတာ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ၾကာျပီ။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ chatting<br />မလုပ္ခင္ကတည္းက ခင္ဗ်ားအခန္းထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ရွိေနခဲ့တယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">တေစၦတစ္ေကာင္ ကြ်န္မ အခန္းထဲတြင္ အေစာၾကီးကတည္းက<br />ရွိေနသည္ကို ကြ်န္မ မသိခဲ့ပါလား.. ကြ်န္မ၏ ေန႔စဥ္<br />အျပဳအမႈမ်ားကို သူေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ပါလား...။ ထိုသို႔<br />ေတြးမိလိုက္စဥ္ ကြ်န္မပါးႏွစ္ဘက္အပူေၾကာင့္ ရွိန္းခနဲ<br />ျဖစ္သြားသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ဟား...ဟား.. ခင္ဗ်ား ဘာေတြးေနလဲ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္<br />အဲဒီေလာက္ ေအာက္တန္း မက်ပါဘူးဗ်ာ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မပါးႏွစ္ဘက္ နီျမန္းသြားသည္ကို ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ၏အေတြးကို သူသိေနခဲ့သည္။<br /></p><p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"တစ္ျခားလူမသိေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္တဲ့ အျပဳအမႈေတြဟာ မတရားဘူးဆိုတာ ရွင္မသိဘူးလား"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"တရားတယ္၊ မတရားဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔<br />၀ိညာဥ္ေတြက ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တယ္ေလ။ ခင္ဗ်ားနဲ႔<br />ခင္ျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ျပီး လာခဲ့တယ္။<br />တစ္ခ်ိန္လံုး ကြ်န္ေတာ္ေစာင့္ၾကည့္ မေနေတာ့ပါဘူး"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ေနပါဦး..... ေန႔လည္အခ်ိန္ေတြမွာ ရွင္ဘာလုပ္ေနလဲ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ေန႔လည္.. ေန႔လည္ဆိုရင္ ေလးေထာင့္အခန္းထဲမွာ ထားထားတဲ့<br />ခႏၶာကိုယ္ထဲ ကြ်န္ေတာ္၀င္ေနရတယ္ေလ။ ညအခ်ိန္လို<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထြက္လာခြင့္မရဘူး"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မ မ်က္လံုးမ်ား ျပဴးသြားမိသည္။<br />ေလးေထာင့္အခန္း......... ခႏၶာကိုယ္....</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ေန.. ေနပါဦး... လူေတြက ရွင့္ကို မသၿဂၤိဳလ္ၾကေသးဘူးလား"<br />"ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္က ေဆးရံုမွာပဲ ရွိေနေသးတယ္။ ေမ့ေျမာေနဆဲမို႔<br />သူတို႔က လက္မလြတ္ခ်င္ၾကေသးဘူးနဲ႔ တူတယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">သူ...သူ... အသက္ရွင္ေနဆဲပါလား..။ ၀ိညာဥ္ကသာ<br />ေလွ်ာက္သြားေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေဆးရံုတြင္ လဲေလ်ာင္းေန<br />ေသာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ၀ိညာဥ္မဲ့ေသာ ခႏၶာကိုယ္ျဖစ္မည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ရွင္ဘာျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ မျပန္တာလဲ... လူလုပ္ရမွာ<br />ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုန္သြားျပီလား"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္ေတာ္ ျပန္သြားရင္ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ရေတာ့ဘူး။<br />ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမ့သြားမွာ စိုးတယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">သူ႔စကားကို ၾကားျပီး ကြ်န္မ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိသည္။<br />သူ၏စိတ္ထဲတြင္ ကြ်န္မ ရွိေနခဲ့ျပီလား...<br />လူသားတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ သူ၏ပိုက္ေထြးမႈကို<br />ကြ်န္မခံယူခ်င္ေသးသည္။ လူတစ္ဖန္ျပန္လုပ္ဖို႔ သူ႔မွာ အခြင့္အေရးေတြ<br />ရွိေနေသးသည္။ ကြ်န္မကို ျမင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ထိုအခြင့္အေရးကို သူ<br />လက္လြတ္ေတာ့မလား။ ကြ်န္မ မ်က္စိေထာင့္စြန္းက မ်က္ရည္မ်ား<br />အတားအဆီးမဲ့ စီးက်လာသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"မငို.. မငိုပါနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာအမွားမ်ား ေျပာမိပါလိမ့္<br />(ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္)"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ထိုစာေၾကာင္းကို ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ အသံထြက္ ရယ္လိုက္မိသည္။<br />တေစၦတစ္ေကာင္က ကြ်န္မကို ႏွစ္သိမ့္ေနပါလား..။<br />စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို ကပ်ာကယာ<br />သုတ္ေပးေနသည့္ သူ႔ကို ကြ်န္မျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ရွင္ရဲ႔ ေပြ႔ဖက္မႈကို ကြ်န္မ ခံယူခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုမဟုတ္ေသးဘူး။<br />တကယ့္ လူတစ္ေယာက္အျဖင့္နဲ႔ ေပြ႔ဖက္မႈကို ကြ်န္မ ခံယူခ်င္တယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ျပန္၀င္ဖို႔ ေျပာေနတာလား"<br />"ဟုတ္တယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"၀င္သြားျပီးေနာက္ပိုင္း ခင္ဗ်ားနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ကြ်န္ေတာ္<br />သတိမရေတာ့မွာကို မေၾကာက္ဘူးလား"<br />"ဒီလိုပဲ ျဖစ္တတ္သလား..ကြ်န္မကို ေမ့သြားမွာလား" ကြ်န္မစိတ္ပူစြာ ေျပာလိုက္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"အေသအခ်ာေတာ့ မသိဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႔ေမ့တတ္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႔ မေမ့တတ္ဘူး။<br />ခံႏိုင္ရည္အားကို ၾကည့္ရဦးမယ္ေလ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ျပန္သြားျပီး သူ သတိမရခဲ့လို႔ ကြ်န္မကို လာမရွာႏိုင္ခ်င္ေနပါေစ။<br />ကြ်န္မေၾကာင့္ သူသည္ ခိုကိုးရာမဲ့ ၀ိညာဥ္တစ္ေကာင္ေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ျပန္သြားပါ။ ရွင္ ကြ်န္မကို မေမ့ဘူးလို႔ ကြ်န္မ ယံုၾကည္တယ္။<br />လူစင္စစ္တစ္ေယာက္အျဖင့္နဲ႔ ကြ်န္မေရွ႔မွာ ထိုင္ျပီး ရွင္နဲ႔<br />ေမအေၾကာင္းေျပာျပတာကို ကြ်န္မ ၾကားခ်င္ေသးတယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">မ်က္စိကိုမွိတ္ သူ႔ပံုရိပ္ကို ျမင္ေယာင္ ခံစားရင္း ကြ်န္မ ေျပာလိုက္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ား စကားကို ကြ်န္ေတာ္ နားေထာင္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ<br />ျပန္၀င္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနမလား"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္မ ေစာင့္ေနမယ္။ တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေနမယ္။ ကြ်န္မကို<br />ေမ့ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရွင္သတိရျပီး ကြ်န္မကို ျပန္မွတ္မိလာတဲ့အထိ<br />ေစာင့္ေနမယ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မေျပာရင္း ရင္နင့္မိသည္။ မ်က္ရည္မ်ားက အတားအဆီးမဲ့စြာ<br />စီးဆင္းလာျပန္သည္။ သူ ကြ်န္မအနားက ေပ်ာက္ကြယ္<br />သြားေတာ့မယ္ဆိုတာ ရာခုိင္ႏႈန္း တစ္၀က္က ေသခ်ာ<br />ေနျပီ။ ရင္ထဲ စူးေနေအာင္ နာက်င္လာမိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ခင္ဗ်ားပါးကို ကြ်န္ေတာ္ နမ္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း<br />ဂရုစိုက္ေနာ္။ ကြ်န္ေတာ္သြားျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနပါေနာ္"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">နာရီလက္တံမ်ား တစ္စကၠန္႔ျပီး တစ္စကၠန္႔ ေရြ႔ေနသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ<br />ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ သူ၏ စာမ်ား ထပ္ေပၚမလာေတာ့။ ကြ်န္မ<br />ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ထိုင္ရင္း အားရပါးရ ငိုလိုက္မိသည္။<br />အိပ္မက္ထဲက သူ႔ပံုရိပ္ကို စဲြစဲြျမဲျမဲ မွတ္ထားရန္ ကိုယ့္ကိုယ္<br />သတိေပးလိုက္မိသည္။ သူသည္ အခ်ိန္မေရြး ကြ်န္မေရွ႔တြင္<br />ေပၚလာႏိုင္သည္။ ထိုအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ အလွပဆံုးျပံဳးလွ်က္<br />သူ႔ကို ေႏြးေထြးစြာ ကြ်န္မၾကိဳမည္။ သူမလာမွန္း<br />သိေနလွ်က္ႏွင့္ ညသန္းေခါင္ ၁၂နာရီေရာက္တိုင္း ကြ်န္မ online ေပၚသို႔<br />တက္ျပီး သူ႔ကိုရွာျမဲ... သူ၏ message မ်ားကို ေမွ်ာ္ေနျမဲပင္။ ကြ်န္မ၏<br />အျပဳအမႈမ်ားသည္ စိတၱဇဆန္ေကာင္း ဆန္ေနလိမ့္မည္။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"></span></p><p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀</span><wbr style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၀၀၀၀၀၀</span></p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);"><br />ျပကၡဒိန္ စာရြက္မ်ား တစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္ ေၾကြက်ကုန္သည္။<br />လူသြားလူလာမ်ားၾကားတြင္ သူ႔ကို ကြ်န္မ လိုက္ရွာေနမိသည္။<br />ကြ်န္မကိုေတြ႔လွ်င္ ကြ်န္မႏွင့္ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသမွ် သူ<br />မွတ္မိေနမည္ဆိုသည္ကို ကြ်န္မ ယံုၾကည္ေနမိသည္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲရွိ<br />သစ္ရြက္မ်ားပင္ ေႏြဦးေလႏွင့္အတူ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးေနၾကကုန္ျပီ။ မၾကာမီ<br />ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရာက္ေတာ့မည္။ ေလ႐ႈးတစ္ခ်က္အေ၀ွ႔<br />ကြ်န္မလက္ထဲက စာရြက္မ်ား ျပန္႔က်ဲကုန္သည္။ ထိုစာရြက္စာတမ္းမ်ား<br />မရွိလွ်င္ စာေမးပဲြတြင္ ကြ်န္မ ဒုကၡလွလွေလး ေတြ႔ဦးမည္။ စာရြက္မ်ားကို<br />ကြ်န္မ ကပ်ာကယာ လိုက္ေကာက္လိုက္သည္။ ကြ်န္မႏွင့္အတူ<br />စာရြက္မ်ားကို လိုက္ေကာက္ေနေသာ အရိပ္တစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္္<br />မိသည္။ စာရြက္မ်ားကို ေကာက္ရင္း ကြ်န္မ ေဘးနားတြင္ ေျခအစုံ<br />ကိုရပ္လိုက္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကိုယ့္ကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း ဂရုစိုက္ေလ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မရင္ ဒိန္းခနဲ ခုန္သြားမိသည္။ ခပ္ၾသၾသႏွင့္ ႏူးညံ့ေသာ ထိုအသံမွာ<br />ကြ်န္မႏွင့္ မရင္းႏွီးေပမယ့္ ထိုလူေျပာလိုက္ေသာ စကားမွာ midnight<br />ေျပာတတ္ေသာ စကားႏွင့္ တစ္ထပ္တည္း။ ကြ်န္မ အထိန္႔အလန္႔<br />ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">သူ... သူပါလား... အိပ္မက္ထဲက ရုပ္ပံုလႊာေလး... အသားအနည္းငယ္<br />ညိဳသည္မွလဲြ၍ ကြ်န္မ အသိစိတ္ထဲက ရုပ္ပံုေလး၊ ကြ်န္မႏွင့္<br />ရင္းႏွီးေသာ ရုပ္ပံုေလး။ ခႏၶာကိုယ္ အနည္းငယ္ ဖြံ႔ျဖိဳးသည္က<br />လဲြ၍ အိပ္မက္ထဲက ရုပ္ပံုႏွင့္ တစ္ထပ္တည္း။ ကြ်န္မေရွ႔တြင္<br />သူထိုင္ခ်လိုက္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ေဆာရီးပဲေနာ္.. ေတာ္ေတာ္ေလး က်န္းမာဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ယူေနရလို႔ပါ။<br />လံုး၀ ေနေကာင္းသြားျပီဆိုမွ ကြ်န္ေတာ္ လာေတြ႔ရဲတယ္ေလ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မ အံ့ၾသ၀မ္းသာျပီး ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့။ မ်က္လံုးအိမ္ထဲတြင္<br />မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနခဲ့သည္။ ကြ်န္မကိုယ္ကို ေထာင္မတ္ေပးရင္း<br />ကြ်န္မမပါးကို ညင္သာစြာ သူပြတ္သပ္လိုက္သည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္ေတာ္ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ပါးျပင္ေတြက ႏူးညံ့ေနတယ္"<br />"ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ့္ကြ်န္ေတာ္ ျပန္မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">သူရယ္ရင္း လက္ကို ကမ္းေပးသည္။ ရယ္ေနပံုက အျပစ္ကင္းေသာ<br />ကေလးေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ တူေနသည္။</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ ေနေဒြးေဇာ္ပါ။ ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္"<br />"ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ကြ်န္မ မိဆိုးပါ"</p> <p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ကြ်န္မျပန္ကမ္းလိုက္ေသာ လက္ကို ၾကင္နာစြာ သူဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။<br /></p><p style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">"မိဆိုး ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တစ္သက္လံုး လက္တဲြသြားႏိုင္မလား"<br />ကြ်န္မ ေခါင္းကို သြင္သြင္ငံု႔လိုက္မိသည္။</p> <p><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ေႏြဦး၏ ေလ႐ူးႏွင့္အတူ ကြ်န္မေရွ႔သို႔ သူေရာက္လာခဲ့သည္။ ရြက္ေၾကြမ်ား</span><br /><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">ျဖန္႔ခင္းထားေသာ အ၀ါေရာင္လမ္းေလးေပၚတြင္ သူႏွင့္ကြ်န္မ<br />ပထမဆံုးအၾကိမ္</span><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);"> ေတြ႔ဆံုၾကသည္။ ။</span><br /></p><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-5873932504652049844?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-64516821211565919982008-10-08T12:39:00.004+07:002008-10-08T13:04:25.622+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOxL-O2rEgI/AAAAAAAAAKs/dZhePWnWDYQ/s1600-h/getavatar.aspx.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOxL-O2rEgI/AAAAAAAAAKs/dZhePWnWDYQ/s320/getavatar.aspx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254658397745910274" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဘာျဖစ္ႏိုင္မလဲဟင္..</span><br /><br />ေမးခြန္းေလး တစ္ခု ေမးၾကည့္မယ္ေနာ္။ မွန္ရင္... အဲေလ မုန္႔ေကၽြးရမယ္ ( ေျဖတဲ့ သူက ေကၽြးရမွာေနာ္... ဟြန္း)။ အဲေလာက္ သေဘာေကာင္းတယ္ ေနာ္။<br /><br />ေမးခြန္းေလး ကေတာ့ “ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">လူတစ္ေယာက္က တစ္စံုတစ္ခုကို အက်ယ္ႀကီး ေအာ္လိုက္တဲ့အခါ အနားမွာ ရွိတဲ့ သူေတြ ဘာျဖစ္မလဲ?</span>” တဲ့..........။ ကဲ... နဖူးကေခၽြး ေျခမက်ေအာင္ စဥ္းစား အဲေလ.. ႀကိဳးစားၿပီး ေျဖေနာ္... <span style="color: rgb(51, 0, 153);">:P</span>..။ အေျဖတုိက္ဖို႔လည္း ေမ့ၾကပါနဲ႔ ေနာ္......။<br /><br /><span id="fullpost">အေျဖက ဘာတဲ့........။ “<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">အက်ယ္ႀကီး ၾကားရမွာေပါ့</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"></span>” တဲ့။ ကဲ.......... မွတ္ၿပီလား......။ အဟား.....။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-6451682121156591998?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-11647825341852970252008-10-07T13:47:00.011+07:002009-06-16T16:57:49.287+07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ေရာင္ျပန္ရဲ့ ျဖစ္သလုိေလးေတြ</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOsZdt0l0CI/AAAAAAAAAKk/1uq8JoVFOZg/s1600-h/fh_024.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 151px; height: 169px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOsZdt0l0CI/AAAAAAAAAKk/1uq8JoVFOZg/s320/fh_024.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254321388564893730" border="0" /></a></div> <p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဦးဦးအိမ္္</span><span>က တက္ထားတယ္ လာၾကည့္ဆိုေတာ့ ေခါင္းက ႀကီးၿပီးရင္း ႀကီးျပန္၊ မ်က္လံုးက ျပဴးၿပီးရင္း ျပဴးလာျပန္ပဲ…အဟြန္း ။ ဒါနဲ႔ </span><span style="color: rgb(51, 102, 102);"><span style="color: rgb(102, 51, 102);">comment</span> </span><span>ေလးေတြကို ဆက္ဖတ္ ေနတယ္ေပါ့။ လာျပန္ၿပီ....တစ္ေယာက္ ။</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဦးဦးမိုးေသာက္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">္</span><span>ကလည္း တက္ ထားတယ္တဲ့။ ဘုရား၊ တရား တလုိ႔ သြားၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေသး။ ေရးခိုင္းတာက အတူတူ ျဖစ္ေနလုိ႔။ </span><br /></span></span></p><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရးခိုင္းတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့… အယ္…. <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျဖစ္သလို စားတာေလးမ်ား</span> တဲ့။ အဲဒါမွ ဒုကၡ ကို္ယ့္ဟာကိုယ္ အပ်င္းႀကီးတာ သူမ်ားသိေတာ့မွာပဲ။ ဒီလို ေနလုိ႔ေတာ့ ၿပီးေသးပါဘူး။ ေရးဦးမွပဲ ဆိုၿပီး ကြန္ျပဴတာေရွ ႔ ထိုင္လိုက္တယ္။ ျဖစ္သလို လုပ္ငန္း အဲေလ… ဇာတ္လမ္း ဒီမွာတင္ စၿပီေပါ့။ ကားလိပ္ဖြင့္… အဲေလ……မွားလုိ႔…။</span></span><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><span id="fullpost">ေရာင္ျပန္က အိမ္မွာဆို ေခ်းအမ်ားဆံုးထင္တယ္။ အစားအေသာက္ ကိုေျပာတာ တစ္မ်ဳိးမထင္နဲ႔ ….. ဟြန္း။ အသားဆို ၾကက္သား၊ ၀က္သား ကလြဲလုိ႔ ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ သိပ္မစားျဖစ္ဘူး။ ငါးေတာင္ သားေရထူတဲ့ ငါးခူတို႔ ငါးပူတင္းတုိ႔ဆုိ စားခ်င္ဘူး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အိမ္က အမနဲ႔ အေမေတြက ငါးခူဆို အရမ္းႀကိဳက္ ဆိုေတာ့ ျပသနာက စၿပီေပါ့။ ဒီႏွဳတ္ခမ္းေမြးနဲ႔ ငါးခူကိုမ်ား ဘာလုိ႔ ႀကိဳက္ၾကလည္း မသိဘူး။ အဟုတ္…..။<br /><br />ဒီေတာ့ မႀကိဳက္တာကိုေတာ့ ေအာင့္မစားႏိုင္ဘူးေလ။ အသက္ေသရင္ ေသပါေစ... ဟြန္း။ ႏွဳတ္ခမ္းစူရင္း ျဖစ္သလုိေလြးရေတာ့တာေပါ့။ ငါးခူ အဖတ္သာမစားတာ ျဖစ္သလို ဟင္းရည္ေတာ့ စားတယ္.. အဟိ။ တစ္ခါတစ္ေလ ျဖစ္သလို ငါးပိေၾကာ္နဲ႔လည္း စားရတာပဲ။<br /></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span id="fullpost">မားမားထုပ္နဲ႔လည္း ၿပီးရတာေပါ့။ ေတာ္ေသး ေရာင္ျပန္က မားမား အရမး္ႀကိဳက္လုိ႔။ ငါးေျခာက္ေလးကို ကၽြတ္ကၽြတ္ေၾကာ္ၿပီး ေရဆမ္းနဲ႔လည္း ေလြးရတာပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ႀကံဳသလို ကြတ္တီယို( ယိုးဒယားေခါက္ဆြဲ) ၀ယ္စားလိုက္တာပဲ။ ဟီး….ပ်င္းခ်က္က ကန္းကုန္တယ္ဟုတ္.....။<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါဆို ရွိတဲ့ အသီးေတြ အရည္ေတြ အကုန္ ကုန္ၿပီမွတ္။ အဲဒီအတြက္ ေမေမ့ကို တည့္ေအာင္ ေပါင္းထားရတယ္ သိလား။ လူႀကီးဆီမွာက ဓါတ္စာေတြ ပိုရွိတယ္ေလေနာ္။ ေမ့ေမ့ ဆီမွာ အမေတြမသိေအာင္ခၽြဲလုိ႔ စားေနက်ဆိုေေတာ့ အဆင္ကို ေျပေရာ… ဟီး။<br /></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span id="fullpost">ဒီလုိနဲ႔ ေနလာလုိက္တာ တစ္ေန႔ အိမ္ကို ဧည့္သည္ေရာက္ပါေလေရာ။ အစားေကာင္း စားရမယ္လို႔ အထင္မေစာနဲ႔။ ပဲျပဳတ္ေျခာက္ တစ္ထုပ္ႀကီး ယူခဲ့တယ္ရွင့္။ ဒီေတာ့ ေန႔တိုင္း ျဖစ္သလို ထမင္းေၾကာ္ေပါ့.. ဟာဟ.. ၾကြားတာ။<br /><br />တစ္ခါတုန္းကဆို အေျခအေနေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘုရားသြားတုန္း ဇြန္းမရွိ၊ ပန္းကန္မရွိနဲ႔.. ျဖစ္သလို ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔ ၀ုိင္းစားၾကတာ။ ျဖစ္သလိုေပမယ့္ ။ ထမင္းၿမိန္တယ္။ ေပ်ာ္တယ္ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလ လမ္းထဲမွာေတာင္ ဗိုက္ဆာရင္ ႀကံဳသလို စားတတ္တယ္...ဟီဟိ..။ ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ စားခ်င္လာၿပီ … ရႊတ္… ရွလြတ္..။ ။</span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-1164782534185297025?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-36981816662983216282008-10-06T13:46:00.004+07:002008-10-06T14:04:13.491+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOm26CCB8nI/AAAAAAAAAKM/QuN8f-coICc/s1600-h/lighting-and-tornado-storm-wallpaper.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 197px; height: 187px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOm26CCB8nI/AAAAAAAAAKM/QuN8f-coICc/s320/lighting-and-tornado-storm-wallpaper.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253931548398449266" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >အိပ္မက္တေစၦ</span><br /><br />လူေျခတိတ္စ<br />ညသန္းေခါင္မွာ<br />ေျခာက္ျခားလွစြာ<br />အိပ္မက္ တစ္ခု<br />ငါျမင္မက္မိေပါ့.................။<br /><span id="fullpost"><br />ကူကယ္သူမဲ့<br />စာနာသူကင္း<br />အားေပးသူ နတၳိ<br />ေၾကာက္စရာ မ်က္ႏွာႀကီး တစ္ခုသာ<br />ငါ့ ေျပးလမ္းေပၚ ပိတ္ဆို႔<br />ငါ့ အာရံုကို ၀ါးၿမိဳ<br />ငါ့ အိပ္မက္ကို ရုပ္ဆိုးေစခဲ့တယ္............။<br /><br />လူတကာက<br />အပူပင္ကင္းစြာ<br />အိပ္မက္လွလွ မက္ေနခ်ိန္မွာ<br />ငါ့ လိုအိပ္မက္ဆိုး<br />ဘယ္ႏွေယာက္မ်ား မက္ေနေလမလဲ..................။<br /><br />အကယ္၍မ်ား သိခဲ့ရင္<br />ဘ၀တူခ်င္း<br />ကူညီရင္းနဲ႔<br />တူညီလက္မ်ား<br />ေထြးကိုင္ဆုပ္ကာ<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အိပ္မက္ တေစၦ</span>ကို<br />တန္ျပန္ တြန္းလွန္<br />အံတုလိုက္ခ်င္ေပရဲ့.................။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-3698181666298321628?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-71034591158572759592008-10-05T16:40:00.005+07:002008-10-06T15:57:33.787+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOiQrPajauI/AAAAAAAAAKE/cOv_UI8AAuA/s1600-h/chiba_Depression_by_fenikkusu.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 162px; height: 141px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOiQrPajauI/AAAAAAAAAKE/cOv_UI8AAuA/s320/chiba_Depression_by_fenikkusu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253608037874363106" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ေမ့မရသူ</span><br /><br />ဒီတစ္ခါ ေမးခြန္းက ေတာ့ျဖင့္ လြမ္းစရာေလးပါ။ ဟာဟ....။ ဒီလို.....။<br /><br />“<span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 153, 0);">ေမ့လုိ႔မရတဲ့ သူေတြထဲမွာ ဘယ္သူေတြဟာ ထိပ္ဆံုးက ရွိမလဲ?</span>”..... တဲ့။ ေအာက္မွာ အေျဖတုိက္ဖုိ႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္.....။<br /><span id="fullpost"><br />အေျဖကေလးက “ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">ပိုက္ဆံ ေခ်းထားတဲ့ သ<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ူေတြ</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"></span>” ပါတဲ့။ သတိထားေနာ္....။ ေတာ္ၾကာ ေနာင္ဘ၀ထိ လိုက္ေတာင္းေန အံုးမယ္... အဟြန္း.......။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7103459115857275959?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-27037553686271830162008-10-05T15:27:00.006+07:002008-10-06T15:58:02.103+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOiG1npkOOI/AAAAAAAAAJ8/W8gYBIHKpWw/s1600-h/053.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 182px; height: 182px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOiG1npkOOI/AAAAAAAAAJ8/W8gYBIHKpWw/s320/053.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253597221062195426" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ကေလး ေမြးႏိုင္ဆံုးသူ</span><br /><br />ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ဥာဏ္စမ္း ပေဟဠိ</span> စာအုပ္ထဲက အေမးအေျဖေလးေတြကို မွ်ေ၀လိုက္တယ္ေနာ္။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ေျဖေနာ္။ ေမးခြန္းက.......<br /><br />“<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">ကမၻာေပၚမွာ ကေလး အမ်ားဆံုး ေမြးႏိုင္ဆံုးက ဘယ္သူေတြလဲ?</span>”.... တဲ့။ စဥ္းစား ၿပီးၿပီဆိုရင္ ေအာက္မွာ အေျဖတုိက္ ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။<br /><br /><span id="fullpost">အေျဖက... “ <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">သားဖြား ဆရာမေတြပါ</span>”.... တဲ့။ ကဲ....သိၿပီလား။ ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-2703755368627183016?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-8608853744564059082008-10-03T12:34:00.008+07:002008-10-03T13:27:24.579+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOW49IA5KbI/AAAAAAAAAJw/d1e1KwNmpP8/s1600-h/29820z2qdwfxjob.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOW49IA5KbI/AAAAAAAAAJw/d1e1KwNmpP8/s320/29820z2qdwfxjob.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252807900660312498" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;" >ျမန္ေအာင္လို႔ပါ..</span><br /><br />၁၀ တန္းတုန္းက ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ ဟာသေလး တစ္ခုေပါ့ ေနာ္...။ ရုတ္တရက္ သတိရလာလုိ႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ေတြကို မ်ွေ၀ ေပးလိုက္တယ္..။ ဒီလို....။<br /><br />တစ္ခါတုန္းက မုဆိုးမေလး တစ္ေယာက္ဟာ မၾကာေသးမီက ေသဆံုးသြားခဲ့တဲ့ သူ႔ ေယာက်္ားရဲ့ ေျမပံု (အုတ္ဂူ) ေလး ေဘးမွာ ေန႔တုိင္း ယပ္ေတာင္ေလး တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ယပ္ခပ္ရင္း ငိုငိုေန သတဲ့။<br /><span id="fullpost"><br />လူေတြကေတာ့ သူ႔ေယာက်္ားကို အရမ္းခ်စ္ရွာ တာကိုးဆိုၿပီး သနားေနၾကတာေပါ့ကြယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ မိန္းမႀကီး တစ္ေယာက္က မေနႏိုင္ မထုိင္ႏိုင္ သြားေမးမိပါေရာ။ အဲ... သြားႏွစ္သိမ့္ တယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္တာေပါ့။ သိပ္လည္း ၀မ္းမနည္းဖို႔၊ တရားသေဘာနဲ႔ ေျဖဖုိ႔ စတဲ့ သခၤါရ တရားေတြကို ေျပာျပတာေပါ့ ကြယ္..။<br /><br />ျၿပီးေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလို လာငို ေနရတာလဲ လုိ႔ ေမးလုိက္ သတဲ့။ အဲဒီေတာ့ သူမက ဘာျပန္ေျပာလဲ သိလား? ။ သူမရဲ့ ေယာက္်ား မေသခင္ မွာသြားတာ ရွိလုိ႔ပါတဲ့။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိေတာ့ သူမရွိေတာ့ရင္ တစ္ပင္လဲလို႔ တစ္ပင္ထူတာကို အျပစ္ မေျပာလုိပါဘူးတဲ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ေနာက္အိမ္ေထာင္ ျပဳေတာ့မယ္ဆိုရင္ သူ႔ေျမပံုေလး ေျခာက္မွ ျပဳပါတဲ့။ ဒါေျကာင့္ သူမက ေျမပံု ျမန္ျမန္ ေျခာက္ေအာင္ ယပ္ခပ္ ေပးေနရတာတဲ့ကြယ္......... ကဲ.... ဘယ့္ႏွယ္ရွိစ။ မိန္းမႀကီးမွာေတာ့ ဟိုက္.... လုိ႔ ေအာ္ရံုမွ တပါး အျခားမရွိ ပါေလေတာ့။ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-860885374456405908?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-1295327279373302902008-10-01T16:27:00.008+07:002008-10-02T13:55:41.509+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SORj4qh5iQI/AAAAAAAAAJo/FyhF_OyjM1I/s1600-h/450603ss06xdzo9s.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 122px; height: 210px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SORj4qh5iQI/AAAAAAAAAJo/FyhF_OyjM1I/s320/450603ss06xdzo9s.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252432890561136898" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စူးရွ ဒဏ္ရာ</span><br /><br />သူ႔ကို ေမ့လိုက္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ က်မ ရင္ထဲမွာ ဘာမွ မရွိေတာ့ ေလာက္ေအာင္ကို ေပါ့ပါးေနတယ္။ ေမ့တယ္ ဆိုတာထက္ မခ်စ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္ ဆိုရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။ အင္း.... ေသခ်ာ စဥ္းစား ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုခ်စ္ရတာ က်မအတြက္ နာက်င္မွဳေတြ ကိုသာ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္ ရရွိခဲ့တာပါ။<br /><br />သူနဲ႔ စေတြ႔ခဲ့တာက.....<br /><br /><span id="fullpost">မထင္မွတ္တဲ့ ေနရာ မထင္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူနဲ႔ ဆံုခဲ့ရတယ္။ ညေနခင္းေလး တစ္ခုမွာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္း တစ္သိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာစြာ လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္ခဲ့ခ်ိန္မွာ... အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေပါ့ေလ..... ။ ကားတစ္စီး က အရွိန္ ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေရအိုင္ တစ္ခုကို ေက်ာ္အတက္ ျဖန္းကနဲ႔ဆို လွ်ပ္တစ္ျပက္ အတြင္းမွာ က်မ တစ္ကိုယ္လံုး ရႊဲရႊဲ စိုသြားေတာ့တယ္။ က်မက လမ္းနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ရွိတာကိုး။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္က စၿပီး က်မမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အစား နာက်င္မွဳ ေတြသာ တျဖည္းျဖည္း ေနရာယူခဲ့ ရတယ္ေပါ့။ သူဟာ က်မအတြက္ေတာ့ ေကာင္းေသာ လာျခင္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ကားေပၚက ဆင္းလာတဲ့ သူ႔ကို ရုတ္တရက္ ျမင္လိုက္ခ်ိန္မွာ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိပဲ က်မ တကိုယ္လံုး ထူပူ ေနတာကို ဘယ္သူမွ မသိေပမယ့္ သူကေတာ့ ပါးနပ္စြာ သိရွိသြားခဲ့တယ္ေလ။<br /><br />သူက်မကို ေတာင္းပန္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်မတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မက သူ႔ကို အေလးအနက္ ထားသေလာက္ သူက က်မကို ေပါ့ေပါ့သာ ဆက္ဆံခဲ့တယ္ေပါ့။<br /><br />သူ က်မကို ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ ေန႔က က်မ အရမး္ကို ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။ အတုိငး္မသိေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်မကို ေျပာတဲ့ေန႔မွာပဲ က်မထက္သာတဲ့ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ ကိုလည္း သူက ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါသတဲ့။ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စုလာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို က်မ မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ကို ဖြင့္ေျပာေတာ့ သူက က်မ ကိုသာ အခ်စ္ဆံုးပါတဲ့။ (အခ်စ္ ကေလးေတြေတာ့... ရွာအံုးမယ့္ သေဘာ... ဟြန္း)။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်မ သူ႔ကို ျဖတ္လုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ သူက သူ႔ဘ၀မွာ က်မ မရွိရင္ ေနလို႔မရေတာ့ ပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ က်မ သူ႔ရဲ့ စကားေတြ ေအာက္မွာ အရည္မေပ်ာ္ သြားေအာင္ တင္းခံႏိုင္ခဲ့တယ္။ က်မဟာ သူထင္သလို ( သူ႔လက္ခုပ္ထဲက အီးလုိ... ရွဴခ်င္တိုင္း ရွဴလုိ႔မရဘူးမွတ္.... ဟြန္း) အရင္က ခပ္ညံ့ညံ့မိန္းမမွ မဟုတ္ေတာ့တာ။<br /><br />က်မကိုသာ အခ်စ္ဆံုး... မရွိရင္ မေနႏိုင္ပါဘူး ဆိုတဲ့သူက က်မနဲ႔ျပတ္လို႔ တစ္ပတ္မွ မျပည့္ေသး။ တျခားေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္သြားေလရဲ့။ က်မကို ခံစားရေအာင္ လက္စားေခ်တာ ဆိုပဲ။ က်မက အရင္ျဖတ္ လုိက္တာကို ခံျပင္းေနပံုပဲ။ (အရမ္း ခ်စ္လြန္းလို႔) ဒါေပမယ့္ က်မမွာေတာ့ ထူးၿပီး နာက်င္မွဳဆိုတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />သူေပးခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြက က်မကို တစ္သက္စာ ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့တယ္။ သူ မသိေသးတာက က်မ သူ႔ကို မုန္းလို႔ ဖ်က္တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုပဲ။ အေၾကာင္း မသိတဲ့ သူေတြက က်မမွာ အသည္းႏွလံုး မရွိဘူးတဲ့။ က်မမွာေတာ့ စူးရွဒဏ္ရာ ေတြကို ေပြ႔ပိုက္ရင္း ဘ၀လမ္းကို ဆက္လွမ္း ေနခဲ့တာ က်မမွ တပါး ဘယ္သူ သိႏိုင္ပါ အံုးမလဲ (ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာ သိပ... :( ).......။ ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ့ အျဖစ္ အပ်က္ ကေလးကို အေျခခံထားပါတယ္ ရွင္.......။<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-129532727937330290?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-71881652653993936772008-09-26T16:23:00.019+07:002009-06-16T16:59:05.216+07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOM71UEtvaI/AAAAAAAAAJg/BncawRFMK5o/s1600-h/ScantyNebula050800010.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 385px; height: 210px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SOM71UEtvaI/AAAAAAAAAJg/BncawRFMK5o/s320/ScantyNebula050800010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252107377551719842" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:130%;" >ဒီခဏေလးမွာ</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">အခုတေလာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဘာေတြ ပတ္ရွဳပ္ ေနမွန္းကို မသိ... ကိုယ့္ရဲ့ ကမၻာ ကေလးကို မေရာက္တာ ၾကာလို႔ ေရာက္ရာ အရပ္က ျပန္အၾကည့္... ဗုေဒၶါ.....။ ရွိသမွ် ဘုရားေတြ အကုန္ တ ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္တယ္။ (ခလုတ္ ထိမွ အမိ တ တာေလ... အဟဲ)။ ခုနက ဘာမ်ား ေျပာလိုက္ ပါလိမ့္။ ေအာ္ သိၿပီ...၊ မေရႊ Dream ေလ Tag ထားျပန္ ၿပီတဲ့။ ဘာမ်ား လဲလုိ႔ သြားၾကည့္မွ ပိုဆိုးမွန္း သိေတာ့တယ္။<br /><br />မေသခင္ 10 ရက္ အတြင္း ဘာလုပ္ မလဲတဲ့။ ဟိုက္.... အဲဒါမွ ဒုကၡ၊ ဟုတ္တယ္ေလ မီးက အခုမွ အသက္ 20 ေတာင္ မျပည့္ ေသးေတာ့ ( ျကြားတာ... အဟီး) ေလာကမွာ ေအာ္ခ်င္တာ ေအာ္လို႔ မ၀ ေသးဘူးေလ ေနာ္။ တကယ္လုိ႔ ျဖစ္လာ ခဲ့ရင္ ဆိုၿပီး လူတုိင္းက ေတြး မိၾက မွာပါပဲ။ ေရာင္ျပန္ ေလးေရာ ဘယ္လုိ ေတြးထားလဲ ဆိုတာ သိခ်င္လား ???? ။ ဒီလို ရွင့္......။<br /><br /><span id="fullpost">ဒီတစ္ခါေတာ့ ေရာင္ျပန္က တကယ့္ကို ေလးေလး နက္နက္ (ခဲဆြဲၿပီး... အဲ.. ဟုတ္ပါဘူး) ေျပာခ်င္ ပါတယ္။ ေလာကမွာ ယမမင္းကို ေက်ာ္ႏိုင္တဲ့ သူ မရွိ ေသးဘူး ထင္တယ္ ေနာ္။ (လာဘ္ ထိုးလုိ႔ ရရင္ လည္း ေကာင္းသား... အဟြန္႔)။ ဒါေၾကာင့္ သိပ္ မၾကာေသးခင္ ကေတာင္ ေရာင္ျပန္ စိတ္ ညစ္ညစ္နဲ႔ တယ္လို႔ သာရင္ ဆိုၿပီး စဥ္းစား ၾကည့္မိ ေသးတယ္။ အဲဒီ ခဏေလးမွာ ဘာ လုပ္သင့္လဲ၊ ဘာ လုပ္ခ်င္လဲ လို႔ေပါ့။ အခုေတာ့ ေျပာခ်င္ တာနဲ႔ ေျပးၾကည့္ ကြက္တိ ျဖစ္သြားတယ္... အဟီး (မခ်ိ သြားၿဖဲ).... မနာလုိ မျဖစ္နဲ႔ေနာ္..။<br /><br /><span id="fullpost">ဆယ္ရက္သာ လုိေတာ့ တယ္လုိ႔ သိသိခ်င္းမွာ ေရာင္ ျပန္ တုန္လွဳပ္ သြားတာေပါ့။ ေသရမွာ ေၾကာက္လို႔ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးမွာ စိုးလုိ႔ပါ... အဟင္း။ အခ်ိန္ရဲ့ တန္ဖိုးကို အခုမွ ပိုသိလာ သလုိပဲ.. အဟြန္း။ ဟာသ ေလးတစ္ ပုဒ္ကို သတိ သြားရမိတယ္။ ေသရင္ ဘာမွ ပါသြားတာ မဟုတ္ဘူး တဲ့၊ ဒီေတာ့ မေသခင္ ရသမွ် အကုန္ ယူထား တဲ့...။ ေရာင္ျပန္ ယူသြားတာ ဘာေတြလဲ လို႔ ဖတ္ၾကည့္ ရေအာင္ ေနာ္...။<br /><br /><span id="fullpost">ဆယ္ရက္ ေျမာက္ေန႔မွာ လွပတဲ့ စိတ္ ခ်မ္းေျမ့ စရာ ေကာင္းတဲ့ ေရာင္ျပန္ တို႔ရဲ့ ရိပ္ၿမံဳ ေလးမွာ မိဘ ေမာင္ႏွမ ေတြနဲ႔ အတူတူ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနခ်င္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ မစဥ္းစား ပဲနဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ဆံုး အခြင့္ အေရးေလး ေပါ့ေနာ္..။<br /><br /><span id="fullpost">ကိုးရက္ေျမာက္ ေန႔မွာ ေရာင္ျပန္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို အေပါင္း အသင္း ေမာင္ႏွမ ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး အခ်ိန္ ျဖဳန္းလိုက္ ခ်င္ေသးတယ္... (ဒီအခ်ိန္ အထိေတာင္ အေပါင္း အသင္း အေပ်ာ္ အပါး မက္တယ္ လို႔ေတာ့ မထင္ ပါနဲ႔ ေနာ္။ ခင္တတ္ လို႔ပါ။ ေနာက္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲ ဆိုလို႔ ယမမင္း ဆီမွာ ေစ်းဆစ္ မလားလုိ႔... အဟိ။<br /><br /><span id="fullpost">ရွစ္ရက္ေျမာက္ ေန႔မွာေတာ့ ေရာင္ျပန္ရဲ့ တစ္ေယာက္ေသာ သူနဲ႔ တစ္ေန႔လံုး ကုန္ဆံုးခ်င္ ပါတယ္။ ၾကည္ႏူး မွဳေတြ အျပည့္ နဲ႔ေပါ့။ ႏွဳတ္ဆက္ ခြင့္ေလး ရသြားခ်င္ လို႔ပါ။<br /><br /><span id="fullpost">ခုႏွစ္ ရက္ေျမာက္ ေန႔မွာေတာ့ အရာ အားလံုးကို ၿပီးျဖတ္ ႏိုင္ဖုိ႔ လွဳပ္ရွားရ ဦးမယ္ေလ။ ရွင္းလင္း စရာေတြ ကိုလည္း အျပတ္ ျဖတ္ရမယ္... ဥပမာ- အေျကြး လိုမ်ဳိး ေပါ့။ လုပ္ခ်င္တာ၊ စားခ်င္တာ၊ ဖတ္ခ်င္တာ စသျဖင့္ အကုန္လံုး ၿပီးစီးေအာင္ ႀကိဳးစားျဖတ္ ရမယ္ေလ။<br /><br /><span id="fullpost">အဲ... ေျခာက္ရက္ေျမာက္ ေန႔ကေန ႏွစ္ရက္ေန႔ အထိ ငါးရက္ တိတိကေတာ့ အျပန္ ခရီးလမ္း အတြက္ ရိကၡာ ယူရ ဦးမယ္ လုိ႔ပဲ ဆိုပါစို႔ ေနာ္။ ေအးခ်မ္းတဲ့ တရားရိပ္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ ခ်င္ပါတယ္။ ဘ၀ အေမာ ေတြနဲ႔ အရိပ္ ဆိုးေတြ ေနာက္ တစ္ဘ၀ အထိ ပါမသြားေအာင္ ရသမွ် အခ်ိန္ ေလးမွာ ေဆးေၾကာ ရဦးမယ္ေလ။ ခလုတ္ထိမွ အမိ တ လုိ႔ ဆိုခ်င္လည္း မတားပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ကေလးမွာ လူေတြကို သည္းခံမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ ထားပါတယ္... မေၾကာက္ပါနဲ႔.... အဟင္း။ အခ်ိန္က ငါးရက္ေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ စိတ္ ထားတတ္ဖုိ႔သာ အဓိက ပါပဲ။<br /><br /><span id="fullpost">ေနာက္တစ္ရက္သာ က်န္ေတာ့တဲ့ မနက္ပိုင္းမွာ ေရာင္ျပန္က ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ အစုစု အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ် ေ၀ခ်င္ ပါေသးတယ္။ ညေနပိုင္း မွာေတာ့ ေရာင္ျပန္ ေလးက ဘ၀ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို တည္ၿငိမ္ စြာ ရင္ဆုိင္ရင္း အရာ အားလံုးကို စိတ္ခ်မ္း ေျမ့စြာနဲ႔ ေၾကာခိုင္း သြားခဲ့ ၿပီေပါ့။<br /><br /><span id="fullpost">ဒီစာေလးကို ဖတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ဟာသ ဆန္တယ္။ ေလးနက္မွဳ မရွိဘူးလို႔ မယူဆ ၾကပါနဲ႔ ရွင္....။ အမွန္ ေျပာရရင္ ဒီစာ ေရး ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေရာင္ျပန္ ေပ်ာ္မေန ပါဘူး။ ေလးနက္ ေၾကကြဲစြာနဲ႔ ေရးေန ခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရာင္ျပန္ေလးက စိတ္ထဲ ရွိသမွ်ကို ႀကိဳးစားၿပီး သရုပ္ေဖာ္ သြားတယ္လို႔ အျပစ္ေတာ္ မျမင္ပဲ ခ်စ္ခင္ေတာ္ မူၾကပါရွင့္...။ မွ်ေ၀ ခံစား ေပးတဲ့ ကိုကို မမမ်ား အားလံုးကို ခ်စ္ခင္ ေလးစားလ်က္ ပါရွင့္..။ ေအာ္.. ေမ့လုိ႔ ေမာင္ေလး.. ညီမေလး ေတြလည္း ပါပါတယ္ ေနာ္... ဟီးဟီး(ရယ္သံ)။<br /><br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-7188165265399393677?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>ေရာင္ျပန္http://www.blogger.com/profile/18205863516621613427noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4387572553966860732.post-45839229492253952722008-09-05T11:00:00.007+07:002009-06-16T16:58:26.844+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SMDQ9MvUAjI/AAAAAAAAAIY/qhwGO4LrvNw/s1600-h/200752594411343.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 121px; height: 175px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9HRjaKRooA8/SMDQ9MvUAjI/AAAAAAAAAIY/qhwGO4LrvNw/s320/200752594411343.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242419716069524018" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေရာင္ျပန္ေျပာတဲ့ ေရာင္ျပန္ဆိုတာ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အင္း..... ပ်င္းပ်င္းရွိလုိ႔ စီေဘာက္ကိုအၾကည့္ Dream ေလးက Tag ထားတယ္တဲ့။ ဘာမ်ားလဲလို႔ သြားအၾကည့္... ေခါင္းကို တၿဗိၿဗိ ျမည္ေအာင္သာ ကုတ္လုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္မွာလည္း ေၾကာက္တယ္ေလ.. ဟီး..။ သူမ်ားေျပာလို႔ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္မွာေတာ့ မလုိခ်င္ေပါင္.... ေနာ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အတင္း ျဖစ္ညွစ္ၿပီး ေရးလိုက္ရတာ။ တီတီ Dream ေလးေရ... အေကၽြး ေၾကပါၿပီေနာ္...... :)..။</span><br /><span id="fullpost"><br />သိပ္အထူးအဆန္းႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ရဲ့ အေၾကာင္းက ဒီလုိ......<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-weight: bold;">-ကိုယ့္ရဲ့ နာမည္.......... </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရာင္ျပန္ေလ..။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">-ကုိယ့္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီလိုေခၚတယ္.........</span> <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရာင္ျပန္၊ ေျပးေနတဲ့ အေရာင္၊ မိအိမြန္၊ အိမြန္၊ အေပါ<br />(<span style="color: rgb(153, 51, 0);">တစ္ခါတစ္ေလ ေပါတတ္လို႔ပါ.......</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">:P</span>)...။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-ကိုယ္ ဒီမွာေနတယ္............</span><span style="font-weight: bold;"> </span>ကမၻာေျမႀကီးရဲ့ ေခ်ာင္ေလးတစ္ေခ်ာင္မွာ အဖီဆြဲၿပီး ေနတယ္....... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:)</span>........။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-ကိုယ့္ဆီဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္.........</span> စကားေျပာေဖၚရေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့...... အဟီး(<span style="color: rgb(153, 51, 0);">ရယ္သံ</span>).........။<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">ကိုယ့္ရဲ့ အႀကိဳက္ဆံုးေတြက<br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-weight: bold;">-အေရာင္ဆိုရင္.........</span> <span style="color: rgb(0, 102, 0);">အျဖဴနဲ႔ အနက္ကေတာ့ အႀကိဳက္ဆံုးေပါ့။ တျခားအေရာင္ေတြလည္း ၀တ္ျဖစ္ပါတယ္... မ်က္စိေအးတဲ့ အေရာင္ေလးေတြေပါ့........။ </span></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:14;" lang="MY"></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-အ၀တ္အစားဆိုရင္.......</span><span style="font-weight: bold;"> </span>လြတ္လပ္ ေပါ့ပါးတဲ့ စတုိင္ေလးပါပဲ........။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">- အစားအစာဆိုရင္........</span> </span>စားလုိ႔ေကာင္းတာ အကုန္ေပါ့.........<span style="color: rgb(102, 0, 204);"> :) </span>........ ေခါက္ဆြဲဲျပဳတ္နဲ႔ အရြက္ေတြကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မရိုးႏိုင္ဘူး.............။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ပစၥည္းဆိုရင္...... </span>ေသးေသးေကြးေကြးေလးေတြ........ ခ်စ္စရာေကာင္းတာေတြ အကုန္ႀကိဳက္တာပ....... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:) </span>..... ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-သီခ်င္းဆိုရင္............</span> နားထဲမွာ ေကာင္းရင္ အကုန္ နားေထာင္ျဖစ္တယ္....... ေတးသံ ျမဴးျမဴးေလးေတြေပါ့......... ခံစားမွဳနဲ႔ တိုက္တဲ့ သီခ်င္းဆိုလည္း အလြတ္မေပးဘူး........ ဟြန္း........။<br /><br /><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-စာေရးဆရာ......... </span>အားလံုးက ကိုယ့္ထက္ေတာ္တဲ့ သူေတြလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတယ္( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">အမွီလုိက္ဖို႔ ေလယာဥ္ ၀ယ္ဦးမွွ</span>).......... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:D</span>........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-စာအုပ္...........</span> သုတ၊ ရသ၊ ကဗ်ာ၊ ထူးဆန္းေထြလာအစ.... စာတိုေပစအဆံုး အကုန္လံုးပဲ( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">စာအုပ္ေတာ့ ေလာဘႀကီးတယ္၊ ဖတ္တာ မဖတ္တာ အသာထား....</span> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:P</span>) .......။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-Life Style..........</span> သာယာ၊ ေအးခ်မ္း၊ လွပ၊ ေပ်ာ္ရႊင္၊ အပူအပင္ ကင္းတဲ့ ဘ၀ေလးေပါ့ ( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">ဒီလုိဆို သိပ္မ်ား ေလာဘႀကီးသြားမလားပဲ</span>).......။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ကိုယ့္ရဲ့ ၀ါသနာ...................</span> စာဖတ္ျခင္း၊ စာေရးျခင္း၊ ေတြးျခင္း၊ ေငးျခင္း၊ ကမၻာ လွည့္ျခင္း...... (<span style="color: rgb(102, 0, 0);">ႀကီးက်ယ္ရာ က်သြားအံုးမယ္....... အဟြန္း</span>).......။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-အလိုခ်င္ဆံုး လက္ေဆာင္.........</span> ကိုယ့္ကို ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားမွဳေပါ့ (<span style="color: rgb(102, 0, 0);">အတၱႀကီး ရာမ်ား ေရာက္သြား မလားဟင္</span>)..... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:) </span>..........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ကိုယ့္ရဲ့ အခ်စ္ဆံုးသူက.......</span> ကိုယ့္ရဲ့ အာရံုကို ဖမ္းစားႏိုင္သူ၊ ကိုယ့္ကို လႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ေလာက္ပါပဲ( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">မိဘအစ သူငယ္ခ်င္းအဆံုး အကုန္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ေနာ္........ အဟား</span>)......။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">-ကိုယ့္ရဲ့ အေလးစားဆံုးသူက..........</span>စိတ္ဓါတ္၊ စြမ္းရည္က အစ.... ရိုးသားမွဳ အဆံုးထဲက တစ္ခုခု ရွိတဲ့ ကိုယ္အားက်ရတဲ့ သူေတြေပါ့..... အင္း....... ကိုယ့္ထက္ သာတဲ့ သူလည္း ပါတာပဲ.... ဟာဟ....။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-ကိုယ့္ရဲ့ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက.........</span> </span>ကိုယ့္အေပၚ စိတ္ေကာင္းထားတဲ့ သူေတြ အကုန္လံုးပါပဲ..... ရုပ္က အဓိက မဟုတ္ဘူးေနာ္.....ဟီး........ ေအာ္ ေမ့လုိ႔ အရူးေတြကိုလည္း ခင္တယ္ေလ...... ကိုယ္ကလည္း အေပါဆိုေတာ့.........။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-ကိုယ့္ကို နားလည္မွဳအမ်ားဆံုး ေပးႏိုင္သူက...... </span>ကိုယ့္ဆီက ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္မွန္းပဲ ကိုယ့္ရဲ့ အႏြံတာခံၿပီး ကိုယ့္ကို အမွန္တကယ္ ခ်စ္ခင္သူေတြေပါ့...... ေကာင္းတဲ့ ဘက္က အလိုလိုက္တဲ့ သူေတြလည္း ပါ ပါတယ္...အဟင္း.......။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ကိုယ့္ရဲ့ အမုန္းဆံုးသူက......... </span>ကိုယ့္အေပၚ မေကာင္းႀကံတဲ့သူ၊ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားတဲ့ သူေတြေလ.........။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">-ရင္အခုန္ဆံုး အခ်ိန္........</span>ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခု ရခါနီးအခ်ိန္..... မထင္မွတ္တဲ့ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ ျဖစ္ပ်က္ခ်ိန္လည္း ပါတာပဲ(<span style="color: rgb(102, 0, 0);">ပိုက္ဆံေကာက္ရတာတို႔ လိုမ်ဳိးေပါ့</span>).........ဟဲဟဲ.....။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အေၾကာက္ဆံုးအခ်ိန္.......... </span>ေမွ်ာ္လင့္ထားတာေတြ ဆံုးရွဳံးသြားမယ့္ အခ်ိန္ကိုေပါ့( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">လူဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနတာပဲ မဟုတ္လား</span>).....အဟိ........။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြ၊ ခင္တဲ့ သူေတြက ကိုယ့္ကို ေဟာက္တဲ့ အခ်ိန္လည္း ပါတာပဲ........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္.........</span> ေမြးေန႔ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္..... အင္း... ကိုယ္လုိခ်င္တာ ရတဲ့ အခ်ိန္ကိုလည္း ေမ့ထားလုိ႔ မရဘူးပဲ( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">လိုခ်င္တာရလုိ႔ ၀မ္းနည္းတဲ့သူ ရွိေသးလားဟင္္</span>)........... <span style="color: rgb(102, 0, 204);">;)</span> ...........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အမွတ္တရေန႔............ </span>ပထမဆံုး ရင္ခုန္တဲ့ေန႔ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္...... မေသခ်ာေသးဘူး( <span style="color: rgb(102, 0, 0);">ေသခ်ာမွ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္</span>)........... ဟြန္း......။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည့္မယ္ဆိုရင္ ေတာင္းမယ့္ဆု.......</span> တစ္ခုေလးပါပဲ..... ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြ ကိုယ့္ကို ျပန္ခ်စ္ဖုိ႔ေပါ့........ သက္ေရာက္မွဳတိုင္းမွာ တန္ျပန္ရလဒ္ ရွိခဲ့ရင္ေပါ့ေနာ္......<span style="color: rgb(102, 0, 204);"> :)</span>.........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အခ်စ္ဆိုတာ....... </span>ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ မရွိမေကာင္း....... ရွိမေကာင္းလုိ႔ ထင္တယ္.......<span style="color: rgb(102, 0, 204);">:P</span> .......။ စစ္မွန္တဲ့ အခ်စ္ဆိုရင္ေတာ့......... ေကာင္းမွာပါ........။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">-အမုန္းဆိုတာ.......</span> ထားတဲ့ သူအတြက္ ပူေလာင္သလို.......... အထားခံရတဲ့ သူေတြအတြက္လည္း မေကာင္းဘူးေလ ေနာ္........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အလြမ္းဆိုတာ........... </span>ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ့ သူေတြနဲ႔ ေ၀းရာမွာ ေရာက္ခ်ိန္မွာ ခံစားရတတ္တယ္........ခ်စ္သူ၊ သူငယ္ခ်င္း၊ မိဘေမာင္ႏွမ၊ အားလံုးအတြက္ေပါ့....ဟီး...။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-သံေယာဇဥ္ဆိုတာ..........</span> အခ်စ္ထက္ ျဖဴစင္တယ္..... ခုိင္ၿမဲတယ္...... ေအးျမတယ္.... ဒါေတြက ခ်စ္သူေတြမွာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္ေနာ္..............။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ဘ၀ဆိုတာ......</span> မ်က္လွည့္တစ္ခုပါပဲလုိ႔......... ျဖစ္လြယ္၊ ပ်က္လြယ္.....စတဲ့ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲမွဳေတြ ျမန္တယ္ေလေနာ္...........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ..........</span> ကိုယ္က ခင္တဲ့သူေတြ၊ သိတဲ့သူေတြ အားလံုးပါပဲ........။ ကိုယ့္ကိုခင္တဲ့ သူေတြလည္း ခ်န္မထားတတ္ဘူး...။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ခ်စ္သူဆိုတာ......</span> ကိုယ္နဲ႔ အျပန္အလွန္ နားလည္မွဳ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၿပီး......... ကိုယ္ လုိအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရဲ့ အေကာင္းဆံုးေသာ အေဖာ္ေပါ့...... ဒါေပမယ့္ ထာ၀ရအတြက္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ေနာ္........ဟားဟား...။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဒီလိုထင္တယ္......</span> စိတ္ကူးယဥ္မ်ား သိပ္ဆန္ေနမလားလုိ႔..........<span style="color: rgb(102, 0, 204);">:P</span>.....။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-ကိုယ့္ရဲ့ လက္ဆြဲေဆာင္ပုဒ္က............ </span>“<span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 0);">သက္ေရာက္မွဳတိုင္းမွာ တန္ျပန္ ပဲ့တင္သံ.. ေရာင္ျပန္ေတြ ရွိပါတယ္</span>္</span>” တဲ့ ......... မွတ္ထားေနာ္............ <span style="color: rgb(102, 0, 204);">:D</span>.........။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">-အေျပာခ်င္ဆံုး စကားတစ္ခြန္း...........</span> “ <span style="color: rgb(153, 51, 0);">ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကို လြယ္လြယ္နဲ႔ မခ်ပါနဲ႔လုိ႔</span>” လို႔........ သူမ်ားအတြက္ မေကာင္းသလုိ ကိုယ့္အတြက္လည္း အက်ဳိးမရွိဘူးေလ........။<br /><br /></span></span></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ></span></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" ></span><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ><span id="fullpost"></span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:Zawgyi-One;font-size:8;" ></span></span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:14;" lang="MY"></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span></span></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:14;" lang="MY"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4387572553966860732-4583922949225395272?l=yaungpyan.blogspot.com' alt='' /></div>